نقد فیلم مالکوم و مری, Malcolm & Marie, فیلمی زیرکانه و شجاعانه

۷ ماه پیش

۱ فروردین ۱۴۰۰

موضوع اصلی «مالکوم و مری» اعتبار است و اینکه چگونه این فضیلت ضروری توسط کسانی که تخصص و دانش کافی درباره‌ی موضوعات مورد ادعای خود را ندارد ولی تصور می‌کنند که تفکرات و سر و صداهای بی‌پایه‌ی آنان است که اصالت دارد، لطمه می‌بیند. این فیلم درباره‌ی نیاز و احترام به صحت و اعتبار است. این نکته‌ای زیرکانه درباره‌ی «مالکوم و مری» است. مهم نیست که سکانس نقد فیلم «مالکوم» معتبرترین چیز درباره‌ی آن فیلم است اما این بخشی از هوشمندی و اجرای شجاعانه‌ی فیلم...

- /۱۰
امتیاز سلام سینما

از ۰ رای

امتیاز دهید :

رابطه‌ی یک کارگردان و همراهش مورد آزمایش قرار می‌گیرد بعد از اینکه آن‌ها از مهمانی اکران فیلمش به خانه می‌آیند و منتظر نظر منتقدان هستند.

ترجمه اختصاصی سلام سینما

نقش‌آفرینی دو بازیگر سیاه‌پوست جوان و خوش‌آتیه یعنی «جان دیوید واشینگتن» و «زندایا» می‌تواند فیلم «سم لوینسن» را بسیار پرسر و صدا و تغییردهنده‌ی جریان فعلی سینما نشان دهد. در بدترین حالت می‌تواند یک پروژه‌ی شیک اما خنثی باشد. اما در نهایت «مالکوم و مری» فیلمی با نقش‌آفرینی‌های دقیق و هنرمندانه است که دیدگاه‌های جالبی را عرضه می‌کند و از طرفی دیگر نشان می‌دهد که منتقدان می‌توانند چقدر روی اعصاب فیلمسازان بروند.

«مالکوم»(جان دیوید واشینگتن) یک فیلمساز جوان مغرور است که به همراه نامزد باهوش و زیبایش «مری»(زندایا) پس از مراسم اکران فیلم اول «مالکوم» به خانه‌ی شیکی برگشته‌اند که تهیه‌کنندگان فیلم برای فیلمبرداری، آن خانه را برای او کرایه کرده بودند. «مالکوم» به آشپزخانه می‌رود، برای خود نوشیدنی می‌ریزد، آهنگ جیمز براون را پخش می‌کند و برای خود یک افترپارتی خصوصی برگزار می‌کند. اما «مری» به شدت از دست او عصبانی زیرا «مالکوم» هنگام سخنرانی در مراسم از او تشکر نکرده است. او از این مسئله بسیار ناراحت است که داستان فیلم «مالکوم» از زندگی شخصی غمگین او الهام گرفته شده است که در آن به موضوعاتی مثل عشق، رابطه، سلبرتی بودن و چالش‌های هر دوی آنان در رویارویی با مسائل نژادپرستانه به عنوان دو سیاه‌پوست پرداخته است. 

«مالکوم و مری» یکی از آن فیلم‌های بلند پرمحتوایی است که در دوران کووید19 ساخته شده است. این پروژه هنگامی آغاز شد که فیلمبرداری سریال «ایفوریا» با نقش‌آفرینی «زندایا» ساخته‌ی «لوینسن» در شبکه‌ی اچ‌بی‌او متوقف شده بود. قرنطینه مسئله‌ی صمیمیت بین افراد یک خانه را وارد چالش کرد که «مالکوم و مری» نیز درباره‌ی چالش صمیمیت است. این فیلم پر از فریادها و سخنرانی بازیگران است که گاهی اوقات جواب می‌دهد و گاهی اوقات نیز خسته‌کننده است. در مجموع این منش بلاغی «زندایا» است که می‌تواند لحظاتی فریب‌دهنده باشد. 

«مالکوم و مری» می‌تواند فیلمی با وجدان و بدون هیچگونه شوخی باشد. این فیلم سک سکانس عالی دارد و آن زمانی است که «مالکوم» اولین نقد فیلمش را روی موبایلش می‌خواند و حسابی عصبانی می‌شود. این نقد توسط کسی نوشته شده است که «مالکوم» او را "دختر سفیدپوست از لس آنجلس تایمز" صدا می‌زند و چند ساعت پیش در مراسم اکران فیلمش، حسابی از «مالکوم» تعریف کرده بود. او در این سکانس با عصبانیت فریاد می‌زند و می‌فهمد که باید باقی هزینه‌ها را  از کارت اعتباری‌اش پرداخت کند.

«واشینگتن» در نشان دادن خشم «مالکوم» از هر قسمت از نقد فیلمش، به طرز بامزه‌ای از اجزای صورتش استفاده می‌کند. جالب‌تر این است که نقدی که درباره‌ی فیلم او منتظر شده است، نقدی مثبت است اما «مالکوم» از عدم توجه کافی منتقد نسبت به جزئیات فنی فیلمش به شدت عصبانی است. مخصوصاً منتقد در جمله‌ای تصویر دالی را دوربین ثابت می‌داند که بسیار برای «مالکوم» ناراحت‌کننده است و اعتقاد دارد که آن منتقد فرق بین لنزهای مختلف را نمی‌داند. 

موضوع اصلی «مالکوم و مری» اعتبار است و اینکه چگونه این فضیلت ضروری توسط کسانی که تخصص و دانش کافی درباره‌ی موضوعات مورد ادعای خود را ندارد ولی تصور می‌کنند که تفکرات و سر و صداهای بی‌پایه‌ی آنان است که اصالت دارد، لطمه می‌بیند. این فیلم درباره‌ی نیاز و احترام به صحت و اعتبار است. این نکته‌ای زیرکانه درباره‌ی «مالکوم و مری» است. مهم نیست که سکانس نقد فیلم «مالکوم» معتبرترین چیز درباره‌ی آن فیلم است اما این بخشی از هوشمندی و اجرای شجاعانه‌ی فیلم «لوینسن» است.

منبع: گاردین

مترجم: وحید فیض خواه


نقدهای مرتبط با این اثر

پیتر بردشاو
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
بادیگارد همسر مزدور (The Hitman's Wife's Bodyguard)
برای افزودن اضطراب به شخصیت مایکل، او در مقام مقایسه با ناپدری خود که یک محافظ باسابقه افسانه ای است قرار می گیرد و دچار احساس حقارت شخصیتی می شود: این موضوع پتانسیل ایجاد یک کمدی عالی را دارد که کاملاً در این قسمت هدر رفته است. بعضی سکانسهای واقعا خنده دار در فیلم وجود دارد، اما لطفاً به من بگویید که ما در سال 2023 منتظر فیلمی تحت عنوان "بادیگارد مادر زن یک آدمکش" نیستیم!ادامه مطلب
یک مکان ساکت 2 (A Quiet Place 2)
چیزی که این فیلم را جالب می‌کند، نمایش یک وضعیت آخرالزمانی است که در مدت کوتاهی جامعه‌ی انسانی را وحشت زده کرده و در حالت زندگی استعماری و مغلوب قرار گرفته است. انسانها یک پله پایین‌تر به موجوداتی وحشی تبدیل می‌شوند که بی‌صدا یکدیگر را به جنب و جوش می‌اندازند. کمی شرم آور است که فیلم برای هنرنمایی «امیلی بلانت» که خیلی عالی است، وقت زیادی نمی‌گذارد.ادامه مطلب
کسانی که آرزو دارند من بمیرم (Those Who Wish Me Dead)
در مجموع «کسانی که آرزو دارند من بمیرم» را می‌توان اثری شجاعانه و قدرتمند دانست که فاصله‌ی زیادی با «جایی برای پیرمردها نیست» اثر «برادران کوئن» ندارد. تصادفاً از نقش‌آفرینی کلانتر لاغر اندام و مسن فیلم با بازی «دیوید هایت» در سکانسی که هنگام خوردن صبحانه شروع به نصیحت «ایتن» می‌کند، لذت بردم. و همچنین پیش‌درآمدی درباره‌ی «گیلن» و «هولت» در نقش دو قاتل می‌تواند بلیط برنده‌ی «کسانی که آرزو دارند من بمیرم» باشد.ادامه مطلب

پربازدیدترین نقدها

انگل (Parasite)
   انگل اگرچه نام یک بیماری در دستگاه گوارش بشر است اما نمونه روانی – سینمایی آن را به خوبی از دوربین بونگ جون هو به تماشا نشستم . فیلم ساز در این اثر با نمایش اخلاقیات در چارچوب شرایط و تلطیف آن بنابر سلیقه شخصیت ها یک روند تکاملی در سیر صعودی روان آدمی را شکسته است . از آنجاییکه همه فیلم های هو و مشخصا : «خاطرات قاتل» و «مادر» در کوشش تغییر اخلاقیات به واسطه شرایط و سائق های شخصی دست و پا می زنند ، «انگل» تا به امروز ضعیف ترین نمونه دیده شده...ادامه مطلب
معین رسولی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
عطر: داستان یک قاتل (Perfume: The Story of a Murderer)
عطر،داستان یک قاتل، فیلمی است برگرفته از کتابی با همین نام اثر پاتریک سوسکیند که پرفروش ترین کتاب سال 1985 نیز بوده است.ادامه مطلب
عرشیا برجعلی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
پرندگان (The birds)
پس از شصت سال، هنوز مبهوت کننده و نفس گیر. کمتر فیلمی را مخصوصا در ژانر ترسناک میتوان پیدا کرد که حتی برای بار دوم، با وجود اطلاع تام بیننده از وقایع پیش رو، هنوز بتواند او را میخکوب کند. فیلم «پرندگان» هیچکاک شاهکاری است که با جلوه های ویژه اگزجره و به ظاهر پرطمطراق یا افکت های صوتی و موجودات خیالی مخاطب را به هراس نمی کشد، بلکه با چیزی این کار را می کند که شاید کسی فکر ترسیدن از آن را هم نکند!ادامه مطلب
علی رضایی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
دشمن (Enemy)
نیکی و بدی که در نهاد بشر است، شادی و غمی که در قضا و قدر است، با چرخ مکن حواله کاندر ره عقل، چرخ از تو هزار بار بیچاره‌تر است.ادامه مطلب
پلتفرم (The Platform)
پلتفرم دارای یک جهان بینی استعاره ای ترسیمی از ماهیت بشر است که علیرغم قرارگیری در ژانر وحشت ممکن است ترس آنی برای مخاطب ایجاد نکند اما ترس عمیقِ ادراکی ایجاد می کند که تامل و تفکر ژرفای مضمونی آن ترس را در ضمیر ناخودآگاهِ مخاطبِ عالی بنا می نهد.ادامه مطلب

نظرهای منتشر شده