ورود / عضویت
برای ورود یا ثبت‌نام شماره تلفن همراه خود را وارد کنید

یادداشتی بر فیلم پالتو شتری, یک سور به انتلکچوال

عباس مدحجی
۳ ماه پیش - ۱ دقیقه مطالعه
منبععباس مدحجی
امتیاز منتقد به فیلم :

احتمالا بعد از دیدن فیلم ، یادِ آدم های عقده ای اطرافتان خواهید افتاد و با لبخندی فیلسوفانه به سرانجام کارشان می اندیشید.

بازی با نیچه و فلسفه و عرفان و ادبیات حاصل کار مهدی علی میرزایی در پالتو شتری ست. ریتم تند و طنزگونه ی فیلم مخاطب را باخودش همراه میکند.
فیلم طنزی تلخی با خودخاص پنداران جامعه دارد. قشر انتکلتی که مدام فلسفه میخواند ، جامعه و عوام را قبول ندارند و دایم از جهان سوم مینالند.
 

فیلمساز داستانش را از دیدگاه اول شخص روایت میکند. سام درخشانی در نقش اول مرد راوی داستان است. چند پسر مجرد دانشجوی آس و پاس که یک کافه را میگردانند و مطالعات فلسفی دارند دچار بحران داخلی میشوند. کل فیلم پیرامون مشکلات روحی روانی شخصیت کوهیار است.
میانه ی فیلم کم کم باکاهش طنز ، بار معنایی و روانشناسی میگیرد و گاهی دیالوگ های صرفا مفهومی و نه طنز برای پیشبرد داستان بیان میشود.
 

بازی و لحن صدای سام درخشانی کاملا در خدمت فیلم است. اگر چه حضور پریوش نظریه زیاد در فیلم احساس نمیشود اما بازی آرام شاهرخ فروتنیان به اندازه ی کافی لذت بخش است. کارگردان ادای دین خوبی به فیلسوف مسلکان آس و پاس کرده و در عین حال مفاهیم مورد نظر خود را هم در آن گنجانده. طنز فیلم ، مستهجن و هرز نیست.
احتمالا بعد از دیدن فیلم ، یادِ آدم های عقده ای اطرافتان خواهید افتاد و با لبخندی فیلسوفانه به سرانجام کارشان می اندیشید.
 

0

نقدهای مرتبط با این اثر


در صورت تمایل نظر خود را درباره این نوشته بنویسید


نظر سایر کاربران

هنوز نظری ثبت نشده است