ورود / عضویت
برای ورود یا ثبت‌نام شماره تلفن همراه خود را وارد کنید

نقد فیلم بیل و تد با موسیقی مواجه می شوند, Bill & Ted Face the Music, برای هم کافی باشید

ای.او اسکات
۲۱ روز پیش - ۲ دقیقه مطالعه
امتیاز منتقد به فیلم :

موسیقی راک دیگر یک مقوله‌ی آشتی‌دهنده در جهان نیست و جابجاکردن ترتیب وقوع حوادث در داستان نیز دیگر از روش ساده‌ی خطی پیروی نمی‌کند. امروزه نیازمند خطوط زمانی چندگانه و مدل‌های پیچیده‌ی مبتنی بر احتمال هستیم. شاید «بیل» و «تد» این را درک نکنند اما نویسندگان فیلم یعنی «کریس ماتسون» و «اد سولومون» نیز نشان داده‌اند که این ضرورت را درک نکرده‌اند.

ترجمه اختصاصی سلام سینما

«بیل و تد با موسیقی مواجه می‌شوند» چیزی بیشتر از آن چیزی است که بنظر می‌آید. حتی تصور حذف شدن «ویلیام پرستون» و «تئودور لوگان» که 30 سال پیش توسط توسط «الکس وینتر» و «کیانو ریوز» معرفی شدند، غیرقابل تحمل است. دوستی آنها کماکان نمونه‌ی کوچکی از روابط سالم مردانه است. سفر طولانی آنها در طول زمان خدشه‌ای به این موضوع وارد نکرده است. گویی تمام شرارت‌ها طرد شده‌اند. این خروجی «سفر ساختگی بیل و تد» محصول سال 1991 بود که با یک آرمانگرایی راک اند رولی همراه بود. دنیا به کام آنها بود و آینده‌ی آنها تضمین شده بود. اما همه چیز طبق انتظار پیش نرفت.

گروه «بیل» و «تد» که «وایلد استاینز» نام دارد، یادآور خاطرات روزهای خوب است. همسران آنها «جوانا»(جایما مایز) و «الیزابت»(ارین هیز) مانند شاهزاده خانم‌های صبور انگلیسی به دنبال برای اینکه آرامش ازدواجشان را تأمین کنند، به دنبال برقراری دوباره‌ی گروه موسیقی همسران خود هستند. همچنین «جوانا» و «الیزابت» تلاش می‌کنند تا «بیل» و «تد» را نزد دخترانشان یعنی «بیلی»(بریجیت لاندی پین) و «تئا»(سامارا ویوینگ)‌ بیش از پیش عزیز بدارند. این خانم‌های جوان که یکدیگر را به نام «رفیق» صدا می‌زنند، شاید بتوانند موزیسین‌های بهتری نسبت به پدرانشان شوند. 

نمی‌خواهم زیاد درباره‌ی مسیر زندگی شخصیت‌های داستان توضیح دهم زیرا به طور شفاف در فیلم نمایش داده شده است و تقریباً هیچکدام با عقل جور در نمی‌آید. می‌خواهم به این موضوع اشاره کنم که «بیل و تد با موسیقی مواجه می‌شوند» خود را به تغییر کردن بین یک فیلم موزیکال و یک فیلم درباره‌ی سفر در زمان وفق داده است. موسیقی راک دیگر یک مقوله‌ی آشتی‌دهنده در جهان نیست و جابجاکردن ترتیب وقوع حوادث در داستان نیز دیگر از روش ساده‌ی خطی پیروی نمی‌کند. امروزه نیازمند خطوط زمانی چندگانه و مدل‌های پیچیده‌ی مبتنی بر احتمال هستیم. شاید «بیل» و «تد» این را درک نکنند اما نویسندگان فیلم یعنی «کریس ماتسون» و «اد سولومون» نیز نشان داده‌اند که این ضرورت را درک نکرده‌اند.

در تاریخچه‌ی فیلم‌های کمدی رفاقت‌محور اواخر قرن بیستم، «بیل و تد» از جایگاه ویژه‌ای برخوردارند. البته باید گفت که «بیویس و کله‌قوچ» از نظر کمدی در سطح بالاتری قرار می‌گیرند. «وین کمپل» و «گارث آلگار» از نظر خاستگاه اجتماعی برای مخاطبان نسبت به «بیل و تد» قابل درک‌تر هستند اما «بیل و تد» نسبت به همه‌ی اینها بامزه‌تر است. در طول قرن‌ها اگر از نظر تاریخی به زندگی «فروید» و «سقراط» نگاه کنیم، یک درس برای همه‌ی ما دارند: «برای همدیگر عالی باشید و حالش را ببرید».

منبع : نیویورک تایمز

مترجم : وحید فیض خواه

0

نقدهای مرتبط با این اثر


در صورت تمایل نظر خود را درباره این نوشته بنویسید


نظر سایر کاربران

هنوز نظری ثبت نشده است