ورود / عضویت
برای ورود یا ثبت‌نام شماره تلفن همراه خود را وارد کنید

نقد فیلم خانم یایا, لطفا این فیلم را نبینید

روزبه جعفری
۲۵ روز پیش - ۲ دقیقه مطالعه
امتیاز منتقد به فیلم :

عبدالرضا کاهانی موفق شده است اثری بسازد که به معنای واقعی کلمه " هیچ " است. هیچ نه به معنای فلسفی و ابزورد خود ، بلکه به معنای تهی بودن از همه آن چیزی است که ما در مواجهه با یک پدیده برای درک و شناخت به آن متوسل میشویم. اثر کاهانی تهی از هرچیزی است که ما بتوانیم از آن استنباط حسی و سپس عقلی داشته باشیم. اثر او یک هذیان گویی تمام عیار است. کابوسی که خود کارگردان هم شناختی نسبت به آن ندارد. همه چیز آن قدر گنگ است که نمیتوانیم به طور متمرکز در...

عبدالرضا کاهانی موفق شده است اثری بسازد که به معنای واقعی کلمه " هیچ " است. هیچ نه به معنای فلسفی و ابزورد خود ، بلکه به معنای تهی بودن از همه آن چیزی است که ما در مواجهه با یک پدیده برای درک و شناخت به آن متوسل میشویم. اثر کاهانی تهی از هرچیزی است که ما بتوانیم از آن استنباط حسی و سپس عقلی داشته باشیم. اثر او یک هذیان گویی تمام عیار است. کابوسی که خود کارگردان هم شناختی نسبت به آن ندارد. همه چیز آن قدر گنگ است که نمیتوانیم به طور متمرکز در مورد روایت صحبت کنیم. اینکه بپرسیم خانم یایا کیست ؟ چرا این دو مرد را دنبال میکند؟ چرا آنها از او میترسند؟  چه اهمیتی دارد؟ پاسخ تمامی این سوال ها میتواند در نزد کارگردان انگاره های مختلف سیاسی ، فلسفی و اجتماعی داشته باشند. چنانچه برخی از طرفداران فیلم خانم یایا را به دولت در بعد سیاسی ، به خویشتن در بعد فلسفی و به بیگانه انگاری در بعد اجتماعی تفسیر کرده اند. و خود کارگردان هم میتواند احتمالا ادعا کند که فیلمی سوررئال ساخته و یا شاید مفهومی جهان وطنی را دنبال میکند. همیشه در دل گنگ بودن ، تفسیر زاده میشود. اما تفسیر فیلم کاهانی همانند تفسیر یک اثر انتزاعی نیست. بلکه فیلم آنقدر عقیم و گنگ و نامشخص است که برای معنی دار شدن متوسل به تفسیر میشود. این درحالی است که در انتزاع مفهوم در دل فرم زاده شده و از دل ارتباط حسی به تحلیل و در مقام آخر به تفسیر میرسد. خانم یایا هرچیزی میتواند باشد و یا نباشد. اهمیتی ندارد وقتی فیلمساز نه لحن دارد، نه فضا میشناسد و نه خرده روایت هایی مانند داستان کاراکتر امین حیایی و یا سفر به پاتایا میتواند فیلم را نجات دهد. کاراکتر ها در طول فیلم مدام از چیزی فرار میکنند که مشخص نیست. و در انتظار چیزی هستند که باز هم مشخص نیست. هیچ سکانسی نسبت به سکانس قبل رابطه علت و معلولی مشخص ندارد. فیلم هیچگونه منطقی خلق نمیکند. دوربین سرگردان است و کاهانی پس از بیش از یک دهه فیلمسازی هنوز نمیتواند زاویه درست انتخاب کند. آیا این به معنای در انتظار گودوی ایرانی است؟ چگونه میتوان تا این حد مفاهیم را مبتدل و سطحی کرد؟ وضعیت اسفباری که کاهانی در آن گرفتار است معلول مدیریت سجادپور و شمقدری در دولت گذشته است. توقیف بی دلیل آثار کاهانی و نمایش بدون سانسور آن ها در آینده این فرصت را در اختیار کارگردان قرار داد تا خود را قربانی سانسور معرفی کند. و همین امر موجب شد که او از جایی به بعد به عنوان فیلمسازی مورد ظلم واقع شده، دست به واکنش بزند. خانم یایا را شاید بتوان در این دسته قرار داد و تحلیل کرد. فیلمی که واکنش عصبی فیلمساز نسبت به توقیف بی دلیل آثارش است. او احتمالا در واکنش به توقیف فیلم قبلی خود سعی کرده یک هیچ مطلق را روی پرده سینما به نمایش در آورد. بنابراین هرگونه صحبت جدی در مورد این اثر محتوم به افتادن به دام تفاسیری است که فیلمساز دنبالش است. و تفسیر بدترین نوع خوانش یک اثر هنری است. کاهانی مختار است مسیر سینمایی خود را خودش تعیین کند. اما میتوان این حق اندک را برای منتقد و سینماروها قائل شد که بنویسند و بگویند به دیدن این فیلم نروید. زیرا چیزی که روی پرده نمایش داده میشود صرفا لجبازی پوچ یک فیلمساز است. نه یک روایت سینمایی.

2

نقدهای مرتبط با این اثر


در صورت تمایل نظر خود را درباره این نوشته بنویسید


نظر سایر کاربران

هنوز نظری ثبت نشده است

تلفن تماس:

۸۸۳۹۴۲۱۹-۰۲۱

استفاده از مطالب سلام سینما با ذکر منبع مجاز است.

کلیه حقوق این سایت برای سلام سینما محفوظ می‌باشد.

راه های ارتباطی با ما در شبکه های اجتماعی و پاسخ به سوالات شما:

logo-samandehi