ورود / عضویت
برای ورود یا ثبت‌نام شماره تلفن همراه خود را وارد کنید

نقد فیلم صاحبان, The Owners, غافلگیری بیشتر

علی رفیعی وردنجانی
یک ماه پیش - ۳ دقیقه مطالعه
منبعنسل فردا
امتیاز منتقد به فیلم :

   صاحبان به کارگردانی جولویس برگ فیلمی مهم در حوزه روانشناختیِ از دست دادن فرزند و تاثیر مخرب آن بر روان والدین است . فیلمی که در آن نه فرزندی دیده می شود و نه شکل از دست دادن او . نقطه عطف داستان این فیلمنامه در پایان بندی آن است . یک پایان بندی با توسل کمی به جزئیات پرداخت شده اما قابل باور و اگر بُعد روانی – منطقی آن را در نظر نگیریم ، غم انگیز . فیلم در مورد جوانانی است که می خواهند از یک خانواده متمول سرقت کنند اما رفته رفته اختلافات...

  

صاحبان به کارگردانی جولویس برگ فیلمی مهم در حوزه روانشناختیِ از دست دادن فرزند و تاثیر مخرب آن بر روان والدین است . فیلمی که در آن نه فرزندی دیده می شود و نه شکل از دست دادن او . نقطه عطف داستان این فیلمنامه در پایان بندی آن است . یک پایان بندی با توسل کمی به جزئیات پرداخت شده اما قابل باور و اگر بُعد روانی – منطقی آن را در نظر نگیریم ، غم انگیز . فیلم در مورد جوانانی است که می خواهند از یک خانواده متمول سرقت کنند اما رفته رفته اختلافات درونی که بحث اصلی آن اخلاق است باعث پیچش داستانی می شود .

*روانشناسی فیلم

سینما برخاسته از تجربیات انسانی به شکل زیسته و خیال گونه است . مولف تا حد بالایی در این اثر از تجربیات ناکام زیسته خود بهره گرفته است . جولیوس برگ که خود نیز در فیلمنامه نویسی همکاری کرده است به خوبی موقعیت هایی را برای «صاحبان» خلق می کند که علاوه بر باورپذیربودن ، امروزی و ایدئولوژیک هستند . در ابتدای فیلم می بینیم که جوان سارق به میز معاینه پزشک که در منزل شخصی اش وجود دارد اشاره می کند و از تجربیات تلخش می گوید . در این جا تجربیات نه در مکان بلکه به شکل نمادین به طور کلی از سوژه ای به ابژه تبدیل شده اند این تجسم است که مردی در هرکجا تخت معاینه پزشک را ببیند احساس بدی از آن می گیرد . هنگامی که سارقان وارد اتاق کیتی می شوند ما از نظر روانشناسی با پدیده ای به نام همان گویی نه در متن بلکه در تداعی خاطرات روبه رو می شویم . این پلان دقیقا متصل کننده کل داستان به سکانس آخر فیلم است که در آن پزشک درب گاوصندوق را باز می کند و سارق تپل و ساده را نشانده بر ویلچر تقدیم به دختری می کند که در تمام این سالها جایگزین دختر خود کرده است . پزشک با توجه به اوراق بهادار زیادی که در خانه دارد ترجیح داده است آنها را در جاهای مختلف خانه جاسازی کند تا به جای این که از گاو صندوق استفاده کند . این پدیده روانی ناشی از یک ضربه ناگهانی عاطفی است که موجب شده او همواره برای مبارزه آماده و خونسرد باشد . وقتی از روانشناسی در چنین فیلم هایی صحبت می کنیم در واقع از واکنشی که شخصیت نسبت به موقعیتی که در آن گیر افتاده ، بروز می دهد صحبت می کنیم . بازی میسی ویلیامز تامل برانگیز و قابل ستایش است . اگر چه شخصیت در فیلم نامه پرداخت قوی داشته است اما بازیگر با این شخصیت رشد می کند . دقیقا همانچیزی است که بسیاری از کارگردانان از بازیگر خود می خواهند . بازیگر کم کم به لحاظ درونی و بیرونی شخصیت را بروز می دهد با آنکه در همان ابتدای فیلم ورودی که او با دوچرخه دارد و طرز پرسش او از نامزدش شخصیت برتر را لو می دهد اما این شخصیت برتر در مقابل عواطف خود نسبت به نامزدش (نیتن) ناپختگی حاصل از سن و سال جوانی را بردوش می کشد که اتفاقا با میسی ویلیامز 23 ساله همخوانی دارد . تک تک شخصیت ها مخصوصا همسر پزشک که علاوه بر رفتارهای عصبی افکار ضد اخلاقی او موجب شناخت تداخل روانی پرسوناژ شده است در این فیلم از نظر روانشناسی ارزش کشف و شهود دارند و تنها مری (میس ویلیامز) است که از سلامت کامل برخوردار است . 

*دریچه خیال

در دو پلان فیلم می توان تجربه اخلاقی متفاوتی اندوخت . اول در جایی که مری با چکش بر سر دوست نامزدش که رهبری سرقت را برعهده گرفته می کوبد و ماهیت روانی پزشک پدیدار می شود و دوم هنگامی که تنها سارق مرد باقی مانده با توجه به سادگی بیش از اندازه ای که از یک کمبود عاطفی و سرکوب امیال جنسی نشات گرفته وظیفه دارد از مری محافظت کند ؛ مری سعی می کند او را نجات دهد اما دست آخر این عدم تعادل روانی خود او است که باعث از بین رفتنش می شود . از شروع نقطه عطف سوم در فیلم نامه مدیوم سینمایی اثر تغییر می کند . «صاحبان» کادر خود را به برش 4:3 نزول می دهند تا همان اندازه که عرصه بر شخصیت های داستان تنگ شده بیننده را در تنگنا قرار دهد . این اتفاق در فیلم می تواند یک دستاورد مثبت تلقی شود اما زیبایی شناسی تصویر به لحاظ تفکیک جزئیات و تلفیق نماها تا حد زیادی به هم می خورد . دیگر بیننده نمی تواند موقعیت هایی که میسی ویلیامز به خوبی از پس بازی در آنها بر آمده را با درک کامل ببیند و محکوم است به تماشای آن چه از فیلتر ذهن مولف عبور کرده و دریچه تخیل و تحلیل موقعیت بیننده بسته می شود . فیلم «صاحبان» از نظر نوآوری در ژانر و پایان بندی منحصر به فرد نمره قابل قبولی دریافت می کند و می تواند شروعی برای سینمایی باشد که بینندگانش همواره انتظار غافلگیری در آن را دارند . 

نویسنده : علی رفیعی وردنجانی

1

نقدهای مرتبط با این اثر


در صورت تمایل نظر خود را درباره این نوشته بنویسید


نظر سایر کاربران

هنوز نظری ثبت نشده است