ورود / عضویت
برای ورود یا ثبت‌نام شماره تلفن همراه خود را وارد کنید

نقد فیلم جاذبه  , اعتلای ژانر فضایی

علیرضا محقق دقیق
۶ ماه پیش - ۳ دقیقه مطالعه
منبعصفحه اینستاگرام naghd_kadeh
امتیاز منتقد به فیلم :

Gravity /نقد فیلم "جاذبه" کارگردان: آلفونسو کوارون بازیگران: ساندرا بولاک، جرج کلونی محصول سال 2013 جوایز: برنده اسکار بهترین فیلمبرداری، بهترین تدوین، بهترین موسیقی متن، بهترین تدوین صدا، بهترین میکس صدا، بهترین جلوه های ویژه و بهترین کارگردانی، نامزد اسکار در رشته های بهترین طراحی تولید، بهترین فیلم و بهترین بازیگر نقش اول زن (ساندرا بولاک)، برنده گلدن گلوب بهترین کارگردانی، نامزد گلدن گلوب در رشته های بهترین موسیقی متن، بهترین فیلم و...

  

Gravity /نقد فیلم "جاذبه" 

کارگردان: آلفونسو کوارون

بازیگران: ساندرا بولاک، جرج کلونی

محصول سال 2013

جوایز: برنده اسکار بهترین فیلمبرداری، بهترین تدوین، بهترین موسیقی متن، بهترین تدوین صدا، بهترین میکس صدا، بهترین جلوه های ویژه و بهترین کارگردانی، نامزد اسکار در رشته های بهترین طراحی تولید، بهترین فیلم و بهترین بازیگر نقش اول زن (ساندرا بولاک)، برنده گلدن گلوب بهترین کارگردانی، نامزد گلدن گلوب در رشته های بهترین موسیقی متن، بهترین فیلم و بهترین بازیگر نقش اول زن (ساندرا بولاک)

تنهایی، موضوعی است که دستمایه بسیاری از آفریده های هنری قرار گرفته است. از عکاسی و نقاشی و ادبیات و مجسمه سازی گرفته تا تئاتر و سینما. گاهی تنهایی آنقدر هولناک می شود که آدمی برای رهایی از آن حاضر است بهای زیادی را بپردازد. فیلمهای زیادی در باب تنهایی بشر ساخته شده اند ولی شاید هیچ یک نتوانسته باشند به اندازه جاذبه تاثیرگذار باشند. جاذبه از این حیث تاثیرگذار است که وجه هولناک تنهایی را به بهترین و حیرت انگیز ترین شکل ممکن به تصویر می کشد. در جاذبه با فضانوردی روبرو هستیم که در اثر یک حادثه، برای زنده ماندن در فضا و بازگشت به زمین با مرگ دست و پنجه نرم می کند. جاذبه را فقط باید به صورت سه بعدی تماشا کرد چرا که دو بعدی دیدن آن به مانند این است که یک حلقه بلوری را داخل دستگاه کاست قرار دهید و انتظار معجزه داشته باشید یا مثل این است که موتور مرسدس را روی پراید سوار کنید!! کوارون در ساخت جاذبه از تکنولوژی سه بعدی نوینی استفاده کرده که باعث شده این فیلم بعد از آواتار و همردیف با هوگو جزو با کیفیت ترین و متفاوت ترین آثار سه بعدی تاریخ سینما قرار گیرد. فیلمبرداری فیلم حیرت انگیز است، سکانس آغازین را تصور کنید، در حالیکه راین استون (ساندرا بولاک) در اثر برخورد ضایعات فضایی، معلق زنان در فضا، از همکارش مت کوالسکی (جرج کلونی) دور می شود، بیننده از داخل کلاه فضانوردی استون، نظاره گر است و و چرخش و معلق زدن استون را به معنای واقعی حس می کند. این شیوه، عمق تاثیرگذاری حرکت را افزایش داده است. همینطور پلانی که باز هم در سکانس آغازین شاهد هستیم که کره زمین در پس زمینه و پشت سر دو فضانورد می درخشد. حسی عجیب و منظره ای چشم نواز آفریده است. در جاذبه ما با دو موضوع تنهایی و اهمیت زندگی مواجه هستیم. ذهن هر یک از ما در تنهایی خود به مسایل و دغدغه هایی خواهد پرداخت. حال، اگر در فضا و خارج از اتمسفر، تنهایی را تجربه کنید چه حسی خواهید داشت. غیر قابل تصور است. راین استون در تنهایی و سکوت مطلق به چه می اندیشد؟ فقط و فقط زندگی خود و فرزندش. استون حاضر است برای به دست آوردن زندگی هر کاری بکند، از چنگ زدن به هر آنچه در فضا به دستش می رسد تا تقلید کردن صدای پارس کردن سگ!! جنبه فیزیکی و جسمانی و شرایط بدنی وی از یک سو و اختلالات روانی حاصل از این تجربه وحشتناک از سوی دیگر، تا حدی بر استون چیره می شود که تا آستانه تسلیم و خواب ابدی پیش می رود ولی در نهایت، این توهم حضور همکار سابقش، (روح ) کوالسکی است که به نجاتش می آید. جاذبه  فراتر از پرداختن به واقعیات، به بعد روانی و معنوی سفر استون می پردازد. فیلمنامه نویس به این نکته اهمیتی نمی دهد که اگر در واقعیت هر شخصی مثل استون وجود داشت و در این وضعیت گرفتار می شد، نجات پیدا میکرد یا خیر. شاید در واقعیت، این سفر پایان خوشی نداشته باشد. اما با پایان بندی خوب و پلان نهایی فوق العاده و موسیقی جادویی، ارزش نعمت زندگی بر بیننده حاکم می شود. یکی از بهترین و تاثیر گذار ترین پلانهایی که تا به حال دیدم، پلان نهایی جاذبه و پنجه در خاک و ماسه کشیدن استون است. بی نظیر است. درست مثل هنرنمایی ساندرا بولاک و کارگردانی کوارون و موسیقی متن و فیلمبرداری این شاهکار فضایی. کوارون به حق خود و اسکار کارگردانی رسید ولی بولاک گوی رقابت را به کیت بلانشت در جاسمین غمگین واگذار کرد. از نکات جالب و مثبت فیلم، انتخاب جرج کلونی برای نقش کوالسکی است. کوارون به زیرکی و تیزهوشی این انتخاب و حذف زودهنگام کلونی را رقم زد تا مخاطب از همان ابتدای فیلم متوجه شود که تا پایان باید با یک فضای وهم انگیز و تنهایی مطلق استون همراه شود. جاذبه را به جرأت می توان پس از 2001، یک اودیسه فضایی شاهکار ماندگار استنلی کوبریک، بهترین اثر در ژانر فضایی نامید. 

نقد: علیرضا محقق دقیق

0

نقدهای مرتبط با این اثر


در صورت تمایل نظر خود را درباره این نوشته بنویسید


نظر سایر کاربران

هنوز نظری ثبت نشده است