ورود / عضویت
برای ورود یا ثبت‌نام شماره تلفن همراه خود را وارد کنید
0
زهره نبی زاده
۴ سال پیش - ۲ دقیقه مطالعه
منبعروزنامه آفتاب یزد 30 بهمن 1396

یادداشتی بر جشنواره سی و ششم فیلم فجر

به نظر می رسد برگزار کنندگان جشنواره فیلم فجر به اشکالات و نقایص برگزاری جشنواره پی برده اند. و سعی در بر طرف کردن آنها در سی و ششمین دوره از برگزاری آن نموده اند برای جلوگیری از افشا شدن مضامین و...

دهه فجر خاستگاه سینما یا جشن های دورهمی*

به نظر می رسد برگزار کنندگان جشنواره فیلم فجر به اشکالات و نقایص برگزاری جشنواره پی برده اند. و سعی در بر طرف کردن آنها در سی و ششمین دوره از برگزاری آن نموده اند برای جلوگیری از افشا شدن مضامین و موضوع فیلم ها (فیلم سوزی) بخش های جنبی را حذف نموده و تعداد فیلم ها را به بیست (و دو فیلم مستند) کاهش دادند و برای داوری بهتر علاوه بر کم شدن تعداد فیلم ها پنج روز قبل از شروع جشنواره، آنها را در اختیار داوران قرار داده و بررسی نموده اند و همچنین برای جلوگیری از جنجال ها و وقایع نا خوشایند روی داده در جشنواره های قبل، جامعه خبری و نقادی را از سایر اهالی سینما جدا کرده و هر کدام در مکانی جداگانه فیلم های جشنواره را دیده و در جهت وظایف خود حرکت نموده اند. از اشکالات و نا رضایتی های جدیدی که در این میان پیش آمده که بگذریم، همه این تدابیر شاید برای پاک کردن صورت مسئله های متعددی که پیش روی این گرامیان بوده، انجام شده است. اما مسایل و مشکلات همچنان به جای خود باقی است.آیا تمام توان سینمای ایران همین بیست فیلم بود؟ که اگر بود اکران محدود آنها همان فیلم سوزی نیست؟و اگر نیست پس این داوری ها و این همه هیاهو و جوایز، بیهوده نیست؟ آیا همه بازیگران و کارگردانان، تهیه کنندگان و تمامی عوامل سینمای ایران در این بیست فیلم خلاصه شده اند و با این تعداد اندک داور و زمان محدود باید مورد داوری قرار گیرند؟ نگارنده بارها در چند سال اخیر معایب و اشکالات برگزاری جشنواره با تعداد اندکی فیلم های اکران نشده و در نتیجه داوری محدود، بسته و نامردمی را یادآور شده تا شاید مدیرانی شجاع و دلسوز به سینما پیدا شده و تغییرات اساسی و بنیادینی را -که همانا داوری در مورد تمام فیلم های اکران شده در یک سال است – پایه گذاری نمایند اما متأسفانه هر ساله اینچنین نمی شود.از یک سو همه کاستی ها و اشکالات در جشنواره فیلم فجر از نگاه ابزاری برگزار کنندگان آن از ابتدا تا کنون به سینما ناشی می شود هنگامی که مدیر محترم جشنواره با رد همه مشکلات آشکار شده اعلام می کند این جشنواره برای جذاب شدن و (نقل به مضمون) گرم شدن تنور دهه فجر است،آیا دیگر جایی برای فکر کردن و حفظ منافع سینما و اهالی آن باقی می ماند؟ این بزرگترین رسالتی است که برگزار کنندگان تاکنون برای سینما قائل بوده اند. سویه دیگر این نگرش چسبندگی و میل مدیران به تمامیت طلبی و حفظ وضع موجود است که در جاهای دیگری مانند خصوصی سازی در مسائل اقتصادی نیز دیده می شود. میل به حذف فیلم های نا همسو، تعیین داوران همسو و رانتهای فراوان ناشی از در دست داشتن قدرت در تمامی دوره های جشنواره  باعث شده است سینما و فیلم در درجه های بعدی اهمیت قرار گیرند. بسیار سخت است برگزار کنندگان جشنواره، حق انتخاب و داوری فیلم ها را از خود گرفته و به تعداد کثیری از مردم و کارشناسانی که در کنترلشان نیستند واگذار کنند. بسیار سخت است تعیین مسیر سینما به خواست و سلیقه مردم وا نهاده شود. تنها گرفتن چند رای از مخاطبان اندک جشنواره، برای فیلم های انتخاب شده ی داوران انتصاب شده ی برگزار کننده جشنواره، نمی تواند فیلم مطلوب همه ی مخاطبان یک سال سینمایی را نمایندگی یا جشنواره را مردمی کند و چراغ راه فیلمسازان باشد.

*این تیتر ارسالی  در تاریخ   25 بهمن 1396 در روزنامه آفتاب به خاستگاه سینما یا جشن های دورهمی کاهش یافته