نقد فیلم فراری, جوجه را آخر پاییز می‌شمارند

۴ سال پیش

۱۸ فروردین ۱۳۹۷

بالاخره «فِراری» اکران شد. شاید برای خیلی از مخاطبان فِراری، فیلمِ جذابی نبود. باید اعتراف کنم، که حتی برای خود من هم خیلی جذاب نبود. اما چند روز بعد از اینکه فیلم را دیدم و کمی در مورد فیلم فکر فکردم، فهمیدم که فراری چقدر حرف برای گفتن دارد. اول از همه به ایده فیلم فکر کنید. که چقدر ایده جذاب و جدید و خلاقانه‌ای دارد. ایده‌ای که کمتر کسی به ذهن‌ش می‌رسد و در موردش فکر می‌کند. اما نکاتی وجود دارد که می‌تواند این ایده را جذاب تر از حالت قبلی...

- /۱۰
امتیاز سلام سینما

از ۰ رای

امتیاز دهید :

گلنار (ترلان پروانه) در پی یافتن یک ماشین فراری قرمز به تهران می آید تا شاید به آرزوهای خود برسد. نادر (محسن تنابنده) با آگاهی از موقعیت گلنار تلاش می کند او را به واقعیت های زندگی برگرداند اما...

بالاخره «فِراری» اکران شد. شاید برای خیلی از مخاطبان فِراری، فیلمِ جذابی نبود. باید اعتراف کنم، که حتی برای خود من هم خیلی جذاب نبود. اما چند روز بعد از اینکه فیلم را دیدم و کمی در مورد فیلم فکر فکردم، فهمیدم که فراری چقدر حرف برای گفتن دارد. اول از همه به ایده فیلم فکر کنید. که چقدر ایده جذاب و جدید و خلاقانه‌ای دارد. ایده‌ای که کمتر کسی به ذهن‌ش می‌رسد و در موردش فکر می‌کند. اما نکاتی وجود دارد که می‌تواند این ایده را جذاب تر از حالت قبلی کند. آن هم استفاده کاربردی از این ایده است. این ایده بسیار ساده به نظر می‌رسد. ایده‌ای که شاید جای مانور دادن نداشته باشد. اما کار هنرمند اینجا آغاز می‌شود. این فیلم با داستان یک خطی‌ای که دارد، می‌تواند بسیاری از معضلات و مشکلات و ضعف‌ها و کمبودهای نوجوانان را به تصویر بکشد (مخصوصا دختران نوجوان). روشی برای مطرح کردن مشکلات که اصطلاحا توی ذوق نزند و مخاطب را همراه کند و تاثیر گذار باشد. این فیلم هم می‌توانست مانند بسیاری از فیلم‌های دیگر که قصد نشان دادن معضلات نوجوانان را دارند، یک شخصیت پسر 18، 19 ساله داشته باشد که علاقه زیادی به موسیقی (مخصوصا رپ) دارد. با پدر و مادرش همیشه دعوا دارد و هر وقت پدرش سیلی‌ای به او می‌زند، سریع وسایل خود را جمع کند و از خانه فرار کند. در این کنار دوست دختری هم داشته باشد. بدون شک مهم‌ترین نکته این فیلم، همین ایده درخشان است.

فراری به دنبال تزریق اضافه غم و اندوه (برای افزایش تاثیر گذاری) به مخاطب نیست. سیاه نمایی نمی‌کند و حتی با خوب کردن حال مخاطب تاثیر خود را می‌گذارد و به هدف خودش نزدیک می‌شود. ایده نو و جذابی هم دارد. شاید کسانی که فیلم را دیده‌اند بگویند که فیلم اصلا جذاب نبود. اما پیشنهاد می‌کنم خود را یاد بیاورند که لحظه‌ای چشمان خود را از روی پرده بر نداشتید. کامبوزیا پرتوی آثاری دارد که روند خوبی دارد اما شاید در پایان‌بندی اصطلاحا کمی بلنگد. انگار که فیلم را نصفه دیده‌ایم. اما اگر فکر کنیم می‌فهمیم که انتهای فیلم در میانه و یا حتی در ابتدای آن گنجانده شده است. چون معضلات و مشکلات پایانی ندارند. این حرف به منظور حمایت از پایان نسبتا ضعیف فیلم نیست. اما می‌توان با نگاهی دیگر به آن نگاه کرد.

نکته‌ای دیگر در این کار، اعترافات بازیگران رو به دوربین است. بازیگران رو به دوربینی که به مخاطبان خود زل زده است، حقایقی را فاش می‌کنند که پیشبرنده درام است. اما این روش در «کلاس هنرپیشگی» بهتر جا افتاده بود. البته این مقایسه کار درستی نیست. اما در فراری این اعترافات تبدیل به یک سوال و یک ابهام برای مخاطب می‌شود. مخاطب به دنبال این است که چه کسی بودند کسانی که بازجویی می‌کردند؟ مخاطب هر کسی را می‌تواند جای آنها بگذارد. اما به نظرم این بازجویی قسمتی از کار علیرضا داوود نژاد است، که وجودش بدون دلیل و منطق زیباست.

در فیلم شخصیت‌هایی مانند «حاجی» وجود دارد که برای پیشبرد درام از آن‌ها استفاده شده است. اما حضور آن‌ها کمی اضافی به نظر می‌رسد زیرا زود فراموش می‌شوند.

یکی از مهم‌ترین نکات فیلم بازیگران آن هستند. محسن تنابنده به خوبی می‌تواند شخصیتی که رنج زیاد کشیده است اما هنوز «از خوبای روزگار» است را ایفا کند. از طرفی ترلان پروانه از جنبه‌های مختلف مانند خلق شخصیت، بیان لهجه و... با انعطافی که از خود نشان داد، به مخاطب فهماند که بازیگری را بسیار جدی‌تر از قبل دنبال می‌کند.

فراری میزانسن و دکوپاژ ساده و در کنار آن تمیزی دارد. دنبال گزافه گویی نبوده است و اصل قصه برایش اهمیت بیشتری داشته است.

فراری بدلیل المان‌هایی که دارد مخاطب زیادی جذب می‌کند ولی نمی‌تواند برای بسیاری راضی کننده باشد اما بدون شک تاثیر خود را می‌گذارد.


نقدهای مرتبط با این اثر

هومن نشتائی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
تنگه ابوقریب (The Lost Strait)
«بهرام توکلی» از کارگردانان نام آشنا که همیشه فیلم‌های بحث برانگیزی می‌سازد، حالا تنگه ابوقریب را ساخته است. فیلمی که خود جای بحثِ بسیاری دارد. از کارگردان و ترکیب بازیگری و تهیه کننده و سرمایه گذار گرفته تا موضوع و ژانر فیلم. اغلب فیلم‌های این کارگردان با واکنش خوبی مواجه شده، اما حالا باید ببینیم که آیا بهرام توکلی در ساختِ فیلم جنگی (که ساخت چنین فیلم‌ی از او انتظار نمی‌رفت) هم موفق بوده یا خیر؟ اولین چیزی که بعد از دیدن این فیلم می‌توان...ادامه مطلب
هومن نشتائی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
توران خانم (مستند)
«مستند» همیشه ژانری در فیلم سازی بوده که مورد استقبال تعداد زیادی قرار نگرفته است و طرفداران کمی دارد. اما هنوز در سراسر دنیا علاقه‌مندان خود را دارد و تعدادی عاشقانه پیگیر مستندهای روز هستند و تعدادی عامدانه در حال ساخت مستند. یکی از آن افراد رخشان بنی اعتماد است، که در مستند سازی شهره است و در تمام کارهای داستانی‌اش نیز ردی از مستند پیدا می‌شود. ایندفعه دست به دست مجتبی میرتهماسب داده است و مستند «توران خانم» را کارگردانی کرده است. مستند...ادامه مطلب
هومن نشتائی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
بیدار شو آرزو
قبل از هر چیز، اکرانِ «بیدار شو آرزو» ما را به این فکر وا می‌دارد که چه حادثه‌ای باید رخ دهد تا فیلم‌های توقیفی اکران شوند؟ یعنی ما باید منتظر حادثه‌ای مانند زلزله باشیم که به فکر بیفتند که یک فیلم صلاحیت اکران را دارد یا ندارد؟ این فیلم مگر چه نکته‌ی مهمی داشت که در زمان زلزله بم اکران نشد و حالا بعد از 13 سال، بعد از زلزله کرمانشاه اکران می‌شود؟ شاید اکران همین فیلم 13 سال پیش می‌توانست مردم و مسئولین را آگاه‌تر کند، که زمان زلزله کرمانشاه...ادامه مطلب

پربازدیدترین نقدها

عرشیا برجعلی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
پرندگان (The birds)
پس از شصت سال، هنوز مبهوت کننده و نفس گیر. کمتر فیلمی را مخصوصا در ژانر ترسناک میتوان پیدا کرد که حتی برای بار دوم، با وجود اطلاع تام بیننده از وقایع پیش رو، هنوز بتواند او را میخکوب کند. فیلم «پرندگان» هیچکاک شاهکاری است که با جلوه های ویژه اگزجره و به ظاهر پرطمطراق یا افکت های صوتی و موجودات خیالی مخاطب را به هراس نمی کشد، بلکه با چیزی این کار را می کند که شاید کسی فکر ترسیدن از آن را هم نکند!ادامه مطلب
علی رضایی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
دشمن (Enemy)
نیکی و بدی که در نهاد بشر است، شادی و غمی که در قضا و قدر است، با چرخ مکن حواله کاندر ره عقل، چرخ از تو هزار بار بیچاره‌تر است.ادامه مطلب
معین رسولی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
عطر: داستان یک قاتل (Perfume: The Story of a Murderer)
عطر،داستان یک قاتل، فیلمی است برگرفته از کتابی با همین نام اثر پاتریک سوسکیند که پرفروش ترین کتاب سال 1985 نیز بوده است.ادامه مطلب
انگل (Parasite)
   انگل اگرچه نام یک بیماری در دستگاه گوارش بشر است اما نمونه روانی – سینمایی آن را به خوبی از دوربین بونگ جون هو به تماشا نشستم . فیلم ساز در این اثر با نمایش اخلاقیات در چارچوب شرایط و تلطیف آن بنابر سلیقه شخصیت ها یک روند تکاملی در سیر صعودی روان آدمی را شکسته است . از آنجاییکه همه فیلم های هو و مشخصا : «خاطرات قاتل» و «مادر» در کوشش تغییر اخلاقیات به واسطه شرایط و سائق های شخصی دست و پا می زنند ، «انگل» تا به امروز ضعیف ترین نمونه دیده شده...ادامه مطلب

نظرهای منتشر شده