یادداشتی بر فیلم دیدن این فیلم جرم است!, جرمی به رنگ و لعاب آژانس شیشه‌ای

۳ سال پیش

۱۱ بهمن ۱۳۹۷

هدی مقدسی

امتیاز منتقد به این اثر: ۷ از ۱۰

و در این برهوت سینما چه چیزی بهتر از اینکه مجرم باشی و فیلمی ببینی که لذت ببری! لذت سینما...

- /۱۰
امتیاز سلام سینما

از ۰ رای

امتیاز دهید :

فقط یک فیلم پنج دقیقه‌ای می‌خواستم تا بعدا بتونم از زنم و دخترم دفاع کنم، ولی امونم ندادند... صدای آژیراشون داره نزدیک‌تر می‌شه... الان مثل مور و ملخ می‌ریزن اینجا...

جرمی به رنگ و لعاب آژانس شیشه‌ای!

صدای خنده دخترانه‌ای که توی مخت می‌رود و فکر می‌کنی با فیلمی در حد عصرهای جمعه شبکه یک طرفی، اما در کمتر از یک دقیقه، با نمایی هوشمندانه و اتفاقی غیرقابل پیش‌بینی شکه می‌شود. مردی مسن به زنی با حجاب چادر توهین می‌کند ولی قضیه به همینجا ختم نمی‌شود، تعقیب و گریز و خشونتی که از پشت شیشه ماشین زن شاهدش هستیم نفس را حبس می‌کند. 

شروعی نفسگیر با نماهایی بسته و هوشمندانه و موسیقی تاثیرگذار و به‌جای حبیب خزائی‌فر،و نقطه ی اوج آغازینی که هنوز تمام نشده. زن می‌گریزد و به مرد-امیر با بازی مهدی زمین‌پرداز- می‌رسد، و اینجاست که پس از این همه کشمکش تلاقی آغاز می‌شود.

«دیدن این فیلم یک جرم است» از کارگردانی که کارنامه‌ای نه چندان شناخته شده دارد، فیلم عجیبیست، یک آژانس شیشه‌ای امروز با سکانس‌های نفس‌گیر حاتمی‌کیایی که به حق با دیالوگهایی مناسب و به‌جا و فرمی که به سینمای مدرن تنه می‌زند، درگیرت می‌کند.

میزانس‌هایی در عمق با دوربینی که همراه شخصیت‌هاست و جغرافیا را بدون تاکید روی المانهای آشنای مخاطب از طبقه خاص قهرمان به درستی می‌سازد، و قصه‌ای که شاید گفتنش جسارتی به قدرت حوزه‌هنری می‌خواهد، فیلم رضا زهتابچیان را می‌سازد. فیلمی که به نظر فرمولی مشخص از آژانس شیشه‌ای را دنبال می‌کند، بهانه‌ای برای شروع، درگیری، صحنه آهسته گرفتن اسلحه و گروگانهایی که اینبار محکومند نه شاهد!

فیلم در ادعای خود موفق است، حرفهایش را بی‌پرده می‌زند و کارگردانی روان و سیالش هرچه می‌خواهد از تماشاگر می‌گیرد، از تشویق‌هایش روی دیالوگهای طعنه‌وار تا سکوت و لب‌گزیدنش روی صحنه‌های پایانی و لذتش از قدرت سرداری که با شمایلش «سردار سلیمانی » را به یاد می‌آورد.

فیلم با تمام هنرنمایی‌اش در برآوردن حس مخاطب کمی ناتوان و شاید محتاط عمل می‌کند،انگار علاقه‌ای به احساساتی شدن آدم‌ها و اشکهایشان ندارد، حس همذات‌پنداری تا جایی جلو می‌رود که لب برچینی و منتظر اتفاق بعدی باشی، فیلم بیش از احساساتی شدن تماشاگر و جمع کردن طرفدار روی عقایدش، سینماست، سینمایی که قصه می‌گوید، اکشن می‌سازد و حرف هم می‌زند. و در این برهوت سینما چه چیزی بهتر از اینکه مجرم باشی و فیلمی ببینی که لذت ببری! لذت سینما...

پانوشت: شاید بهترین پایان ممکن و دری که بستنش تماشاگر را دچار شعف می‌کند!


نقدهای مرتبط با این اثر

هدی مقدسی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
اسپنسر (Spencer)
همیشه وقتی توقعی نداری همه چیز بهتر از آب در می‌آید. #اسپنسر #پابلو_لارائین را بدون پیش فرضی ذهنی، و با تصور یک بیوگرافی ساده هالیوودی تماشا کردم، و فیلم را دوست داشتم.ادامه مطلب
هدی مقدسی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
تیتان (Titane)
شاید دومین سکانس «titane» یک فیلم سکس محور و خوش آب و رنگ که از المانهای زیبای زنانه برای جلب مخاطب استفاده کرده، به نظر بیاید. اما درست سکانس اول همان فیلمنامه ایست که قرار است تا پایان ببینیم.ادامه مطلب
هدی مقدسی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
بازی مرکب (Squid Game)
این است قدرت رسانه، بیرحم تان میکند و هر آنچه میخواهد درست توی ساعتهای تفریح‌تان از شما می‌سازد. یک لشکر بی‌رحم به وسعت جهان که نیازی به فکر کردن ندارد!ادامه مطلب

پربازدیدترین نقدها

انگل (Parasite)
   انگل اگرچه نام یک بیماری در دستگاه گوارش بشر است اما نمونه روانی – سینمایی آن را به خوبی از دوربین بونگ جون هو به تماشا نشستم . فیلم ساز در این اثر با نمایش اخلاقیات در چارچوب شرایط و تلطیف آن بنابر سلیقه شخصیت ها یک روند تکاملی در سیر صعودی روان آدمی را شکسته است . از آنجاییکه همه فیلم های هو و مشخصا : «خاطرات قاتل» و «مادر» در کوشش تغییر اخلاقیات به واسطه شرایط و سائق های شخصی دست و پا می زنند ، «انگل» تا به امروز ضعیف ترین نمونه دیده شده...ادامه مطلب
علی رضایی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
دشمن (Enemy)
نیکی و بدی که در نهاد بشر است، شادی و غمی که در قضا و قدر است، با چرخ مکن حواله کاندر ره عقل، چرخ از تو هزار بار بیچاره‌تر است.ادامه مطلب
گشت ارشاد 3
بهنام بانی و شادمهر عقیلی هرچند بلحاظ موسیقایی، کاملا متفاوت از یکدیگرند ولی در تجربه بازیگری یک وجه اشتراک دارند که به نوعی خوش‌شانسی آنها محسوب می‌شود.ادامه مطلب
معین رسولی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
عطر: داستان یک قاتل (Perfume: The Story of a Murderer)
عطر،داستان یک قاتل، فیلمی است برگرفته از کتابی با همین نام اثر پاتریک سوسکیند که پرفروش ترین کتاب سال 1985 نیز بوده است.ادامه مطلب
پسر - مادر (son - mother)
«مهناز محمدی» کارگردانی خوش‌سلیقه است که شوق او برای پرداختن به مسائل اجتماعی مرا به یاد «رخشان بنی اعتماد» می‌اندازد. او یک گروه فنی بسیار حرفه‌ای را در کنار خود دارد. یکی از آنها فیلمبردار «پسر-مادر» یعنی «اشکان اشکانی» است که موقعیت‌های ساده را نورپردازی خلاقانه‌ی خود تبدیل به سکانس‌های رویایی می‌کند و اتمسفری خلاقانه را به فضای فیلم می‌بخشد.ادامه مطلب

نظرهای منتشر شده