یادداشتی بر فیلم مهمونی کامی, Kami's party, لنزها را باید شست...

۵ سال پیش

۱۴ مهر ۱۳۹۵

هنگامی که انسان،در مفهوم فرامتن جسم،دست به تصویر سازی و یا خلق یک اثر هنری میزند،آنچه خروجی این اثر است به مثابه آینه ای میماند که تراوشات ذهن و مکاشفات درونی شخص را به منصه ی ظهور میرساند.

کارگردان : علی احمدزاده
- /۱۰
امتیاز سلام سینما

از ۰ رای

امتیاز دهید :

داستان این فیلم دربارهٔ عده‌ای جوان است که به قصد رفتن به یک مهمانی عازم شمال می‌شوند

هنگامی که انسان،در مفهوم فرامتن جسم،دست به تصویر سازی و یا خلق یک اثر هنری میزند،آنچه خروجی این اثر است به مثابه آینه ای میماند که تراوشات ذهن و مکاشفات درونی شخص را به منصه ی ظهور میرساند.در سینما این امر در واضح ترین شکل ممکن قابل رویت است،هنگامی که کارنامه ی سینمایی افراد را مورد بررسی و مرور قرار میدهیم،به روشن ترین شکل ممکن میتوانیم سیر تحول افکار و جهان بینی یک کارگردان و یا یک نویسنده را از زیر نظر بگذرانیم.
مهمونی کامی ساخته ی علی احمدزاده از جمله فیلم هایی ست که در مرور آن میتوانیم به شکاف های روحی و روانی یک شخص پی ببریم.پس از مدت ها و بعد از عدم دریافت مجوز نمایش برای فیلم مهمونی کامی،کارگردان این اثر،آن را بصورت رایگان بر صفحات اشتراک گذاری ویدیو قرار داده و فیلم مورد رویت دوستداران سینما قرار گرفت.یقینا این فیلم یکی از ضعیف ترین فیلم های سینما چه در طول دوره ی ساخت خود و چه در حال حاضر است.فیلمی فاقد محتوا و بدون فرم و بدون تکنیک که تمام تمرکز خود را بر بزرگنمایی بر مسائل جنسی و عیاشی قرار داده است.یقینا این فیلم در خوش بینانه ترین حالت خود یک سیاه نمایی ست،بلکه در حقیقت یک خودسوزی هنری و یک خودفروشی فرهنگی و یک وطن فروشی آشکار است.
سینما هر چند راوی ست اما روایت بی مقصود به جز پوچی و عدم هیچ دستاوردی نخواهد داشت.کارگردان به جرئت به جای ریشه یابی درد دست بر روی زخم گذاشته و بر آن نمک میپاشد.
آنچه امروزه جای آن بسیار در سینمای ایران خالی ست،مسئله ی اخلاق است.مهمونی کامی نه تنها مرز های اخلاق را مورد توجه قرار نداده،بلکه در یک توهم آشکار و با روی آوردن به مسائلی که در ایران تابو است،خواستار بولد شدن در مجامع اجتماعی ست.
یک باور غلط در بین فیلمسازان جوان خصوصا در سالهای اخیر شکل گرفته است که با به تصویر کشیدن بدبختی ها،عیاشی ها و روی آوردن به مسائلی نظیر مسائل جنسی و تجاوز و تابوها میتوانند خود را در جشنواره های خارجی مطرح کنند،البته پر بیراهه نیست این امر،اما به چه قیمت.
در کل مهمونی کامی یک فیلم سینمایی نیست بلکه سراسر مضامینی از بی اخلاقی و مسائل جنسی و عیاشی و ولگردی در آن موج میزند و این خلاف تعریف سینماست.
لنزها را باید شست...


نقدهای مرتبط با این اثر

کربلا جغرافیای یک تاریخ
رسانه در ارزش گذاری تبلیغ فرهنگی هزاران برابر از منابر روحانیون و خطابه ی علما موثر تر است.گسترش یک ایده ی تصویری در ذهن همان میزان تاثیر گذار است که در نقش بندی یک خاطره ی حقیقی در زندگی واقعی.اما از این رسانه و از این فرصت تبلیغی باید به نحو احسن استفاده کرد.واقعه ی کربلا در صور گوناگون سالیان سال است که به تصویر کشیده شده است اما از این میان تنها چند فیلم سینمایی و سریال یادگار ذهن مردم شده است.ادامه مطلب
شکاف (GAP)
سینمای اجتماعی ایران چند سالی ست که به مدد سینماگران جوان رنگی نو به خود گرفته است.طیف وسیع اندیشه های جدید و نگاه های بدیع و نو باعث ایجاد ترکیبی متعالی در سینمای ایران گشته است.کیارش اسدی زاده یکی از همان جوانان نوظهور سینمای ایران است که در قامت یک فیلمساز و با ارائه ی اثر "شکاف" ثابت نمود یک گام فراتر از سینمای اجتماعی حال حاضر ایران است.ادامه مطلب
شیفت شب (Night shift)
شیفت شب روایتی فمنیستی و پوچ گرایانه از روابط میان خانوادگی و درون خانوادگی جامعه ی حال حاضر ایران است.آنچه در این نقد بدان پرداخته ایم مروری بر ابعاد فنی و جامعه شناختی فیلم شیفت شب ساخته ی بانو نیکی کریمی است...ادامه مطلب

پربازدیدترین نقدها

عرشیا برجعلی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
پرندگان (The birds)
پس از شصت سال، هنوز مبهوت کننده و نفس گیر. کمتر فیلمی را مخصوصا در ژانر ترسناک میتوان پیدا کرد که حتی برای بار دوم، با وجود اطلاع تام بیننده از وقایع پیش رو، هنوز بتواند او را میخکوب کند. فیلم «پرندگان» هیچکاک شاهکاری است که با جلوه های ویژه اگزجره و به ظاهر پرطمطراق یا افکت های صوتی و موجودات خیالی مخاطب را به هراس نمی کشد، بلکه با چیزی این کار را می کند که شاید کسی فکر ترسیدن از آن را هم نکند!ادامه مطلب
انگل (Parasite)
   انگل اگرچه نام یک بیماری در دستگاه گوارش بشر است اما نمونه روانی – سینمایی آن را به خوبی از دوربین بونگ جون هو به تماشا نشستم . فیلم ساز در این اثر با نمایش اخلاقیات در چارچوب شرایط و تلطیف آن بنابر سلیقه شخصیت ها یک روند تکاملی در سیر صعودی روان آدمی را شکسته است . از آنجاییکه همه فیلم های هو و مشخصا : «خاطرات قاتل» و «مادر» در کوشش تغییر اخلاقیات به واسطه شرایط و سائق های شخصی دست و پا می زنند ، «انگل» تا به امروز ضعیف ترین نمونه دیده شده...ادامه مطلب
علی رضایی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
دشمن (Enemy)
نیکی و بدی که در نهاد بشر است، شادی و غمی که در قضا و قدر است، با چرخ مکن حواله کاندر ره عقل، چرخ از تو هزار بار بیچاره‌تر است.ادامه مطلب
معین رسولی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
عطر: داستان یک قاتل (Perfume: The Story of a Murderer)
عطر،داستان یک قاتل، فیلمی است برگرفته از کتابی با همین نام اثر پاتریک سوسکیند که پرفروش ترین کتاب سال 1985 نیز بوده است.ادامه مطلب
امیررضا صفائی تبار
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
پوست (skin)
اگر فیلم کوتاه حیوان را دیده باشید فیلم از همان مولفه ها و همان نمادها را دارد. نماد های بومی گرایی فیلم مانند شیر در فیلم می بینیم. بیان تعلیق و کشمکش های عمیق از خصوصیات خوب این فیلم است.ادامه مطلب
پلتفرم (The Platform)
پلتفرم دارای یک جهان بینی استعاره ای ترسیمی از ماهیت بشر است که علیرغم قرارگیری در ژانر وحشت ممکن است ترس آنی برای مخاطب ایجاد نکند اما ترس عمیقِ ادراکی ایجاد می کند که تامل و تفکر ژرفای مضمونی آن ترس را در ضمیر ناخودآگاهِ مخاطبِ عالی بنا می نهد.ادامه مطلب

نظرهای منتشر شده