ورود / عضویت
برای ورود یا ثبت‌نام شماره تلفن همراه خود را وارد کنید

یادداشتی بر فیلم ماجرای نیمروز 2: رد خون, زیر پوست لاتاری

هدی مقدسی
۱۶ روز پیش - ۱ دقیقه مطالعه
امتیاز منتقد به فیلم :

گویا ناامیدی‌هایمان از مهدویان همچنان ادامه دارد، سایه سنگین لاتاری آنقدر تاثیرگذار بوده که حالا کارگردان فیلم تحسین برانگیز ایستاده در غبار، فیلم قبلی‌اش یعنی لاتاری را با روتوشی دهه ۶۰ و به سیاق مستندهایش دوباره می‌سازد.ماجرای

زیر پوست لاتاری

گویا ناامیدی‌های مهدویان همچنان ادامه دارد، سایه سنگین لاتاری آنقدر تاثیرگذار بوده که حالا کارگردان فیلم تحسین برانگیز ایستاده در غبار، فیلم قبلی‌اش یعنی لاتاری را با روتوشی دهه ۶۰ و به سیاق مستندهایش دوباره می‌سازد.

ناموسی که حالا منافق شده و ساعد سهیلی در شمایل شوهری احمق و موسی یه عصبانی در قامت آشنای کمال دنبالش هستند و اینبار نه برای نجات که برای حذف کردنش!

ماجرای نیمروز ۲. حتی اسمش را هم اشتباهی انتخاب کرده، شاید لاتاری ۲ عنوان مناسبتری برای این همه تصویر جسته و گریخته تکراری-در میزانسن و نماها- میشد.

فیلم اخیر مهدویان هیچ نشانی از جوان باهوش و زیرک مستندهایش ندارد، اینجا نه فرم روایی و بصری کارگردان که فیلمنامه هم دچار تکرار و کسالت است، و مخاطب مهدویان همچنان منتظر اتفاقیست که نمی‌افتد و جک‌های کمال محبوب، هم ارضایش نمی‌کند.

فیلم رد خون انگار در منوتنی کشدار گیر افتاده، آنقدر که دلت حتی برای یک لحظه خشم جواد عزتی در لاتاری هم تنگ می‌شود، چه برسد به اوج‌های بینظیر «ایستاده در غبار»، به خاطر بیاوریم لحظه‌ای که متوسلیان گوشی بی سیم را در اوج جنگ بالا می‌گیرد و سکوتی عجیب توی سرمان دوران می‌کند.

ماجرای نیمروز ۲، یک فیلم اشتباهی ست که فرم‌های بکر کارگردانش را هم خراب می‌کند.و حتی یک دیالوگ هم نیست تا کمی آرامت کند.

پانوشت: کاش حداقل با یک پایان فینچری و محاکمه‌ای به مثابه «هفت» کمی جسارت به رخمان می‌کشید... 

3

نقدهای مرتبط با این اثر


در صورت تمایل نظر خود را درباره این نوشته بنویسید


نظر سایر کاربران

مهدی یارمحمدی
۱۴ روز پیش
واقعاً این نقد کمال بی انصافی نسبت به این فیلمه چرا که بر عکس منتقد محترم این فیلم کاملا پخته تر از نسخه اول و به مراتب به لحاظ میزانسن ، دکوپاژ و بازیها و تصویربرداری حرفه ای تر از ایستاده در غبار است و به حق بهترین فیلم جشنواره از نگاه منتقدان و مردم تا به امروز بر مبنای مشاهدات عینی بوده است
خطر لو رفتن داستان
پاسخ:
هدی مقدسی
یک ساعت پیش
اینکه بگیم خوب بوده که معیار نیست، باید با دلیل بگیم بعدم من هیچ ایرادی به مسائل تکنیکی اثر نگرفتم که اصلادفیلمی که توی جشنواره هست باید کامل باشه ولی به لحاظ نگرش کارگردانی، خلاقیت و درام خیلی ضعیف تر از دو فیلم گذشته است کپی خودش از خودشه
امیرحسین رمضانی
۱۰ روز پیش
اولین اشتباهی که من در نقد می بینم در راستای لاتاری نگاه کردن رد خون‌ست. فیلم٬ فیلمی مجزاست... شخصیت هایش پخته تر شده اند نماها٬ میزانسن ها و... نسبت به فیلم یک.(حالا بیشتر از صادق می دانیم از کمال هم همینطور و ...) فیلم اشکالات ماجرای نیمروز (عدم پرداخت به منافقین , استفاده ی بیش از حد از لانگ شات و مدیوم و ...) را ندارد. چون فیلم, فیلمی درام- مستند ست.(درام بودنش بیشتر از مستند بودن فیلم‌ست) ماجرای نیمروز ۱ فیلمی مستند بود. و جدای از این ها بازسازی خوب از نماهای جنگ ٬ بازی های خوب بازیگران, فیلمبرداری (اگرچه هنوز جای بهتر شدن را دارد) و ... دارد. بیش از همه ی اینها من حس می کنم منتقد هنوز از لاتاری دلخورست تا از رد خون.
خطر لو رفتن داستان
پاسخ:
هدی مقدسی
یک ساعت پیش
شاید با واژه دل‌خوری موافق باشم اما نه از لاتاری که از مهدویانی که نفس در سینه حبس می کردو اینجا انگار فقط از سر وظیفه ادامه فیلمی را ساخته که همین پخنگی شخصیتها و غیره با آنکه اتفاق نمی‌افتد که اگر هم بیفتد وابسته به فیلم اولی‌ست که فرض می‌کنیم مخاطب ندیده
امیرحسین رمضانی
۸ روز پیش
من با استحکامی که شما گفتید نمی تونم بگم چرا مهدویان قسمت دوم رو ساخته، اما می تونم بگم بسیاری از شخصیت ها در قسمت ۲ کامل تر می شن و تفاوتی که برای من واضحه که شخصیت های قسمت ۱ بر اساس تطابق با واقعیت (حدود ۸۰ درصد به بالاست) و در قسمت دوم شخصیت ها بر اساس محتوای درام کامل می شن. اگر از ما پرسیده شه که کمال تو قسمت ۱ چه طور آدمیه؟ قبل از دیدن فیلم دوم تا حدی می تونیم پاسخ کامل بدیم (۴۰-۵۰ درصد) همینطور صادق و الی آخر.... اما اگر ما فرض بگیریم حالا شخصی قسمت ۱ را ندید و کارگردان باید طوری فیلم را بسازد که شخصیت ها مجدد معرفی شوند کار اشتباهی‌ست. در هیچ کدام از دو گانه (به بالا) که بنده دیدم شخصیت ها در هر قسمت یک بار از اول تعریف نمی شوند. بلکه کامل تر می شوند اطلاعات بیشتری ازشان کسب می کنیم. اگرچه فیلم هایی هستند که حتی نه تنها شخصیت رو معرفی نمی کنند بلکه حتی فرض رو بر این می ذارن که بیننده ها فیلم(های) قبلی رو دیدند. و این که بنده با توجه به جمله هایی که شما نوشتید حس می کنم شما قسمت ۱ این فیلم رو جزء درام دسته بندی کردید. و پایان فینچری هفت گونه در حد کمال نیست. یعنی کمال آدم بی احساسی نیست. این رو میشه حتی از قسمت ۱ فهمید از کشتن فریده (سهیلا) و چهره ی ناراحت بعدش، محبت به بچه ی رجوی، بغل کردن بچه ی ۵ ساله و... .(و مثال هایی مثل نجات زن روستایی، عدم چک زدن به صادق با این که حس می کردیم وقتی انگشتر رو درمیاره می خواد چک بزنه و ...)
خطر لو رفتن داستان
پاسخ:
هدی مقدسی
یک ساعت پیش
بله نیست، کمال رو میگم، اما اینکه یه قضیه سیاسی به این بزرگی رو دستمایه دعوای برادر خواهری و ناموسپرستی کنیم و بعد با ادعای ارجاع اون به کل آدمهای اینور و منافقین بخوایم بگین خب اونا هم مثل ما ایرانی هستند و حق دارند حرف قشنگیه که متاسفانه اصلا توی این فیلم همچین ازجاع و قضاوتی دیده نمیشه، که البته نمونه عالی این نوع نگرش رو توی به رنگ ارغوان سالها پیش دیدیم پس کارکرد این فیلم چیه؟ تمرین اکشن و جلوه‌های ویژه میدانی. و صحنه‌های پرشور جنگی ؟ خب این کارم که خیلی بهتز از این توی تنگه ابوقریب دیدیم، جایی که جنگ واقعی بود و رد خون و عرقشون رو حس می‌کردی!!! و بدتر از همه اینا دریغ از لحظه‌ای که حس همذاتپنداری من تحریک بشه و لبخندی، اشکی، آهی... اتفاقی که توی ماجرای نیمروز یک و در بسیاری از صحنه‌ها من تماشاگرو درگیر خودش کرد، اونقدر که بعد از تماشای فیلم تا ساعتها درگیر سالهای دهه ۶۰ ایران بودم و آدمهایی که باید تصمیمای سخت می‌گرفتن
امیرحسین رمضانی
۸ روز پیش
مشکل واقعی شما با فیلم این مورد آخرست یا نه؟ چون در صحبت های بالا پرش های زیادی از میزانسن، مشکلات فیلم برداری، بازی بازیگران، عدم تماشای فیلم اول توسط تماشاچیان و... گفتید و حالا دارید اشاره می کنید دعوای خواهر و برادری جایش وسط این عملیات بزرگ نیست. اگه ما خط اصلی داستان رو دعوای خواهر و برادری ببینیم که وسطش عملیات مرصاد اتفاق می افته حرف شما درسته. اگه خط اصلی داستان رو عملیات های منافقین (نشون دادن اشرف و ...) ببینیم که وسطش دعوای خواهر و برادر، همسر و شوهر، رفافت دو اطلاعاتی می افته داستان فرق می کنه. گزینه ۱ حذف می شه چون اگه قرار بود دعوای خواهر و برادری اصل موضوع فیلم باشه باید از کمال و افشین و لیلا شروع می شد. اما اینطوری نیست. مشکل اینجاییه که می گیم فیلم ۱ این بود فیلم ۲ اینا رو نداره. خب اصلا فیلم ۱ درام نیست.(اگه باشه حداکثر ۱۰-۱۵ درصد) فیلم دوم ملودرامه به نظر من و خب این قیاس هستش که کار رو خراب می کنه. قبلا گفتم بازم می گم فیلم ۱ مشکلات اساسی داشت (با دیدگاه شما که اون رو درام می بینید) که شما اون رو بیان نمی کنید. فیلم کلوز آپ از تو لحظات احساسی از شخصیت ها نمی ده، پلان های طولانی الکی، معرفی نکردن خونه ی تیمی که چی هست و چی کار می کنن توش، ما نمی دونیم چرا و چطور منافقین عمل می کنن، یه طرفه دیدن قضیه و... و در پاسخ به حرف شما که قضیه سیاسی رو دستمایه کردن حرفی نیست که من بزنم، من اینطوری می بینم که می خواد یه فیلم سیاسیِ مستند گونه بسازه که ملو درام هم باشه. پس اینطوری می سازه.
خطر لو رفتن داستان
پاسخ:
هدی مقدسی
یک ساعت پیش
دقیقا جمله آخر درسته، فیلمی مستندگونه و‌دراماتیک، دیدن ملودرام آن‌هم از نوع خانوادگی و با بستری حنگی اونقدرها دیگه جذاب نیست، شاید اختلافمون از اساس از نگاهمون به سینما و گونه‌هایی که می‌پسندیم باشه.

تلفن تماس:

۸۸۳۹۴۲۱۹-۰۲۱

استفاده از مطالب سلام سینما با ذکر منبع مجاز است.

کلیه حقوق این سایت برای سلام سینما محفوظ می‌باشد.

راه های ارتباطی با ما در شبکه های اجتماعی و پاسخ به سوالات شما:

logo-samandehi