ورود / عضویت
برای ورود یا ثبت‌نام شماره تلفن همراه خود را وارد کنید
1
حامد عباس پور
۳ ماه پیش - ۳ دقیقه مطالعه

نظری بر صحبت های ابراهیم حاتمی کیا در مراسم جشن تحویل سال سینمای ایران

آقای حاتمی کیا سال  92 دانشگاه شهید بهشتی یادت هست؟ یادداشتی کوتاه درباره سخنان ابراهیم حاتمی کیا در اختتامیه جشنواره فجر که  امیدوارم به شخص ابراهیم حاتمی کیا برسد؛ که فیلمساز مورد علاقه من بوده و...

آقای حاتمی کیا سال  92 دانشگاه شهید بهشتی یادت هست؟

یادداشتی کوتاه درباره سخنان ابراهیم حاتمی کیا در اختتامیه جشنواره فجر که  امیدوارم به شخص ابراهیم حاتمی کیا برسد؛ که فیلمساز مورد علاقه من بوده و او را جزء کارگردانانی که دارای فراز و نشیب اند و کارنامه هستند، میدانم. ابراهیم حاتمی کیا همیشه در قلب من بوده است؛ بخاطر فیلم هایش، نه تنها دیده بان و مهاجر بلکه آژانس شیشه ای و به رنگ ارغوان و ارتفاع پست و  گزارش یک جشن توقیف شده اش!...برخی از این فیلم ها فیلم های خوبی است و برخی دیگر نه ... اما انچه مسلم است اینکه نوستالژی های متفاوتی را رقم زده است... و البته  امروز بوقت شام که فیلم خوبی است، اگرچه دارای نقاط ضعفی است و جداگانه در نقدها بدان خواهم پرداخت .

 ابراهیم حاتمی کیا باید اهالی سینما را دور هم جمع کند. آن هایی که تابحال نه متخصص سینما بوده اند نه احتمالا دلی برای سینمای ایران سوزانده اند و می سوزانند، از شب گذشته گویا در کمین ابراهیم حاتمی کیا نشسته بودند تا پشت او پنهان شوند. همان فیلمسازی که در سال 92 در دانشگاه شهید بهشتی گفت : ما را خط کشی نکنید . گفت دوست دارم همه مرا به عنوان فرزند خود بپذیرند. و البته همان کسی که 8 سال سکوت کرد و فیلمش را توقیف کردند. نه... علی رغم همه سخنانی که از شب گذشته بیان می شود که حاتمی کیا از ابتدا اینگونه بود؛ اما من می گویم نه... این حاتمی کیا شب گذشته متفاوت بود از آنچه و آنکه من می شناختم. من به عنوان کسی که نظام را دوست دارم و اما او را فراجناحی می دانستم و می دانم. ما نیاز به دکتر ظریف ها و سلیمانی ها داریم و در آن شکی نیست اما یادمان نرود که بسیجی یعنی سنگرساز بی سنگر و مجاهد بی ادعا ... وقتی از شهید آوینی سخن به میان می آید یعنی کسانی که سالها ناسزا از دوست و دشمن شنیدند اما یک بار هم در مقام پاسخگویی برنیامدند... این را می گفتند انجام وظیفه بدون توجه به نتیجه... کسانی که خود را وابسته مردم می دانستند و نه نهاد خاص .

البته که حاتمی کیا وابسته باشد یا نباشد شخصیت خاکستری فیلمهایش هم هست. حاتمی کیا پیچیده است هم در فرم هم در محتوای شخصیتی که نتیجه فرم است! اما با این حال این دو قطبی هایی که بوجود آمد هم به ابراهیم حاتمی کیا ضربه می زند هم به فیلمسازی ایران... هم به خیل دوستدارانی که سینمای حاتمی کیا را دوست داشته اند. ابراهیم حاتمی کیا می تواند همچون پدر باشد برای سینمای ما همچون به نام پدر و موج مرده و مرتضی راشدش و همان روابط دراماتیک پدر وفرزندی در فیلم هایش...

اما سخنی خطاب به ما مردم و مسولان... ما قدر سرمایه هایمان را نمی دانیم. حال اینکه هرکدام ممکن است سلیقه ای در کارگردانی و فیلمسازی داشته باشیم اما هم حاتمی کیا هم فرهادی بزرگان سینمای ما هستند. تا کی منتظر بمانیم تا حاتمی کیا یا فرهادی دیگری رشد کند؟ مگر ناصر تقوایی دیگری پدید آمده است؟ اینکه من با خود حاتمی کیا درد و دل دارم و نقد بابت برخی سخنان اختتامیه جشنواره ... اینکه بهتر بود اگر نقدی بود به جناب رضا رشیدپور که فرزند شهید است بهتر بیان شود اما اینکه حاتمی کیای سینمای ایران فیلمی ساخت که بخاطر سوژه اش که خوشایند برخی بود و برخی نه ... و درلوای آن، او را تخریب کردند هم بحث پر غصه ایست. بله این فیلم در تراز سینما ایران فیلم خوبی است و در تراز سینمای حاتمی کیا از بادیگارد بهتر...اما دلم برای خودم و سینما می سوزد که دغدغه ماست و البته ابراهیم حاتمی کیا که گویی امروز مشاوران خوبی ندارد... کاش ابراهیم حاتمی کیای عزیز این صحبت ها را در مراسم جشن سینمای ایران و انقلاب نمی گفت و یا مصاحبه مطبوعاتی ترتیب می داد و می گفت و یا کاش در برنامه هفت با تمام نقدی که به آن وارد است سخن می گفت. ابراهیم حاتمی کیا که با فیلم هایت خاطرات زیادی داریم لازم بود بابت سنگری که فتح کردی و بی سیمی که زدی و پیامی که منتقل می کنی در شام سینمای انقلاب و تحویل سینمای ایران  اینگونه سخن بگویی؟ آفتی که امروز گریبان مشهوران و احتمالا محبوبان ما را فرا گرفته بد سلیقگی است چرا که هر سخن جایی و هر نکته مکانی دارد...


کلیه حقوق این سایت برای سلام سینما محفوظ میباشد

درج مطالب با ذکر منبع مجاز می‌باشد

Copyright © 2017 All rights reserved

logo-samandehi