0
محمدرضا اسماعیلی
۴ ماه پیش - ۱ دقیقه مطالعه

نقد فیلم ویلایی‌ ها, جنگ لعنتی

امتیاز منتقد به فیلم :

ویلایی ها فیلمی خوش ساخت و قابل احترام در نکوهش جنگ می باشد که ممکن است مخاطب را به حال و هوای آن روزها ببرد اما نمیتواند تاثیری عمیق بر مخاطب بگذارد هر چند در بحبوحه ی فیلم های سراپا تلخ و تکراری آپارتمانی دیدن چنین اثری با فضای جدید غنیمت محسوب میشود .

 

ویلایی ها اثری کاملا زنانه و روایتگر مصایبی است که بر خانواده رزمندگان هشت سال جنگ تحمیلی گذشته است . فیلمی شروعی مناسب دارد و تا نیمه های اثر همه چیز خوب پیش می رود و ملموس است اما در نیمه دوم بدون هدف و براساس یکسری خرده داستان های ضعیف پیش می رود و با رقم خوردن پایانی که تقریبا قابل حدس می باشد در حد یک فیلم متوسط باقی می ماند. مشکل اصلی فیلم مربوط به فیلمنامه است . فیلمنامه ای که سوژه جذابی دارد اما در همان حد باقی می ماند و به فیلمنامه ای درست و درمان تبدیل نمیشود . شخصیت پردازی ضعیف کاراکترها باعث می شود که مخاطب نتواند آن طور که بایست با فیلم همراه شود و همین شخصیت پردازی ضعیف عامل اصلی این است که نتوانیم بازی متفاوت و جذابی از هیچ یک از بازیگران ببینیم هر چند طناز طباطبایی با فاصله زیاد بهترین بازیگر فیلم است . منیره قیدی به عنوان یک فیلمساز اولی نشان می دهد که توانایی این را دارد که اگر فیلمنامه چفت و بست دارتری را در اختیار داشته باشد اثری بسیار بهتر از اولین اثرش بسازد . با این حال فیلمبرداری و طراحی صحنه و لباس کار سطحی فراتر از باقی عوامل فیلم دارند و نقطه قوت اصلی فیلم به حساب می آیند . در کنار فیلمبرداری و طراحی صحنه و لباس ، صحنه های بمباران فوق العاده و تاثیرگذار ساخته شده و اگر باقی صحنه ها هم به این کیفیت ساخته میشد این فیلم به اثری ماندگار در سینمای ایران تبدیل میشد. ویلایی ها فیلمی خوش ساخت و قابل احترام در نکوهش جنگ می باشد که ممکن است مخاطب را به حال و هوای آن روزها ببرد اما نمیتواند تاثیری عمیق بر مخاطب بگذارد هر چند در بحبوحه ی فیلم های سراپا تلخ و تکراری آپارتمانی دیدن چنین اثری با فضای جدید غنیمت محسوب میشود .