ورود / عضویت
برای ورود یا ثبت‌نام شماره تلفن همراه خود را وارد کنید

یادداشتی بر فیلم جامه دران, قضاوت شیرین

ابراهیم علی پور
۵ سال پیش - ۱ دقیقه مطالعه
امتیاز منتقد به فیلم :

جامه دران، مخاطب را به گذشته می برد و به او فرصت می دهد تا شرایط زندگی سه زن را تماشا کند و در معرض قضاوت قرار گیرد. می توان گفت جامه دران یک ایده مناسب داشته که خوب به آن نتوانسته بپردازد. در اپیزود ابتدایی رویای مشترک مخاطبان برای داشتن زندگی مرفه تجسم می یابد و حرکت اتومبیل گرانقیمت حامل شیرین از جنوبی ترین نقطه تهران به شمالی ترین قسمت شهر، انگار به طوری عیان فاصله طبقات اجتماعی حاکم بر این کلانشهر را نمایش می دهد، تا هر کسی خیلی سریع...

جامه دران، مخاطب را به گذشته می برد و به او فرصت می دهد تا شرایط زندگی سه زن را تماشا کند و در معرض قضاوت قرار گیرد.
می توان گفت جامه دران یک ایده مناسب داشته که خوب به آن نتوانسته بپردازد. در اپیزود ابتدایی رویای مشترک مخاطبان برای داشتن زندگی مرفه تجسم می یابد و حرکت اتومبیل گرانقیمت حامل شیرین از جنوبی ترین نقطه تهران به شمالی ترین قسمت شهر، انگار به طوری عیان فاصله طبقات اجتماعی حاکم بر این کلانشهر را نمایش می دهد، تا هر کسی خیلی سریع جایگاه طبقه اجتماعی خود را شنا سایی کند با همان سرعتی که ماشین شیرین در حرکت است.
مراسم ختم قشر مرفه هنوز آن حس شیرینه پولدار بودن را حفظ می کند ول کم کم عمر این تخیل زیبا به اتمام می رسد و سفر به گذشته و لایه برداری از زندگی واقعی سه زن که در وجود یک مرد نقطه مشترک دارند آغاز می شود و شما نمی توانی بفهمی او چقدر مرد بوده؟
با آن که فیلمنامه جامه دران اقتباسی از کتابی با همین نام است و دست کارگردان را از خیلی جهات باز گذارده تا اثری قابل قبول عرضه کند، ولی این فرصت از دست رفته و حمید رضا قطبی اولین فرصت خود در ساخت فیلمی شاخص تا حد زیادی از دست داده است.
جامه دران عنصر رمزگزاری و رمزگشایی مناسبی ندارد و بیشتر نگاه زنانه دارد، درست است که قصد به تصویر کشیدن رنج زندگی زنان را دارد، اما با پایان داستان روشن می شود که این رنج به نوعی شیرین است و در واقع رنجی در کار نیست و جریان زندگی همواره فراز و فرودهای دارد که بایستی آن را درک کرد.
اپیزود دوم و سوم چه از لحاظ روایت و چه از لحاظ بازیگری قوی تر از اپیزود نخستین است. یک نکته عمیق این فیلم به عنوان یک ژانر اجتماعی به تصویر کشیدن چهل سال(1354تا1394) از فرایند زندگی می باشد که در آن میان جایگاه دارا و ندار تفاوتی حاصل نشده است.
فیلم جامه دران مثل خیلی از فیلم های ایرانی ، فیلم خوبی است ولی درجه یک و منحصر بفرد نیست و هنوز هم ما تا ساختن چنین فیلم های فاصله معنا داری با دیگران داریم.
مصراعی از رباعی 116 سعدی
یاران به سماع نای و نی جامه دران/ ما، دیده به جایی متحیر و نگران
عشق آن من است و لهو از آن دگران/ من چشم بر این کنم شما گوش برآن

0

نقدهای مرتبط با این اثر


در صورت تمایل نظر خود را درباره این نوشته بنویسید


نظر سایر کاربران

هنوز نظری ثبت نشده است