نقد فیلم تکخال, Singleness, بی مایگی

۲ ماه پیش

۱۴ شهریور ۱۴۰۰

"تک خال" از همان دست فیلمفارسی های به روز شده ای است که نمونه شان را بارها در سینمای گیشه پسند ایران و حتی در سال های اخیر دیده ایم.

- /۱۰
امتیاز سلام سینما

از ۰ رای

امتیاز دهید :

«تکخال» یک کمدی موزیکال است درباره مردی گرفتار در میان بانوان متعدد؛ این مرد تلاش دارد با خویشتن‌داری، در مسیر راست قرار گیرد ولی درستکاری در روزگار غلبه ناراستی‌ها، کار ساده‌ای نیست...

  

"تک خال" از همان دست فیلمفارسی های به روز شده ای است که نمونه شان را بارها در سینمای گیشه پسند ایران و حتی در سال های اخیر دیده ایم.
ترکیب بازیگران آشنا و نسبتاً ثابت این دست فیلم ها این بار تکانی خورده و با اندکی تغییر بازیگرانی چون شبنم قلی خانی به جمع بازیگرانش اضافه شده اند اما همچنان سطح کیفی فیلم در همان سطح قابل انتظار باقی مانده است و حتی بازی این بازیگر نیز نسبت به بازی های معمولش دچار افت گردیده است.
"تک خال" بزرگ ترین ضربه را از لاغری بیش از اندازه ی فیلمنامه اش خورده است. فیلمنامه به معنای واقعی کلمه هیچ نقطه عطف، نقطه بحران و هیچ تعلیقی ندارد و هر آنچه هم که در چنته دارد تکراری، قابل پیش بینی و کلیشه ایست و ذره ای مخاطب را به وجد نمی آورد؛ به بیانی دیگر اشکال فیلم هایی از این دست آن است که عموماً قالب روایی و داستانی مشابهی دارند و "تک خال" نیز دقیقاً از همین الگو پیروی می کند بنابراین شخصاً نمی توانم درک کنم که مخاطب به چه علتی می تواند به سراغ تماشای چنین فیلمی برود و آیا حتی چنین فیلمی جنبه ی سرگرمی دارد؟ آیا ممکن است مخاطبی با دیدن آن سرگرم شود و احساس کند وقتش به بطالت سپری نشده است؟ به هر حال حتی فیلمهایی هم که به قصد سرگرم کردن مخاطب ساخته می شوند باید المان هایی را برای رسیدن به مقصودشان داشته باشند اما «تک خال» حتی از این عناصر نیز بی بهره است.
مسئله ی نخ نما و کلیشه ای مرد خیانتکار آن هم با این فرم و شکل تکراری بارها و بارها دستمایه ی ساخت چنین فیلم هایی قرار گرفته و فیلمساز حتی از داستانهای فرعی مهیج تر و یا ایده هایی جذاب تر به منظور بسط این ایده ی اولیه اش بهره نگرفته و می توان اذعان داشت که فیلم در همان مرحله ی طرح اولیه باقی مانده و پیشرفتی نمی کند. درواقع یک طرح ساده، نخ نما و تکراری بی آن که شاخ و برگی به آن اضافه شود جلوی دوربین رفته و با دیالوگ هایی سردستی و نه چندان خلاقانه روایتش را جلو می برد.
نکته ی دیگری که آن را به امتیازهای منفی فیلم اضافه می کنم تقبیح زنان است. زنان در فیلم کم هوش، بی عقل و ساده به تصویر کشیده شده اند و علیرغم موقعیت مناسب فرهنگی، اجتماعی و تحصیلی شان در مقابل مردان نابخردانه و همچون کودکی نابالغ رفتار می کنند. حتی شیوه ی انتقامجویی آن ها از مردان نیز دم دستی و فکرنشده است و نه تنها در مردانِ داستان که در مخاطب نیز هیچ گونه هیجانی ایجاد نمی کند!
شخصیتی در فیلم وجود ندارد و آدم های قصه تیپ هایی تکراری و بارهادیده شده هستند که مخاطب چشم بسته می داند قرار است که کنش هایی داشته باشند و در مقابل رویدادهای درام چه برخوردی از خود نشان دهند. شیوه ی رفتاری، گفتاری و حتی طرز تفکر شخصیت ها با مناسبات طبقاتی و فرهنگی آن ها همخوانی ندارد. مسعود (پوریا پورسرخ) به لحاظ شخصیتی از خصوصیات شغلی یک پزشک جراح فاصله ی زیادی دارد. لادن (سحر قریشی) به عنوان یک مهندس معمار علاوه بر تهی مغز بودنش نحوه ی گفتار جالبی ندارد و طرز صحبت و کلمات انتخابی اش بیشتر به دختران فرارکرده از منزل یا اشخاص بزهکار شبیه شده است. فیلم از این منظر در گودال نقصان شخصیت پردازی می افتد و طبیعتاً تا انتها نمی تواند از این گودال بیرون بیاید.
فیلم به رغم ریتم تند و بی داستانی اش سکانس اضافی کم ندارد. از موقعیت های لوس و شوخی های خنک شخصیت های مختلف که ارتباطی به لحن فیلم ندارد تا بار ملودرام تقلبی که در نهایت تأثیری هم بر مخاطب نمی گذارد چه برسد به ایجاد چرخشی در روند روایت پردازی!
"تک خال" بیش از پرداختن به داستان، فرم و شیوه ی روایت پردازی اش فیلم "بریز و بپاش" است! فیلم طراحی صحنه پرخرج، لباس های پر زرق و برق، ویلا و اتومبیل های گران قیمت و اگرچه در نهایت ادعای بزرگی مطرح نمی کند اما ساختار جمع و جوری ندارد و مایه ی اصلی درام شیوه های تکرارشونده ی انتقامجویی چند زن است که برای ادب کردن مردی که با همه شان رابطه داشته دست به یکی می کنند و سوال این جاست که آیا چنین بودجه ای را نمی شد صرف ساخت فیلمی با پلاتی پرمایه تر، داستانی قوی تر و روایتی منسجم و خوش ترکیب کرد تا دست کم مخاطب پس از تماشای آن احساس کند چیزی عایدش شده و دچار احساس پوچی نشود؟

 


نقدهای مرتبط با این اثر

یاسمن خلیلی فرد
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
پسرکشی (filicide)
فیلمنامه نویس احتمالا به منظور رازآلودتر کردن درام، بسیاری از المان های اصلی کار را در هاله ای از ابهام قرار می دهد و با بهره گیری از تمهیداتی (به عنوان مثال اسم نداشتن کاراکترها) می کوشد تا فضای موهوم و پیچیده ی کار را موهوم تر و پیچیده تر کند اما به واسطه ی آن که پاسخی برای چرایی های روایت وجود ندارد بسیاری از این تمهیدات بیش از آن که در مخاطب حس کنجکاوی ایجاد کنند کار را دچار ضعف منطق روایی کرده اند و اثر به جای جذاب شدن الکن شده است.ادامه مطلب
یاسمن خلیلی فرد
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
احضار روح 3: شیطان مرا وادار کرد (The Conjuring: The Devil Made Me Do It)
امتیازی که برای هر سه قسمت از این سه ­گانه می­ توان قائل شد فیلمنامه­ ی آن­هاست. روایت به شکل مرحله ­بندی­شده ای جلو می­ رود و فیلمنامه­ ی دقیق و منطقی هر مرحله را به مرحله­ ی بعد می ­رساند.ادامه مطلب
یاسمن خلیلی فرد
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
لحظه گرگ و میش
"لحظه گرگ و میش" با توجه به مضمون، موضوع و داستانش قابلیت این را داشت که به سریالی کلیشه ای با موقعیتهایی اغراق آمیز و قابل پیش بینی چون "ستایش" تبدیل شود و هر فاز آن از فاز قبل ضعیف تر از آب درآید اما همایون اسعدیان با تدبیر هوشمندانه ای پتانسیل درونی قصه را در جهت درستی به کار گرفته و اجازه ی لوث شدن رویدادها را به داستان نمی دهد.ادامه مطلب

پربازدیدترین نقدها

عرشیا برجعلی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
پرندگان (The birds)
پس از شصت سال، هنوز مبهوت کننده و نفس گیر. کمتر فیلمی را مخصوصا در ژانر ترسناک میتوان پیدا کرد که حتی برای بار دوم، با وجود اطلاع تام بیننده از وقایع پیش رو، هنوز بتواند او را میخکوب کند. فیلم «پرندگان» هیچکاک شاهکاری است که با جلوه های ویژه اگزجره و به ظاهر پرطمطراق یا افکت های صوتی و موجودات خیالی مخاطب را به هراس نمی کشد، بلکه با چیزی این کار را می کند که شاید کسی فکر ترسیدن از آن را هم نکند!ادامه مطلب
انگل (Parasite)
   انگل اگرچه نام یک بیماری در دستگاه گوارش بشر است اما نمونه روانی – سینمایی آن را به خوبی از دوربین بونگ جون هو به تماشا نشستم . فیلم ساز در این اثر با نمایش اخلاقیات در چارچوب شرایط و تلطیف آن بنابر سلیقه شخصیت ها یک روند تکاملی در سیر صعودی روان آدمی را شکسته است . از آنجاییکه همه فیلم های هو و مشخصا : «خاطرات قاتل» و «مادر» در کوشش تغییر اخلاقیات به واسطه شرایط و سائق های شخصی دست و پا می زنند ، «انگل» تا به امروز ضعیف ترین نمونه دیده شده...ادامه مطلب
علی رضایی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
دشمن (Enemy)
نیکی و بدی که در نهاد بشر است، شادی و غمی که در قضا و قدر است، با چرخ مکن حواله کاندر ره عقل، چرخ از تو هزار بار بیچاره‌تر است.ادامه مطلب
معین رسولی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
عطر: داستان یک قاتل (Perfume: The Story of a Murderer)
عطر،داستان یک قاتل، فیلمی است برگرفته از کتابی با همین نام اثر پاتریک سوسکیند که پرفروش ترین کتاب سال 1985 نیز بوده است.ادامه مطلب
امیررضا صفائی تبار
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
پوست (skin)
اگر فیلم کوتاه حیوان را دیده باشید فیلم از همان مولفه ها و همان نمادها را دارد. نماد های بومی گرایی فیلم مانند شیر در فیلم می بینیم. بیان تعلیق و کشمکش های عمیق از خصوصیات خوب این فیلم است.ادامه مطلب
پلتفرم (The Platform)
پلتفرم دارای یک جهان بینی استعاره ای ترسیمی از ماهیت بشر است که علیرغم قرارگیری در ژانر وحشت ممکن است ترس آنی برای مخاطب ایجاد نکند اما ترس عمیقِ ادراکی ایجاد می کند که تامل و تفکر ژرفای مضمونی آن ترس را در ضمیر ناخودآگاهِ مخاطبِ عالی بنا می نهد.ادامه مطلب

نظرهای منتشر شده