نقد فیلم مالیخولیا, Melancholy, ابهام زدگی

۴ سال پیش

۲۸ آبان ۱۳۹۶

هومن نشتائی

امتیاز منتقد به این اثر: ۴ از ۱۰

 فیلم مالیخولیا ، آخرین ساخته مرتضی آتش زمزم. روایتی غیر منطقی دارد و از این روش می خواسته مالیخولیای افراد را به تصویر بکشد. افرادی که دچار دو گانگی شخصیتی شده اند. اما این فیلم شتابزدگی در روایت دارد. شتابزدگی کنترل نشده ای که دل مخاطب را می زند. این فیلم روایتی مبهم را پیش گرفته است که با داستان هم خوانی ندارد. بی دلیل از صحنه ای به صحنه دیگر کات می خورد. کارگردان هدف مشخصی برای اینکار دارد : نشان دادن ذهن افرادی که دچار این بیماری هستند....

کارگردان : مرتضی آتش ‌زمزم
- /۱۰
امتیاز سلام سینما

از ۰ رای

امتیاز دهید :

داستان این فیلم درباره آدم هایی است که دچار دوگانگی هویتی شده اند…

 فیلم مالیخولیا ، آخرین ساخته مرتضی آتش زمزم. روایتی غیر منطقی دارد و از این روش می خواسته مالیخولیای افراد را به تصویر بکشد. افرادی که دچار دو گانگی شخصیتی شده اند. اما این فیلم شتابزدگی در روایت دارد. شتابزدگی کنترل نشده ای که دل مخاطب را می زند. این فیلم روایتی مبهم را پیش گرفته است که با داستان هم خوانی ندارد. بی دلیل از صحنه ای به صحنه دیگر کات می خورد. کارگردان هدف مشخصی برای اینکار دارد : نشان دادن ذهن افرادی که دچار این بیماری هستند. اما این روند باید منطقی شکل بگیرد. ولی اینجا ما هیچ روند منطقی ای نمی بینیم. از همان بیست دقیقه اول خط روایی پاره می شود.  فیلم به قهقرا می رود و باز می گردد. انگار ما داریم سکانس های به هم چسبیده ای را می بینیم که هیچ ربطی به هم ندارد. شخصیت ها مدام در حال تغییر کردن است. و ما نمیفهمیم کدام واقعیت دارد و ما کدام را باید باور کنیم. در انتها میبینیم که محمد رضا هدایتی تلفن را جواب نمی دهد و تیتراژ بالا می آید. انگار همه چیز حل شده. اما فیلم به هیچ گره گشایی ای نمی رسد. و خود مخاطب بعد از دیدن فیلم دچار مالیخولیا می شود. نشان دادن مالیخولیا در کنار حفظ انسجام باید شکل بگیرد. نه یک روایت مبهم که هیچ نتیجه ای از آن حاصل نمی شود. از جایی به بعد مخاطب فقط سوال در سر دارد و به هیچ کدام از سوال ها پاسخ داده نمی شود. تنها چیزی که می فهمد این است که یکی از پرسوناژ ها دچار بیماری ای ایست. و تمام چیز هایی که ما می بینیم توهم های یکی از شخصیت هاست. شاید بتوان فهمید که این توهم ها برای ذهن شخصیتِ لیلا اوتادی است. اما گسترشی که در فیلم دیده میشود و توهم های متعدد و پی در پی را نمی توان به یک فرد تعمیم داد. نویسنده باید در پردازش توجه بیشتری می کرد. تا مالیخولیا بصورت منطقی به مخاطب انتقال یابد. نه اینکه در انتها خودِ مخاطب نیز با مالیخولیا از سالن خارج شود. 

بازیِ بازیگران فیلم قابل قبول نیست. و بازی های بشدت مصنوعی و بیش از حد اغراق شده و سطحی ، تاثیر گذار نیستند. و این بخش عمده اش مربوط به فیلمنامه است. زیرا مخاطب نمی داند باید دقیقا چه شخصیتی را بازی کند. شخصیت پردازی در قصه مشخص نیست. و همه شخصیت ها شبیه هم هستند. و همین روند داستان را در کنار مبهم بودن یکنواخت می کند. کارگردان باید به پلان های ضبط شده توجه بیشتری می کرد. تا اشتباهات خیلی سطحی در فیلم رخ ندهد. مثلا تا جایی که همه میدانند مرده نفس نمی کشد.

لرزش ها اضافی در فیلم بی کاربرد هستند و دوربین روی دست بی منطق است. اما نماهای انتخابی هوشمندانه است. و فیلمبرداری کار با کمک کارگردان می توانست ، خیلی بهتر باشد. اما نکته ای مثبت در فیلم طراحی صحنه و لباس فیلم است. که با فضا همخوانی دارد و به دل می نشیند. جدای از اینها فیلم چند پلان مجذوب کننده هم داشت. برای مثال قسمتی که دو موتور سوار شیشه ماشین را خرد می کنند. یکی از جذابیت های فیلم است. 

در کل فیلم مالیخولیا فیلمی است که دچار ابهام زدگی شده و روایت منطقی را از دست داده است.


نقدهای مرتبط با این اثر

هومن نشتائی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
تنگه ابوقریب (The Lost Strait)
«بهرام توکلی» از کارگردانان نام آشنا که همیشه فیلم‌های بحث برانگیزی می‌سازد، حالا تنگه ابوقریب را ساخته است. فیلمی که خود جای بحثِ بسیاری دارد. از کارگردان و ترکیب بازیگری و تهیه کننده و سرمایه گذار گرفته تا موضوع و ژانر فیلم. اغلب فیلم‌های این کارگردان با واکنش خوبی مواجه شده، اما حالا باید ببینیم که آیا بهرام توکلی در ساختِ فیلم جنگی (که ساخت چنین فیلم‌ی از او انتظار نمی‌رفت) هم موفق بوده یا خیر؟ اولین چیزی که بعد از دیدن این فیلم می‌توان...ادامه مطلب
هومن نشتائی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
توران خانم (مستند)
«مستند» همیشه ژانری در فیلم سازی بوده که مورد استقبال تعداد زیادی قرار نگرفته است و طرفداران کمی دارد. اما هنوز در سراسر دنیا علاقه‌مندان خود را دارد و تعدادی عاشقانه پیگیر مستندهای روز هستند و تعدادی عامدانه در حال ساخت مستند. یکی از آن افراد رخشان بنی اعتماد است، که در مستند سازی شهره است و در تمام کارهای داستانی‌اش نیز ردی از مستند پیدا می‌شود. ایندفعه دست به دست مجتبی میرتهماسب داده است و مستند «توران خانم» را کارگردانی کرده است. مستند...ادامه مطلب
هومن نشتائی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
بیدار شو آرزو
قبل از هر چیز، اکرانِ «بیدار شو آرزو» ما را به این فکر وا می‌دارد که چه حادثه‌ای باید رخ دهد تا فیلم‌های توقیفی اکران شوند؟ یعنی ما باید منتظر حادثه‌ای مانند زلزله باشیم که به فکر بیفتند که یک فیلم صلاحیت اکران را دارد یا ندارد؟ این فیلم مگر چه نکته‌ی مهمی داشت که در زمان زلزله بم اکران نشد و حالا بعد از 13 سال، بعد از زلزله کرمانشاه اکران می‌شود؟ شاید اکران همین فیلم 13 سال پیش می‌توانست مردم و مسئولین را آگاه‌تر کند، که زمان زلزله کرمانشاه...ادامه مطلب

پربازدیدترین نقدها

عرشیا برجعلی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
پرندگان (The birds)
پس از شصت سال، هنوز مبهوت کننده و نفس گیر. کمتر فیلمی را مخصوصا در ژانر ترسناک میتوان پیدا کرد که حتی برای بار دوم، با وجود اطلاع تام بیننده از وقایع پیش رو، هنوز بتواند او را میخکوب کند. فیلم «پرندگان» هیچکاک شاهکاری است که با جلوه های ویژه اگزجره و به ظاهر پرطمطراق یا افکت های صوتی و موجودات خیالی مخاطب را به هراس نمی کشد، بلکه با چیزی این کار را می کند که شاید کسی فکر ترسیدن از آن را هم نکند!ادامه مطلب
انگل (Parasite)
   انگل اگرچه نام یک بیماری در دستگاه گوارش بشر است اما نمونه روانی – سینمایی آن را به خوبی از دوربین بونگ جون هو به تماشا نشستم . فیلم ساز در این اثر با نمایش اخلاقیات در چارچوب شرایط و تلطیف آن بنابر سلیقه شخصیت ها یک روند تکاملی در سیر صعودی روان آدمی را شکسته است . از آنجاییکه همه فیلم های هو و مشخصا : «خاطرات قاتل» و «مادر» در کوشش تغییر اخلاقیات به واسطه شرایط و سائق های شخصی دست و پا می زنند ، «انگل» تا به امروز ضعیف ترین نمونه دیده شده...ادامه مطلب
علی رضایی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
دشمن (Enemy)
نیکی و بدی که در نهاد بشر است، شادی و غمی که در قضا و قدر است، با چرخ مکن حواله کاندر ره عقل، چرخ از تو هزار بار بیچاره‌تر است.ادامه مطلب
پلتفرم (The Platform)
پلتفرم دارای یک جهان بینی استعاره ای ترسیمی از ماهیت بشر است که علیرغم قرارگیری در ژانر وحشت ممکن است ترس آنی برای مخاطب ایجاد نکند اما ترس عمیقِ ادراکی ایجاد می کند که تامل و تفکر ژرفای مضمونی آن ترس را در ضمیر ناخودآگاهِ مخاطبِ عالی بنا می نهد.ادامه مطلب
معین رسولی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
عطر: داستان یک قاتل (Perfume: The Story of a Murderer)
عطر،داستان یک قاتل، فیلمی است برگرفته از کتابی با همین نام اثر پاتریک سوسکیند که پرفروش ترین کتاب سال 1985 نیز بوده است.ادامه مطلب

نظرهای منتشر شده