ورود / عضویت
برای ورود یا ثبت‌نام شماره تلفن همراه خود را وارد کنید

نقد فیلم دشمنان, داستان سرد رازهای گرم

عباس مدحجی
۲ ماه پیش - ۲ دقیقه مطالعه
امتیاز منتقد به فیلم :

اما فراموش نمیکنیم‌ از این گونه آدمهای به ظاهر متین و به باطن روانی در زندگی همه ی ما هست، آدمهایی که اگر به حقیقتشان پی ببریم شاید گمان کنیم مانند سکانس آخر زهره خواب بودیم.

دشمنان، رازهای سرد
 

دشمنان شرح حال زنی عجیب است. زنی میانسال و در آستانه ی پیری که در تلاش است از زندگی رقت بارش را با روش خودش انتقام بگیرد. رنگ های سرد و خاکستری ، صدای کلاغ ها ، کاج و برگ های پاییزی ،برف، سنگ قبر ، لباس های گرم ، سرمای خانه و چندین و چند فاکتور بطور افراطی برای القای حس سرما به مخاطب ، دستپخت علی درخشنده برای بیننده ی فیلمش است.
 

زهره که از زمین و زمان دلگیر است برای جلب توجه و ارضای خوددرگیری ش شروع به نوشتن و پخش شب نامه هایی علیه خودش میکند. ریزترین جزئیات زندگی خصوصیش را در کاغذهای زرد رنگ تحویل همسایه هایش میدهد و از مبدا و عامل آنها اظهار بی اطلاعی میکند. شوهرش ولش کرده ، پسرش مُرده ، دخترش طلاق گرفته و مادرش مریض و وبال گردنش است و حتی گربه هایش یک به یک میمیرند و تنها مسکنش سیگار است و ظلم همسایگان‌.
 

فیلم زیر ظاهر سردش داستانی گرم دارد و گریزی به لایه های پنهان آدمها میزند. آدمهایی عادی که شاید هرروزه چندصدنفر از آنها را اطراف خود میبینیم و حتی بهشان علاقمندیم. شهرک اکباتان هم شاید نماد جامعه ی ما باشد. خانه هایی بتنی و تودر تو با هزاران راز و قصه و ماجرا که برملاکردنشان دل شیر میخواهد.   
 

شخصیت مازوخیستی و سادیسمی زهره کم‌کم ظاهر میشود و حاصل سرخوردگی از نسلهای قبل و بعدش را وحشیانه رو میکند‌. زهره به انقلابی علیه خویش دست میزند و روز بروز بیشتر اطرافیانش را علیه خودش تحریک میکند‌‌ تا زجرش دهند‌‌. همسایه ها و خانواده اش تبدیل به دشمنانش میشوند و از او دوری میجویند. فیلم اما در ادامه حوصله سربر میشود و تمرکز و همراهی مخاطبی را که از همان نیمه ی اول فهمیده راز زهره چیست از دست میدهد. گاهی شعار گونه میشود و داستانک هایش را برای جذابیت بیشتر، سوخت میدهد. سکانس های اضافه دارد و همان شخصیت های کمش هم قابل حذفند. ارتباط خوب و مستمری با تماشاگرش برقرار نمیکند و الکن است دربیان منظورش.
 

شاید هنوز زود بود که علی درخشنده بعد از چند فیلم کوتاه دست به چنین سوژه ای بزند آنهم برای جشنواره و احتمالا اگر بازی درخشان رویا افشار و تصویر برداری عالی فیلم نبود ، مخاطب فیلم خیلی زودتر سالن سینما را ترک میکرد. اما فراموش نمیکنیم‌ از این گونه آدمهای به ظاهر متین و به باطن روانی در زندگی همه ی ما هست، آدمهایی که اگر به حقیقتشان پی ببریم شاید گمان کنیم مانند سکانس آخر زهره خواب بودیم.
 

این مطلب بعلت تنظیم در ایام جشنواره ممکن است دارای نواقصی باشد.
 

0

نقدهای مرتبط با این اثر


در صورت تمایل نظر خود را درباره این نوشته بنویسید


نظر سایر کاربران

مجتبی علی نیا
۲ ماه پیش
مطلب شما کلا نقص است بیشتر شرح ما وقع کردید تا نقد با قضاوت نادرست و سطحی از فیلم اتفاقا از نیمه به بعد فیلم که مارو به سمت فیلمهای آنارشیستی برده بود ، با تغییر رویه وباز شدن گره ها (مخصوصا شب نامه) به سمت یک فیلم نیهلیستی درجه یک میره و با یک پایان بندی درجه یک ، تماشاگر رو غافلگیر میکنه به نظر بنده یکی از بهترین فیلمهای جشنواره بسیار بد امسال همین دشمنان هست که بدلیل درک نادرست امثال نویسنده این فیلم مهجور مانده و کمتر به اون توجه شده. متاسفانه صدر نشین جدول وقتی درخت گردو باشه ، نمیشه انتظار داشت که فیلمی مثل دشمنان درست دیده شده باشن.
خطر لو رفتن داستان
پاسخ: