ورود / عضویت
برای ورود یا ثبت‌نام شماره تلفن همراه خود را وارد کنید

نقد فیلم ورونیکا, Veronica, ترس مطبوع

یاسمن خلیلی فرد
۲ سال پیش - ۳ دقیقه مطالعه
منبعروزنامه بانی فیلم
امتیاز منتقد به فیلم :

آن چه به عقیده نگارنده می تواند منجر به باورپذیر بودن هرچه بیش تر یک فیلم ژانر وحشت شود، بازنمایی واقعیت ها در آن است؛ به بیانی دیگر هرچه یک فیلم ترسناک از تقلیل ناخوشایندی ها و دوری از کاویدن معانی نهفته در درون چیزها امتناع بیش تری ورزد نتیجه موفقیت آمیزتر خواهد بود.


همان قدر که محصول ژانر وحشت در سینما پرطرفدار است، تولید آن نیز دشوار و به شدت ریسک پذیر است. گرچه نام این ژانر با چند کشور خاص گره خورده است اما واقعیت این است که بسیاری دیگر از کشورهای جهان نیز تولیدات موفقی را در این زمینه داشته اند.
«ورونیکا» فیلمی به کارگردانی پاکو پلازا و محصول کشور اسپانیاست که در همین ژانر تولید شده و با استقبال بسیاری مواجه شده است.
به باور نگارنده، یکی از ابتدایی ترین و در عین حال کلیدی ترین مشخصه های فیلمهای این ژانر اهمیت "صداها" و "تصاویر" در آن هاست؛ به عنوان مثال من به زبان اسپانیایی تسلط دارم اما فیلم را با چند همراه دیدم که زبان اسپانیایی نمی دانستند و آن را در شرایطی دیدیم که نه زیرنویس فارسی در اختیار داشتیم و نه انگلیسی. پیش از آغاز فیلم، تصورم این بود که باید مثل یک مترجم همزمان تک تک دیالوگ ها را برای همراهانم ترجمه کنم اما با آغاز فیلم، متوجه شدم که بستری که فیلمساز برای به تصویر کشیدن رخدادهای داستانش فراهم کرده است و تصاویر گویا و نشانه های متعدد تصویری- مفهومی گنجانده شده در فیلم به قدری واضح و هوشمندانه اند که نقش و اهمیت "دیالوگ" و "کلام" تا حد قابل توجهی در آن تقلیل می یابد و تصاویر خود گویای بسیاری از مفاهیم فیلم اند و این یکی از اصلی ترین مشخصه هاییست که به موفقیت «ورونیکا» بعنوان فیلمی در ژانر وحشت دامن زده است. پلازا، از پرگویی پرهیز کرده است و با ریتمی مناسب و ضرباهنگی نیمه تند و حذف بسیاری از زواید که به ایجاد تعلیق در عین هیجان انگیز بودن اثرش انجامیده است، داستان خود را روایت می کند. درام، اسلوب های ژانری خود را حفظ می کند؛ مثلاً داستان با یک سکون نسبی و معرفی شخصیت های اصلی آغاز می شود و در ابتدا شاهد زندگی روزمره و معمولی دختری نوجوان از طبقه متوسط شهری در دهه 1990 هستیم اما یک بحران، گره اصلی را شکل می دهد و هرچه می گذرد بر دشواری موقعیت اولیه دختر افزوده می شود و بحران های بعدی اتفاق می افتند و به همین منوال داستان از یک درام معمولی به یک فیلم ترسناک پیچیده مبدل می گردد.
کار در اجرا نیز یکدست و تمیز است. میزانسن درست، بازی های هوشمندانه با نور و رنگ و سایه ها، اندازه درست قاب ها و مهم تر از همه فضاسازی درستی که در خدمت محتوای کار است از ویژگی های کارگردانی پابلو پلازا هستند که فیلم او را به اثری کاملاً تأثیرگذار در ژانر خود مبدل ساخته اند.
آن چه به عقیده نگارنده می تواند منجر به باورپذیر بودن هرچه بیش تر یک فیلم ژانر وحشت شود، بازنمایی واقعیت ها در آن است؛ به بیانی دیگر هرچه یک فیلم ترسناک از تقلیل ناخوشایندی ها و دوری از کاویدن معانی نهفته در درون چیزها امتناع بیش تری ورزد نتیجه موفقیت آمیزتر خواهد بود. ضمن آن که ارائه تصاویر فانتزی و به دور از ذهن در سینمای وحشت که آن را با ژانر علمی تخیلی درمی آمیزد از تأثیرگذاری آثار این ژانر در ناخودآگاه مخاطب خواهد کاست و جنبه های اصلی و الزامی این ژانر را کمرنگ خواهد کرد بنابراین فیلمی چون «ورونیکا» که متافیزیک را نه در قالب فیلمی تخیلی بلکه در نزدیک ترین شکل به واقعیت به تصویر می کشاند در عمل، تأثیر بیشتری بر مخاطب می گذارد و قادر است ذهن او را تا مدتی به خود درگیر نماید.
به رغم به روز بودن «ورونیکا» به لحاظ جلوه های تصویری و جنبه های فنی، فیلم بسیاری از مشخصه های فیلم وحشتهای کلاسیک را نیز در دل خود حمل می کند، مثلاً پرداختن به مقوله هایی چون «خورشیدگرفتگی» و یا «احضار ارواح» به منظور فرم بخشیدن به بستر اصلی شکل گیری روایت و همچنین حضور شخصیت هایی چون راهبه ی نابینا و یا موقعیت مکانی فیلم که یک مدرسه ی مذهبی است همه و همه تا حد بسیاری یک فیلمِ ژانرِ وحشتِ کلاسیک را به یاد مخاطب می آورند. از این لحاظ شاید بخش هایی از فیلم قابل حدس باشند و حتا فیلم هایی چون «جن گیر» یا «طالع نحس» را در ذهن، تداعی کنند اما به هر حال گرایش به مولفه های کلاسیک این ژانر و حتا سینمای اکسپرسیونیستی برای مخاطبانی که به این دسته از فیلم ترسناکها علاقه مندند خوشایند است.
از مهم ترین جنبه های اجرایی فیلم، توانمندی آشکار کارگردان در هدایت بازیگران، خصوصاً بازیگران خردسال است که در کنار ساندرا اسکاسنا، بازیگران اصلی فیلم اند و آن قدر روان و باورپذیر به ایفای نقش پرداخته اند که گاه از یاد می بریم به تماشای یک فیلم نشسته ایم.
«ورونیکا» به یقین فیلمی خوش ساخت و تأثیرگذار در ژانر خود به حساب می آید که خواهد توانست نام پاکو پلازا را به عنوان فیلمسازی خوش فکر در این ژانر و نام بازیگر اصلی اش را به عنوان بازیگری باهوش و تازه نفس بر سر زبان ها بیندازد.

4

نقدهای مرتبط با این اثر


در صورت تمایل نظر خود را درباره این نوشته بنویسید


نظر سایر کاربران

شقایق لعل
۲ سال پیش
منم مدتهاست فكر ميكنم سينماي وحشت امريكا فقط رو تكنيك بنا شده و فيلمهاي ترسناكي كه كمتر تكنيكي هستند اثرگذاريشون بيشتره
خطر لو رفتن داستان
پاسخ:
سید قاسم خرازانی
یک سال پیش
فیلم زیبایی بود. مدتها بود که در این ژانر فیلم زیبایی ندیده بودم. به غیر از فاکتر رایانه ای نچندان جالب فیلم مابقی کار در این فیلم قابل تحسین بود. کارگردان به خوبی از هدایت کودکان بهره برده بود. شخصیت اول فیلم هم به غیر از چند صحنه به خوبی از عهده نقش خود بر آمده بود. البته آوردن تاریخ در هر قسمت به جذابیت فیلم اضافه کرده است. امیدوارم کارهای بهتری از این کارگردان را شاهد باشیم. و امیدوارم کودکانی که در این فیلم بازی کرده اند خودشان این فیلم را ندیده باشند!!!؟
خطر لو رفتن داستان
پاسخ:
فاطمه رمضانپور
۴۲ دقیقه پیش
پاسخ جهت تست توسط تیم فنی