ورود / عضویت
برای ورود یا ثبت‌نام شماره تلفن همراه خود را وارد کنید

یادداشتی بر فیلم ناگهان درخت, ناگهان انتلکتوال

هدی مقدسی
۸ ماه پیش - ۱ دقیقه مطالعه
امتیاز منتقد به فیلم :

صفی یزدانیان سقوط کرده انگار، درست وسط خاطراتش، یک سقوط آزاد وسط کمی عکس و موسیقی و باران و رشت... و به قول خودش یک رمان نوشته، رمانی که برای خواندن هم جذاب نیست چه برسد به دیدن.

ناگهان انتلکتوآل

صفی یزدانیان سقوط کرده انگار، درست وسط خاطراتش، یک سقوط آزاد وسط کمی عکس و موسیقی و باران و رشت... و به قول خودش یک رمان نوشته، رمانی که برای خواندن هم جذاب نیست چه برسد به دیدن.

دوربین‌های ثابت، کند و‌طولانی، دیالوگهایی بر طمطراق و کشدار و بک‌گراندی سبز و باران‌های اروپای شرقی وار فقط فیلتر سیاه و سفید کم دارد، تا زبان فیلم را هم به فرانسه دوبله کنیم و واژه ی مورد نظر را بسازیم، یعنی:

سانتی مانتال:- دارای ظاهری آراسته و رفتاری همراه با ظرافت . 2 - دارای روحیه ای ظریف و احساساتی

خیالهای کودکی و روایت متقاطع فیلم هم کمکی به برخاستنش از این همه ادعا نمی‌کند، شاید تنها سگ انیمه کودکی مرد فیلم است که می‌توانست حذاب باشد و شاید فیلم را به یکی از متفاوتترین فیلمهای ایرانی تبدیل کند، اما مناسفانه در حد یک ایده باقی می‌ماند و سبز شدن ناگهانی درختی وسط ساحل و مرگ پیرزنی روی صندلی در میزانسنی آنجلوپلوس‌وار هم چیزی نمی‌سازد.

صفی یزدانیانی که خیال می‌ساخت و با تمام واقعیتهایمان درهمش می‌کرد و لذت نصیبمان، حالا انگار خودش توی کوچه‌های رشت جامانده و جز کمی واژه چیز دیگری برایمان ندارد.

پانوشت: این همه انرژی و نیروی حرفه‌ای! کاش کمی جسورتر فیلم می‌ساختیم.

1

نقدهای مرتبط با این اثر


در صورت تمایل نظر خود را درباره این نوشته بنویسید


نظر سایر کاربران

هنوز نظری ثبت نشده است