نقد فیلم برادرم خسرو, My Brother Khosrow, درباره ناصر و خسرو

۴ سال پیش

۲ خرداد ۱۳۹۶

افشین علیار

امتیاز منتقد به این اثر: ۷ از ۱۰

برادرم خسرو با اینکه در شرایط نامطلوبی به نمایش درآمده است اما این فیلم به لحاظ ساختارسینمایی شاید مثل نهنگ عنبر2 پرفروش نباشد اما مطمئنا این فیلم برای مخاطبان عام و خاصِ سینما اثری محترم و شریف تلقی می شود، اثری که می تواند جایگاهِ خاصی در تاریخ سینمای ایران داشته باشد.

کارگردان : احسان بیگلری
- /۱۰
امتیاز سلام سینما

از ۰ رای

امتیاز دهید :

خسرو که مبتلا به اختلال دو قطبی است باید مدتی در خانه بردار بزرگتر خود سپری کند.

  

برادرم خسرو اولین فیلم احسان بیگلری اثرِ امیدوار کننده یی است، در این برهه ی زمانی که بیشتر فیلم های سینمای ایران از نداشتنِ قصه آسیب می بینند، برادرم خسرو در بستری مناسب به راحتی توانسته برای تماشاگرش قصه تعریف کند. وقتی بعد از پایانِ فیلم به کلیت آن نگاهی می اندازیم شاید در وهله ی اول فکر کنیم که بازی شهاب حسینی باعث موفقیت در شکل گیری این فیلم بوده اما در موازات بازی حسینی قصه و نوع روایت ست که این فیلم را جذاب کرده است، فیلم هایی با این موضوع در سینمای جهان یا ایران کم ساخته نشده، اما در برادرم خسرو قصه طور دیگری بیان می شود بیگلری برای اولین بار توانسته فیلمی درباره ی بیماران دوقطبی بسازد. بیماری دوقطبی گاهی به سمت افسردگی شدید می رود و گاهی به سمت شیدایی ،این بیماری که ممکن است از هر صدنفر یک نفر مبتلا به آن شود در بیشتر موارد ارثی ست یا توسط بیماری یا استرس شدید پیش می آید، بیگلری به درستی توانسته  این بیماری را به قصه یی جذاب تبدیل کند، به طوری که کاملا مشخص است این فیلم با یک تحقیقِ گسترده شکل گرفته، اساسا ساخت این فیلم ها برای سینما یک نیاز ضروری است فیلمساز با اطلاعات درستِ پزشکی به سراغ ساخت فیلمی رفته است که مطمئنا دغدغه اش بوده، به همین دلیل تحقیق گسترده ی فیلمساز در ارتباط با این بیماری که باعث اختلال در جامعه می شود به او کمک کرده تا با یک شخصیت پردازی منسجم فیلمنامه یی بی نقص بنویسد حالا اگر یک فیلم قصه اش پایه و اساس محکمی داشته باشد مطمئنا کارگردانی مطلوبی هم به همراه دارد، نکته ی حائزِ اهمیت در برادرم خسرو ایجاد قصه و موقعیت است، با شکل گیری درستِ قصه موقعیت ها هم به جذابیت فیلم کمک می کنند تداوم در جذابیت تا انتها با فیلم همراه است به طوری که قصه با هدف مشخص راهی را می رود که هرگز دچار افت ریتم نمی شود، قصه با ورود خسرو به خانه ی برادرش خیلی سریع به راه می افتد و در همان اوایل فیلم خسرو ساعت چهارصبح صدای موزیک را زیاد می کند و با ناصر و شایان شروع به رقصیدن می کند این یکی از حُسن های فیلم به حساب می آید چرا که بیگلری به عنوان یک فیلمسازِ قصه گو سعی ندارد مخاطب را در تعلیق بگذارد یا بخواهد با شاخه و برگ اضافی به خرده جزئیات بی ثمر بپردازد فیلمساز ما سعی بر آن دارد که با استفاده از یک محتوای پروپیمان به یک فرم منسجم برسد که البته به نتیجه ی نهایی هم رسیده است، اساسا مختصات و ابعاد بزرگ قصه در قالب یک فیلم جمع و جور جا گرفته و می خواهد برای مخاطبش با پارامترهای دراماتیک قصه پردازی کند، بیگلری با توجه به ابعاد گستردۀ خطِ درام فارغ از هر گونه اضافه گویی به شخصیت های فیلمش می پردازد، با اینکه فیلمساز اولین فیلمش را کارگردانی می کند اما درگیر خرده جزئیات نمی شود و روند قصه در مسیر اصلی حرکت می کند. بیگلری خسرو و ناصر را در موازات هم گذاشته خسرو به این دلیل که قرص می خورد و همه می دانند که بیمار است با او مدارا می کنند اما از سوی دیگر ناصر بعنوان یک انسان موجه که دندان پزشک ست و روشنفکر و اپرا هم گوش می دهد و تحقیقات علمی هم می کند انگار از خسرو بیمارتر است، در کشویی قفل شده قرص های آرامبخش نگه داری می کند که برای خوابیدن از آن ها استفاده می کند انگار ناصر و خسرو هر دو به یک بیماری ارثی مبتلا هستند اما ناصر به دلیل توجهات بیشتر از سوی خانواده دکتر شده است، فیلمساز می خواهد با ارجاعات به مخاطب بفهماند که ناصر هم اوضاع و احوال روحی مناسبی ندارد خوردن قرص ، تخت یک نفره اش در اتاق که انگار مبتلا به انزوای روحی ست اصرار به ناراحتی اعصابِ همسرش و ایجاد محدویت برای پیشرفت میترا نشانه یی از بیماری ناصر است که در شخصیت او نهفته شده، یا نام های دوبرادر که در فیلم اشاره به آن می شود، زمانی که نام ناصر و خسرو به گوش مخاطب می رسد ناگهان یاد خیابانی به همین نام می افتد که بورس فروش دارو است، انگار قبل از اینکه موضوعیت فیلم به خسرو مربوط باشد، ناصر و میترا هسته ی مرکزی درام هستند میترا به عنوان دندان پزشک به دلیل ضعف در تمرکز به بیمارش آسیب می رساند و بعد از آن ناصر تصمیم می گیرد مرتضی را جانشین او کند اما بیگلری به سادگی از این موضوع می گذرد، به طوری که این اتفاقاتی که میان ناصر و میترا رد و بدل می شود می توانست به جذابیت فیلم بی افزاید یا اینکه مخاطب با چهره ی زیر نقاب کشیده شده ی ناصر آشنا شود اما بیگلری از آن چاشنی بسیار مهم صرف نظر کرده تا به خط اصلی فیلم آسیب نرسد، اما در بعضی از سکانس ها به نظر می رسد این فیلم یک اثر آموزشی ست که چگونه باید با یک بیمار دوقطبی برخورد کنیم، یک نکته ی مهم در فیلم وجود دارد که انگار خسرو از ناصر و میترا سالم تر است چرا که ما برخورد مناسبی را از ناصر و میترا نمی بینیم تخت های خواب شان از هم جداست ناصر به دلیل رانندگی میترا در مرکز شهر با او دعوا می کند یا به میترا دروغ می گوید و از مهم تر ناصر خسرو را می زند یا در سکانسی دست های او را به تخت می بندد یا به او تعدادی قرصِ خواب می دهد که خودش مصرف می کند وقتی هم که خسرو به کما می رود ناصر از قرص دادن به خسرو حرفی نمی زند،  سکانس آخر به درستی گره گشایی می شود وقتی که خسرو فیلم ناصر را در تبلتش می بینید که چگونه دست های او را به تخت بسته نگاهِ چشم در چشم خسرو به ناصر از طریق آینه ی ماشین، بنا به دیالوگ اوایل فیلم که خسرو به میترا می گوید آدم ها در فیلم هایی که ازشان گرفته می شود خودِ واقعی شان اند، درک می کنیم ناصر هم از یک نوع بیماری روانی رنج می برد اما او به واسطه ی دارو آن بیماری را مهار می کند و نمی گذارد کسی از بیماری اش خبردار شود. نگاه چشم در چشم ناصر و خسرو پرده برداری از بیماری نهفته ی ناصر است، که بیگلری به درستی فیلمش را در نقطه ی مناسبی به پایان می رساند.

برادرم خسرو یک شهاب حسینی همیشه عالی دارد که نگارنده قبل از دیدن فیلم فکر می کرد بازی او به عماد فروشنده شباهت دارد اما شهاب حسینی به مخاطبان سینما ثابت کرده که می تواند در هر فیلمی متفاوت باشد و از سوی دیگر بعد از مدت ها ناصرهاشمی در قابِ سینما ظاهر شد که دلیل گزیده کار بودن این بازیگر توانمند نامشخص است، شهاب حسینی و ناصر هاشمی از مهم ترین عامل جذابیت این فیلم محسوب می شوند و از طرفی دیگر احسان بیگلری علاوه بر فیلمنامه با کارگردانی برادرم خسرو ثابت کرد که دستیاری اصغرفرهادی و کیومرث پوراحمد برای او بی ثمر نبوده از آغاز تا پایان فیلم با میزان سن های رئال گونه یی مواجه هستیم که باعث شدند فیلم ریتم مطلوبش را حفظ کند قاب های ایستا یا حرکت های ظریف دوربین باعث تمرکز و همخوانی فرم با محتوا شده است، برادرم خسرو اثری منطقی، صادق و روان ست که قصد ندارد تماشاگرش را ناراضی از سینما بیرون بفرستد مطمئنا این فیلم به لحاظ پرداخت در فرم و محتوا برای احسان بیگلری که نخستین فیلمش است گامی رو به جلو محسوب می شود. سعید ملکان در این سال های اخیر به عنوان تهیه کننده توانسته جوانان مستعدی را به سینمای ایران معرفی کند. برادرم خسرو با اینکه در شرایط نامطلوبی به نمایش درآمده است اما این فیلم به لحاظ ساختارسینمایی شاید مثل نهنگ عنبر2 پرفروش نباشد اما مطمئنا این فیلم برای مخاطبان عام و خاصِ سینما اثری محترم و شریف تلقی می شود، اثری که می تواند جایگاهِ خاصی در تاریخ سینمای ایران داشته باشد.


نقدهای مرتبط با این اثر

پربازدیدترین نقدها

علی رضایی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
دشمن (Enemy)
نیکی و بدی که در نهاد بشر است، شادی و غمی که در قضا و قدر است، با چرخ مکن حواله کاندر ره عقل، چرخ از تو هزار بار بیچاره‌تر است.ادامه مطلب
انگل (Parasite)
   انگل اگرچه نام یک بیماری در دستگاه گوارش بشر است اما نمونه روانی – سینمایی آن را به خوبی از دوربین بونگ جون هو به تماشا نشستم . فیلم ساز در این اثر با نمایش اخلاقیات در چارچوب شرایط و تلطیف آن بنابر سلیقه شخصیت ها یک روند تکاملی در سیر صعودی روان آدمی را شکسته است . از آنجاییکه همه فیلم های هو و مشخصا : «خاطرات قاتل» و «مادر» در کوشش تغییر اخلاقیات به واسطه شرایط و سائق های شخصی دست و پا می زنند ، «انگل» تا به امروز ضعیف ترین نمونه دیده شده...ادامه مطلب
معین رسولی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
عطر: داستان یک قاتل (Perfume: The Story of a Murderer)
عطر،داستان یک قاتل، فیلمی است برگرفته از کتابی با همین نام اثر پاتریک سوسکیند که پرفروش ترین کتاب سال 1985 نیز بوده است.ادامه مطلب
پلتفرم (The Platform)
پلتفرم دارای یک جهان بینی استعاره ای ترسیمی از ماهیت بشر است که علیرغم قرارگیری در ژانر وحشت ممکن است ترس آنی برای مخاطب ایجاد نکند اما ترس عمیقِ ادراکی ایجاد می کند که تامل و تفکر ژرفای مضمونی آن ترس را در ضمیر ناخودآگاهِ مخاطبِ عالی بنا می نهد.ادامه مطلب
عرشیا برجعلی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
پرندگان (The birds)
پس از شصت سال، هنوز مبهوت کننده و نفس گیر. کمتر فیلمی را مخصوصا در ژانر ترسناک میتوان پیدا کرد که حتی برای بار دوم، با وجود اطلاع تام بیننده از وقایع پیش رو، هنوز بتواند او را میخکوب کند. فیلم «پرندگان» هیچکاک شاهکاری است که با جلوه های ویژه اگزجره و به ظاهر پرطمطراق یا افکت های صوتی و موجودات خیالی مخاطب را به هراس نمی کشد، بلکه با چیزی این کار را می کند که شاید کسی فکر ترسیدن از آن را هم نکند!ادامه مطلب

نظرهای منتشر شده