نقد فیلم مرداب, Stillwater, حفار بزرگ

یک ماه پیش

۴ مهر ۱۴۰۰

  استیل واتر به کارگردانی تام مک کارتی محصول اندیشه امروزی است؛ اندیشه ای که کابوس زده حرکت می کند و به حرکت خود در مقیاس بی معنایی دامن می زند. اشتباه نکنید این واژه ها در مورد فیلمنامه خوب این فیلم نیست بلکه تنها مولفی را که آن را خلق کرده مورد واکاوی قرار می دهد. انسانی که امروزی است اما رویاهایش با نگاهی روبه جلو در حال حرکت به عقب هستند. داستان پدری که برای فرزند به جرم قتل زندانی اش از شهری به شهر دیکر می رود یک داستان کاملا کلیشه ای...

- /۱۰
امتیاز سلام سینما

از ۰ رای

امتیاز دهید :

پدری برای کمک به دخترش که به جرم قتل دستگیر شده است،‌ از اوکلاهاما به فرانسه سفر می‌کند.

 

استیل واتر به کارگردانی تام مک کارتی محصول اندیشه امروزی است؛ اندیشه ای که کابوس زده حرکت می کند و به حرکت خود در مقیاس بی معنایی دامن می زند. اشتباه نکنید این واژه ها در مورد فیلمنامه خوب این فیلم نیست بلکه تنها مولفی را که آن را خلق کرده مورد واکاوی قرار می دهد. انسانی که امروزی است اما رویاهایش با نگاهی روبه جلو در حال حرکت به عقب هستند. داستان پدری که برای فرزند به جرم قتل زندانی اش از شهری به شهر دیکر می رود یک داستان کاملا کلیشه ای است. اما آنچه این کلیشه را تبدیل به نوآوری و درام می کند واکنشی است که بازیگر نسبت به حوادث و احساسات گنجانده شده در آن از خود بروز می دهد.

شخصیت ارتجاعی

در این یادداشت ابدا سعی ندارم داستان را مورد واکاوی قرار دهم، ولی شاید به طور ناخواسته در جاهایی به آن اشاره کنم. برای شروع شخصیت پدر (بیکر) را مورد واکاوی قرار می دهیم. او یک کارگر است؛ و همین موضوع کافی است که ما حدس بزنیم با کاراکتری سرکوب شده، مجبور به فروتنی، مبارزه جوی پنهان، ساده انگار و ساده فکر طرفیم. یک حفار نفتی مسلما بیشتر از آنکه در زندگی اش مجبور به فکر کردن شده باشد مجبور شده زور بزند و عرق بریزد. به همین دلیل است که حرف های دخترش را باور کرده و در یک لحظه به دورغ به او امید واهی می دهد. از سوی دیگر شخصیت گدر در فیلم «استیل واتر» یک پرسوناژ ارتجاعی است. به این معنی که می تواند از خودش یک غول بسازد اما آن غول حتما مهربان است. به عنوان مثال: برخورد و ادامه رابطه او با همسایه هتل را می بینیم که فارغ از هیچ پیام اخلاقی کاربرد داستانی خوبی دارد. و همین طور در ادامه بیشتر از او می فهمیم. و این درک بیشتر ما از شخصیت او در واقع نماینده ای می شود از درک شخصیت یک زن فرانسوی، البته نه جامع و نه قطع به یقین. اشاره مولف به هنگامی که شخصیت اصلی داستان در حال ترک استیل واتر است با این مضمون که حتی گردنبند پشت ویترین فروشگاه نشانه ای از آن شهر را به دوش می کشد؛ و یا در اولین برخورد بیننده با فیلم، در پلان اول دوربین هنگلامی که track in می شود و دری را نمایش می دهد که مطعلق به یک خانه تخریب شده است، ارتباط ضمنی خوبی با یک دیگر برقرار می کنند و این ارتجاعی بودن شخصیت را ما در کل فیلم و نه تنها در روان بازیگر می بینیم.

خودکشی

خودکشی یک ژن عمومی است. چیزی است که پس از تماشای این فیلم به آن می رسیم. البته که قرار نیست ما از این عمومیت داستان فیلم را درک کنیم این ویژگی نهفته در فیلم زنگ خطری است برای رسیدن به بی معنایی بشر امروزی. این بی معنایی را در عکس های منتشر شده در اینستاگرام و هنگامی که پیرمرد در حال کتمان کردن است می توان درک کرد. خودی که برای دیگری به نمایش گذاشته می شود اما هیچ ربطی به خود ندارد. در واقع انسان همواره در جست و جوی معنا بوده است اما آیا این معنا بهتر نبود که در همان حد تصویر های روی دیوار باقی بماند. ما با تصویر کمتر می توانیم دروغ بگوییم اما در قابلیتی که تکنولوژی به انسان امروزی اضافه کرده است با استفاده از ابزاری مانند اینستاگرام با تصویر هم می شود دروغ گفت اما همچنان نمی شود کاری کرد که دیگران نفهمند. در واقع بی معنایی انسان به جایی رسیده است که با تکرار خود به صورت زاد و ولد در حال دامن زدن به این بی معنایی است. برای اینکه از فیلم و معنایی که هرچند دست و پا شکسته از دل درام آن خارج می شود بیشتر لذت ببرید تنها باید به تماشای آن بنشینید و مطمئن باشید آپنچه شما به عنوان یک انسان معنا گریز امروزی از فیلم درک می کنید به مراتب درست تر از کسی است که شاید به دنبال معنا می رود اما هیچ وقت راهش را درست انتخاب نکرده است.

نویسنده: علی رفیعی وردنجانی


نقدهای مرتبط با این اثر

علی رفیعی وردنجانی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
تل ماسه (Dune)
   تلماسه یا شن زار فیلمی به کارگردانی دنی ویلنوو است که نسل جدیدی از سینما را در ادامه آثاری همچون: «جنگ ستارگان»، «مکس دیوانه»، «بلید راننر» به نمایش می گذارد. سینمایی که منجی است، پیش بینی کننده است و قبل انسان وجود داشته و بعد از آن هم وجود خواهد داشت . انتخاب تیموتی شالامی به عنوان یک منجی انتخاب هوشمندانه ای است. از نظر چهره و حس و حال شخصیتی در ناخودآگاه بیننده این باور را ایجاد می کند که او می تواند یک منجی باشد. اگر چه اقتباس پیشین...ادامه مطلب
علی رفیعی وردنجانی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
خورشید (SUN CHILDREN)
خورشید ساخته مجید مجیدی در کوشش کشف معماهای اخلاقی قشر ضعیف جامعه و تضادهای اجتماعی است . این فیلم که در راستای فیلم هایی همچون «بچه های آسمان» و «آواز گنجشک ها» است سعی می کند از کمترین ها ، بیشترین تاثیر را بر بیننده بگذارد . مجیدی بازی با احساسات مخاطب را ، از جهت ترحم و اخلاقیات ، به خوبی بلد است همانطور که در این فیلم می بینیم که بعد از سفر شخصیت زهرا به افغانستان و هنگامی که علی با منطقه مسکونی متروکه و جای خالی او مواجه می شود بیننده به...ادامه مطلب
علی رفیعی وردنجانی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
درخت گردو (Walnut Tree)
   درخت گردو انتقامی سخت از یک فاجعه اخلاقی در جنگ است. محمد حسن مهدویان کارگردان این فیلم با پشتوانه فیلمی چون «از کرخه تا راین» توانسته اثری خلق کند سراسر تراژیک و تاثیرگذار. به شخصه هنگامی که برای اولین بار این فیلم را دیدم از سکانس های غم انگیز و بی پرده آن بسیار متاثر شدم و ترسیدم که نکند بیشتر تاکید این فیلم بر احساسات بیننده باشد، به همین جهت در نوبت دوم تماشای آن پی به اهمیت وجودی فیلم بردم. قبل از اینکه وارد بحث سینمایی، خوانش و تحلیل...ادامه مطلب

پربازدیدترین نقدها

عرشیا برجعلی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
پرندگان (The birds)
پس از شصت سال، هنوز مبهوت کننده و نفس گیر. کمتر فیلمی را مخصوصا در ژانر ترسناک میتوان پیدا کرد که حتی برای بار دوم، با وجود اطلاع تام بیننده از وقایع پیش رو، هنوز بتواند او را میخکوب کند. فیلم «پرندگان» هیچکاک شاهکاری است که با جلوه های ویژه اگزجره و به ظاهر پرطمطراق یا افکت های صوتی و موجودات خیالی مخاطب را به هراس نمی کشد، بلکه با چیزی این کار را می کند که شاید کسی فکر ترسیدن از آن را هم نکند!ادامه مطلب
انگل (Parasite)
   انگل اگرچه نام یک بیماری در دستگاه گوارش بشر است اما نمونه روانی – سینمایی آن را به خوبی از دوربین بونگ جون هو به تماشا نشستم . فیلم ساز در این اثر با نمایش اخلاقیات در چارچوب شرایط و تلطیف آن بنابر سلیقه شخصیت ها یک روند تکاملی در سیر صعودی روان آدمی را شکسته است . از آنجاییکه همه فیلم های هو و مشخصا : «خاطرات قاتل» و «مادر» در کوشش تغییر اخلاقیات به واسطه شرایط و سائق های شخصی دست و پا می زنند ، «انگل» تا به امروز ضعیف ترین نمونه دیده شده...ادامه مطلب
علی رضایی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
دشمن (Enemy)
نیکی و بدی که در نهاد بشر است، شادی و غمی که در قضا و قدر است، با چرخ مکن حواله کاندر ره عقل، چرخ از تو هزار بار بیچاره‌تر است.ادامه مطلب
معین رسولی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
عطر: داستان یک قاتل (Perfume: The Story of a Murderer)
عطر،داستان یک قاتل، فیلمی است برگرفته از کتابی با همین نام اثر پاتریک سوسکیند که پرفروش ترین کتاب سال 1985 نیز بوده است.ادامه مطلب
امیررضا صفائی تبار
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
پوست (skin)
اگر فیلم کوتاه حیوان را دیده باشید فیلم از همان مولفه ها و همان نمادها را دارد. نماد های بومی گرایی فیلم مانند شیر در فیلم می بینیم. بیان تعلیق و کشمکش های عمیق از خصوصیات خوب این فیلم است.ادامه مطلب
پلتفرم (The Platform)
پلتفرم دارای یک جهان بینی استعاره ای ترسیمی از ماهیت بشر است که علیرغم قرارگیری در ژانر وحشت ممکن است ترس آنی برای مخاطب ایجاد نکند اما ترس عمیقِ ادراکی ایجاد می کند که تامل و تفکر ژرفای مضمونی آن ترس را در ضمیر ناخودآگاهِ مخاطبِ عالی بنا می نهد.ادامه مطلب

نظرهای منتشر شده