ورود / عضویت
برای ورود یا ثبت‌نام شماره تلفن همراه خود را وارد کنید

نقد فیلم متری شیش و نیم, وقتی فرم پشت محتوا پنهان می شود

عرفان زردهی
۲۱ روز پیش - ۲ دقیقه مطالعه
امتیاز منتقد به فیلم :

"متری شیش و نیم" دومین ساخته فیلمساز جوان " سعید روستایی" است ، کارگردانی که با فیلم اولش (که فیلمی متوسط رو به ضعیف بود) در بین عام و خاص خوش درخشید. اما در دومین فیلمش ...

"متری شیش و نیم" دومین ساخته فیلمساز جوان " سعید روستایی" است ، کارگردانی که با فیلم اولش (که فیلمی متوسط رو به ضعیف بود) در بین عام و خاص خوش درخشید. فیلم دوم سعید روستایی فیلمی است داستان گو با روایتی که می خواهد کاملا کلاسیک پیش برود ، اما در همان اوایل با مشکل مواجه می شود. فیلم سیر روایی را طی می کند که بر اساس الگوی کلاسیک - ارسطویی نه تنها هیچ گره و گره گشایی اتفاق نمی افتاد بلکه مدام با یک سری کشمکش های نامربوط مواجه هستیم که هیچ دلیل روایی را در خود ندارد و حذف هر کدام از فیلم ، هیچ لطمه ای به داستان نمی زند. این مشکل اصلی فیلمنامه ریشه در محتوا زدگی و عدم تسلط به فرم را نشان می دهد. مخاطب با یک پروتاگونیست و با یک آنتی گونیست روبرو است که نه سیاه سیاه اند و نه سفید سفید ، هر دو یک کاراکتر رئالیستی از بطن جامعه هستند. اما مشکل اصلی اینجاست که ما داستان کدام یک را دنبال می کنیم ؟ قصه درباره ی کیست ؟ فیلم درباره ی دستگیری و جستجوی خاکزاد است؟ یا درباره ی اعدامش ؟ یا اگر یک سیر تحول دراماتیک از زندگی این فرد است پس چرا گاها کارکتر رها می شود؟ این فیلم برعکس آنچه که می خواهد یک فیلم نئو رئالیستی ملودرام ، بیشتر یک فیلم پلیسی-اجتماعی لنگ است. نه معمایی در خود گنجانده ، نه چیزی را به یک باره آشکار میکند ! 

داستان نه اوجی دارد ، نه فرودی ! شاید یکی از نکات مثبت فیلم شناختن دوربین توسط فیلمساز است ، دوربینی که برعکس فیلم قبلی فیلمساز نه آزار دهنده است نه خنثی. دکوپاژ و میزانسن ها هم درخدمت موقعیت و روایت ، جذاب و فکر شده هستند. تمامی سکانس های برخورد معادی و محمد زاده ، بهترین میزانسن ها را داراست. تقابل یک خیر و شر که با یک زاویه ی دوربین به آن میتوان پی برد. اما نباید و نمی توان آن را با  "مخمصه" مایکل مان مقایسه کرد. 

بازی های کار بازی هایی رئالیستی است ، معادی برعکس بیشتر فیلم هایش بیانی ضعیف دارد ، محمد زاده تکراری و کلیشه ای است اما یک قدم رو به جلو برداشته و آن پرخاشگری و داد و هوارش را کنترل شده تر و در خدمت کارکتر اجرا می کند. بازی های متد ، همانطور که باید در آمده اند. بازی ایزدیار و اصلانی همان همیشگی است ، یا شاید هم اشکال از کاراکتر است. 

آنچه در آثار روستایی نمایان است ، پنهان شدن فرمی ضعیف ، غلط و یا ناقص ، پشت محتوا و مضمون درگیر کننده ی فیلم های او است. اما نمی توان پیشرفت چشمگیر روستایی را نسبت به فیلم قبلش نادیده گرفت.

-2

نقدهای مرتبط با این اثر


در صورت تمایل نظر خود را درباره این نوشته بنویسید


نظر سایر کاربران

هنوز نظری ثبت نشده است