ورود / عضویت
برای ورود یا ثبت‌نام شماره تلفن همراه خود را وارد کنید

نقد فیلم سرخ پوست, رستگاری سرخپوستی

عباس مدحجی
۱۱ روز پیش - ۲ دقیقه مطالعه
امتیاز منتقد به فیلم :

فیلمساز خواسته یاناخواسته فضاسازی اثرش یاحداقل قسمتی از آن را از رستگاری در شاوشنگ وام گرفته است. باتمام این خصائل ، سرخپوست اثری خوب از یک کارگردان فیلم اول است. اثری که میتواند نوید روزهای بهتری برای کارگردانش را بدهد و تماشاگر را راضی به خانه برگرداند.


 

ماجرای فیلم درسال ۱۳۴۶ در یکی از زندانهای شرق کشور(احتمالا بلوچستان) اتفاق می افتد. زندانی قدیمی که بعلت استهلاک تخلیه شده و قرار است بزودی تخریب شود. ناگهان خبر میدهند یک زندانی غیب شده است.
همین پیشدرامد برای آماده کردن مخاطب برای یک بازی دزد و پلیس حسابی کافی ست. یک موش و گربه بازی نفسگیر  با کلی نشانه و نماد برای حل یک معمای بظاهر ساده.
 

فیلمساز با اعتماد نفس خوبی اولین فیلمش را ساخته. فیلم شعار زده نیست و عجله ای هم برای اثبات خود یا عواملش ندارد. سناریست اجازه میدهد تماشاگر، داستان را آرام آرام مزه مزه کند و بعد از بلع به تدریج در ذهنش ته نشین شود. عدم نمایش کارکتر سرخپوست، همانطور هم که قابل پیش بینی بود مخاطب را برای حل معما تشنه تر کرده است.
 

انتخاب مکان فیلم در این فقر لوکیشن در سینمای ایران، خود بتنهایی چند امتیاز مثبت دارد. اِلِمانهای بکار رفته در فیلم مثل دیوارهای قدیمی و رنگ ورو رفته، سالن اعدام، راهروهای کم نور، برجکها وماموران زندان از هماهنگی و یکدستی خوبی برخوردارند. موسیقی هم خوب روی فیلم نشسته و حس و حال سکانسها را بیشینه میکند. پایان اما بنظر میرسد نگاهی به بالیوود دارد. اگر فرایند انقلاب درونی و معرفتی رییس زندان را ملموس تر میدیدیم، شاید،پایانش را راحت تر هضم میکردیم.
 

قاب بندی ها و حرکت دوربین در طول و عرض آنها تلاش میکند فضای سرد و وهمناک زندان را بیشتر به ذهن متبادر کند. لابلای همین فضای سرد و غیر انسانی ، فیلمساز ماجرایی گرم و انسانی از عشق و علاقه هم جا داده است. این کنتراست داستانی جذابیت اثر در توجه به ابعاد مختلف انسان را افزایش داده است. شخصیت های اصلی بخوبی پرداخته شده و مشخص است در ساخت کاراکتر غایب سرخپوست دقت زیادی شده است.
 

بازی نوید محمدزاده باور پذیر و محکم است. چشم های بی روح نوید محمد زاده در ابتدای فیلم همانقدر اثر بخش است که قلب روؤفش در پایان فیلم. پریناز ایزد یار گویی (یا همان شیرین سریال شهرزاد) بیشتر برای نمایش ابعاد شخصیتی رییس زندان به فیلم اضافه شده بود. اما حضور دوسه دقیقه ایِ آتیلاپسیانی و مانی حقیقی در فیلم توجیهی ندارد. حتی بازی بیاد ماندنی از حبیب رضایی راهم شاهد نیستیم.
 

فیلمساز خواسته یاناخواسته فضاسازی اثرش یاحداقل قسمتی از آن را از رستگاری در شاوشنگ وام گرفته است. باتمام این خصائل ، سرخپوست اثری خوب از یک کارگردان فیلم اول است. اثری که میتواند نوید روزهای بهتری برای کارگردانش را بدهد و تماشاگر را راضی به خانه برگرداند.

-2

نقدهای مرتبط با این اثر


در صورت تمایل نظر خود را درباره این نوشته بنویسید


نظر سایر کاربران

احسان سلیمانیان
۱۱ روز پیش
این کار اولین فیلم نیما جاویدی نیست، چطور میشه همچین اشتباه فاحشی در نقد وجود داشته باشه و روی آن تاکید هم بشه؟
خطر لو رفتن داستان
پاسخ:
رامین گودرزی
یک ساعت پیش
واقعا مسخرست
mohammad.marvi
یک ساعت پیش
یعنی منتقد ما حتی در این حد هم نمیدونه که این فیلم اول کارگردان نیست ولی به خودش اجازه میده در مورد خوب و بد فیلم صحبت کنه...واقعا مسخره ست
یک ساعت پیش
نمیدونه دیگه
معین رسولی
۱۰ روز پیش
اینا چه نقداییه که منتشر میشه؟ میزانس خوب بود موسیقی خوب بود بازیگری خوب بود دوستان گویا مفهوم این کلمات رو نمیدونن و فقط حفظ کرده و میگویند اگه میگی بازیگری خوب بود سبکشو بگو بر اساس متد بازیگری بگو یا تئوری آدلر یا لی استراسبرگ اگر میزانسن میگی خوبه باید تعریف کنی چرا خوبه چه فرمی داره و .... اینکه خوب بود خوب بود خوب بود که نشد نقد
خطر لو رفتن داستان
پاسخ:

تلفن تماس:

۸۸۳۹۴۲۱۹-۰۲۱

استفاده از مطالب سلام سینما با ذکر منبع مجاز است.

کلیه حقوق این سایت برای سلام سینما محفوظ می‌باشد.

راه های ارتباطی با ما در شبکه های اجتماعی و پاسخ به سوالات شما:

logo-samandehi