نقد فیلم مجبوریم, No Choice, نقد اجتماعی تند و تیز از درمیشیان

یک سال پیش

۲۳ آبان ۱۳۹۹

«رضا درمیشیان» یکی از کارگردانان صاحب سبک در سینمای ایران است و «مجبوریم» یک نمونه‌ی دیگر از توانایی‌های او در ارائه‌ی یک نقد اجتماعی تند و تیز است. با اینکه این فیلم مانند «عصبانی نیستم» و «لانتوری» نمی‌تواند مخاطب را میخکوب کند اما فیلمی خوش‌ساخت با داستانی جذاب و درامی مبتنی بر حقوق انسانی در دنیای افراد بی‌خانمان تهران است. «مجبوریم» با مرکزیت زنان ساخته شده است و تضادی که بین حقوق زنان برخوردار و فقیر وجود دارد را به تصویر می‌کشد.

- /۱۰
امتیاز سلام سینما

از ۰ رای

امتیاز دهید :

یک دختر بی خانمان شانزده ساله بارها و بارها به عنوان یک مادر جایگزین برای پول کار می کند (رحمش را اجاره میدهد) . یک وکیل حقوق بشر تلاش می کند تا او را نجات دهد ، اما ناگزیر با مشکلاتی روبرو می شود...

ترجمه اختصاصی سلام سینما

«رضا درمیشیان» یکی از کارگردانان صاحب سبک در سینمای ایران است و «مجبوریم» یک نمونه‌ی دیگر از توانایی‌های او در ارائه‌ی یک نقد اجتماعی تند و تیز است. با اینکه این فیلم مانند «عصبانی نیستم» و «لانتوری» نمی‌تواند مخاطب را میخکوب کند اما فیلمی خوش‌ساخت با داستانی جذاب و درامی مبتنی بر حقوق انسانی در دنیای افراد بی‌خانمان تهران است. «مجبوریم» با مرکزیت زنان ساخته شده است و تضادی که بین حقوق زنان برخوردار و فقیر وجود دارد را به تصویر می‌کشد. 

فیلمبرداری «مجبوریم» حسی مانند یک درام جنایی تلویزیونی را القاء می‌کند. دوربین مرتباً روی کاراکترها زوم می‌کند و کلوزآپ آنها را به تصویر می‌کشد. کار مدیر فیلمبرداری «آیین ایرانی» بسیار قابل تحسین است و در کنار آن قطعه‌ی مدرنیستی آهنگساز فیلم «کیهان کلهر» که از نوای زیر ویولون به یک قطعه‌ی ملودی‌وار سنتی در پایان می‌رسد. 

منبع: هالیوود ریپورتر

مترجم: وحید فیض خواه


نقدهای مرتبط با این اثر

پسر - مادر (son - mother)
«مهناز محمدی» کارگردانی خوش‌سلیقه است که شوق او برای پرداختن به مسائل اجتماعی مرا به یاد «رخشان بنی اعتماد» می‌اندازد. او یک گروه فنی بسیار حرفه‌ای را در کنار خود دارد. یکی از آنها فیلمبردار «پسر-مادر» یعنی «اشکان اشکانی» است که موقعیت‌های ساده را نورپردازی خلاقانه‌ی خود تبدیل به سکانس‌های رویایی می‌کند و اتمسفری خلاقانه را به فضای فیلم می‌بخشد.ادامه مطلب
خورش آلو با مرغ (Chicken with Plums)
«خورش آلو با مرغ» را می‌توان ماهرانه و مسرت‌بخش نامید. این فیلم مانند یک فرش دستبافت نفیس از خاطرات و نوستالژ‌ی‌های ایرانی در سال 1958، بیست سال از قبل از به وقوع پیوستن انقلاب اسلامی ایران است. «مرجان ساتراپی» و «ونسان پارونو» تصمیم گرفته‌اند تا رمان تصویری «ساتراپی» را تبدیل به یک فیلم لایواکشن کنند. خلاقیت هنری فیلمبردار و صحنه‌پرداز دست به دست هم داده‌اند و دوره‌ای از ایران را دریچه‌‌ای شاعرانه و خیالی به تصویر کشیده‌اند.ادامه مطلب
تی تی (TiTi)
«تی تی» تصویری فراتر از خط قرمزها درباره‌ی زنی متفاوت را به مخاطبانش ارائه می‌دهد. این نقش را «الناز شاکردوست» به شکلی فراموش نشدنی ایفا می‌کند. او یک بازیگر تلویزیونی که به مرور زمان مسیرش را مدیوم سینما پیدا کرد و اوج هنرنمایی او در نقش همسر یکی از سران القاعده در فیلم «وقتی که ماه کامل شد» بود.فیلمنامه‌ی که «آیدا پناهنده» به همراه همکار و تدوینگر همیشگی‌اش «ارسلان امیری» نوشته است، وقتی که «تی تی» جلوی دوربین است خیلی حرف‌ها برای گفتن دارد.ادامه مطلب

پربازدیدترین نقدها

علی رضایی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
دشمن (Enemy)
نیکی و بدی که در نهاد بشر است، شادی و غمی که در قضا و قدر است، با چرخ مکن حواله کاندر ره عقل، چرخ از تو هزار بار بیچاره‌تر است.ادامه مطلب
انگل (Parasite)
   انگل اگرچه نام یک بیماری در دستگاه گوارش بشر است اما نمونه روانی – سینمایی آن را به خوبی از دوربین بونگ جون هو به تماشا نشستم . فیلم ساز در این اثر با نمایش اخلاقیات در چارچوب شرایط و تلطیف آن بنابر سلیقه شخصیت ها یک روند تکاملی در سیر صعودی روان آدمی را شکسته است . از آنجاییکه همه فیلم های هو و مشخصا : «خاطرات قاتل» و «مادر» در کوشش تغییر اخلاقیات به واسطه شرایط و سائق های شخصی دست و پا می زنند ، «انگل» تا به امروز ضعیف ترین نمونه دیده شده...ادامه مطلب
معین رسولی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
عطر: داستان یک قاتل (Perfume: The Story of a Murderer)
عطر،داستان یک قاتل، فیلمی است برگرفته از کتابی با همین نام اثر پاتریک سوسکیند که پرفروش ترین کتاب سال 1985 نیز بوده است.ادامه مطلب
پلتفرم (The Platform)
پلتفرم دارای یک جهان بینی استعاره ای ترسیمی از ماهیت بشر است که علیرغم قرارگیری در ژانر وحشت ممکن است ترس آنی برای مخاطب ایجاد نکند اما ترس عمیقِ ادراکی ایجاد می کند که تامل و تفکر ژرفای مضمونی آن ترس را در ضمیر ناخودآگاهِ مخاطبِ عالی بنا می نهد.ادامه مطلب
عرشیا برجعلی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
پرندگان (The birds)
پس از شصت سال، هنوز مبهوت کننده و نفس گیر. کمتر فیلمی را مخصوصا در ژانر ترسناک میتوان پیدا کرد که حتی برای بار دوم، با وجود اطلاع تام بیننده از وقایع پیش رو، هنوز بتواند او را میخکوب کند. فیلم «پرندگان» هیچکاک شاهکاری است که با جلوه های ویژه اگزجره و به ظاهر پرطمطراق یا افکت های صوتی و موجودات خیالی مخاطب را به هراس نمی کشد، بلکه با چیزی این کار را می کند که شاید کسی فکر ترسیدن از آن را هم نکند!ادامه مطلب

نظرهای منتشر شده