ورود / عضویت
برای ورود یا ثبت‌نام شماره تلفن همراه خود را وارد کنید

نقد فیلم مادری, Motherhood, نخ نمای محبوب

رزا دهقان
۳ ماه پیش - ۲ دقیقه مطالعه
امتیاز منتقد به فیلم :

سینمای ایران در تمام این سالها ثابت کرده در ساخت "مادر"های قهرمان موفق بوده و این از پرسوناژ اصلی فیلمهایی همچون مادر(زنده یاد علی حاتمی)،میم مثل مادر(استاد ملاقلی پور)و ...هویداست.مادری اما داستان تمام قهرمانی های دو خواهر است.دو خواهر تنها و تمام مشکلاتشان.  رقیه توکلی در کارگردانی موفق نبوده اما قاب بندی های باکیفیت فیلم و بی ادعا بودن در کارگردانی مادری را دوست داشتنی کرده اند.اصولا چندان موافق ساخت چنین فیلمهای متوسطی در سینما نیستم اما...

سینمای ایران در تمام این سالها ثابت کرده در ساخت "مادر"های قهرمان موفق بوده و این از پرسوناژ اصلی فیلمهایی همچون مادر(زنده یاد علی حاتمی)،میم مثل مادر(استاد ملاقلی پور)و ...هویداست.مادری اما داستان تمام قهرمانی های دو خواهر است.دو خواهر تنها و تمام مشکلاتشان.  

رقیه توکلی در کارگردانی موفق نبوده اما قاب بندی های باکیفیت فیلم و بی ادعا بودن در کارگردانی مادری را دوست داشتنی کرده اند.اصولا چندان موافق ساخت چنین فیلمهای متوسطی در سینما نیستم اما مادری از همان روزهای اول اکران به طرز عجیبی به نظرم دلنشین آمد.بعضی فیلمها هستند که علی رغم تمام پواَن های منفی و ضعف های کارگردانی که فیلم را به یک درجه چندمِ تلویزیونی بدل می کنند،باز هم خوب و زیبا هستند.سکانس های مربوط به درگیری های عاطفی دو خواهر و بغض خفته ی نازنین بیاتی برای هر تماشاگر عامی تلخ و زیبا هستند و شاید برای همین هست که دکوپاژ ثابت و میزانسن متوسط و رنگهای خوش ترکیب فیلم را موجه نشان می دهند.حتی اگر امتیاز فیلم فی الواقع زیر ۸ باشد. 

 فیلمنامه پیچیدگی ندارد.داستان سر راست است و از همان ابتدای شروع روایت داستان ذره ذره و آرام جلو می رود و مخاطب شات به شات و سکانس به سکانس را حدس می زند.این البته یک امتیاز مثبت یا منفی نیست.همانطور که گفتم داستان بی ادعاست و همین بی ادعا بودن هم شاید دلیل خوبی برای توجیه تمام ایرادهای کیفی و روایی داستان باشد اگرچه قابل قبول نیست.داستان شخصیت پردازیهای متوسطی دارد و روایت ،لنگ لنگان خود را به سینمای مستقل و نیمه اجتماعی نزدیک‌می کند اگرچه موفق نیست.داستان زنانه و جدل دو خواهر با زندگی خود و تلاش برای سازگار شدن با شرایط جدید بعد از شکست عشقی،بارها چه در سینمای ایران و چه در فیلمهای غیر ایرانی تکرار شده و موضوع بکری نیست.فضا سازی ها با انتخاب یزد به عنوان لوکیشن، جذاب و چشم نواز است اما بی فایده.به شخصه معتقدم ساختن این فیلم در هر شهری با همین فرم روایی امکان پذیر بود و شاید رقیه توکلی قصد ادای دین نصفه و نیمه ای به زادگاه خودش داشته و نسبتا موفق عمل کرده.  

بازی ها قابل قبول هست و نیست.نازنین بیاتی بارها خودش را در نقشهای مدیوم و نه چندان دشوار محک زده و به یک کلیشه ی نسبی تبدیل شده است.اگرچه سکانس های احساسی و دراماتیک با حضور اوست که موفق بوده اند اما در اجرای چنین‌نقشی هر هنرپیشه ی دیگری می توانست موفق باشد.هانیه توسلی و هومن سیدی ضعیف و سطحی ظاهر شده اند و هومن سیدی حداقل دستاوردی که بازی در این نقش برایش به دنبال داشته دور شدن از کلیشه ی جوان عامی و بی هویت است(گلشیفته و عاشقانه و من دیه گو مارادونا هستم). 

در کل مادری محترم و زیباست با تمام کلیشه ها و ضعف هایش.داستان شما را با خود همراه می کند حتی اگر در روایت خود لنگ بزند.مادری نمونه ی خواهریها و مادرانگی هاست.نمونه ی تلویزیونیِ به سینما رسیده ای که دیدنش حداقل یکبار ارزش دارد.  

رزا دهقان

0

نقدهای مرتبط با این اثر


در صورت تمایل نظر خود را درباره این نوشته بنویسید


نظر سایر کاربران

هنوز نظری ثبت نشده است

تلفن تماس:

۸۸۳۹۴۲۱۹-۰۲۱

استفاده از مطالب سلام سینما با ذکر منبع مجاز است.

کلیه حقوق این سایت برای سلام سینما محفوظ می‌باشد.

راه های ارتباطی با ما در شبکه های اجتماعی و پاسخ به سوالات شما:

logo-samandehi