نقد فیلم مرد ایرلندی, The Irishman, تولد یک نقاش

۲ سال پیش

۵ دی ۱۳۹۸

هادی کریمی راد

امتیاز منتقد به این اثر: ۷ از ۱۰

کهنه سربازِ جنگِ جهانی دومی که همچنان فرمانبردار است و بی محابا فرمان های راسل را جز در موردِ عجیبِ جیمی هافا با بازی آل پاچینو که در تردیدی مرگبار دوربین ما را از لحظه ی سوار شدنش جهتِ عزیمت به فرودگاه تا پاشیدن رنگ خون جیمی به دیوارهای محلِ اقامت و برگشت به خانه در انتهای سفری که از ابتدای فیلم با صدای فرانک همراهش بودیم،اجرا می کند.

«فرانک شیرن» ادعا می کند که با دار و دسته بافالینو در ارتباط است و «جیمی هوفا» را کشته است.

 

 تولد یک نقاش   مردِ ایرلندی
The Irish Man   کارگردان :مارتین اسکورسیزی   جدیدترین ساخته ی مارتین اسکورسیزی درامِ گنگستری طولانی و داستانی اقتباسی از  I Herard you paint Houses و نگارش فیلمنامه ی استیو زیلان؛ بدون خستگی و با بازی بازیگران سالخورده ای چون آل پاچینو و رابرت دنیرو  شما را به عمقِ زندگی فرانک شیرنِ ایرلندی و در داستانی قدرتمند و تاثیرگذار در کنارِ حد بالای کارگردانی مارتین اسکورسیزی می برد ،که پیش از این در کارنامه ی دوران فیلمسازی اش اثبات کرده که توانایی فیلمسازی در هر ژانری را دارد اما به سبک و سیاق خویش.   وجه تمایز عالی فیلم در عمقِ شخصیت پردازی کرکترها و توجه به جزئیات روابط میان آن هاست.نه تنها در فرانک بلکه در جیمی هافا و راسل و ... هریک ویژگی های خاص و تعریف شده ای دارند.  اسکورسیزی در این فیلم تمرکزِ خود را روی داستان زندگیِ مردی ایرلندی به نام فرانک شیرن با بازی رابرت دنیرو گذاشته و سعی کرده است این داستان طولانی را حول این شخصیت متولد،پرورش و تا لحظه ی خریداری تابوتش روایت کند.فرانک شیرن راننده ی ساده ی یک کامیون حملِ محصولات دامی است که پس از آشنایی راسل (جو پشی) مبدل به یک حلال مشکلات تمام عیار در سیستمِ مافیایی آن دوران می گردد و به تندی پله های پیشرفت در این سیستم را می پیماید.فیلم بسیار بلند اسکورسیزی در حقیقت داستان تولد یک گنگستر است،گنگستری که در جهانی موازی میانِ روحیات و جنبه ی احساسی شخصیت خویش و نیز مسئولیت های شغلی اش که او را تهی از قدرتِ تصمیم گیری و قائل شدن تمایز کرده است،قرار دارد و همین امر در کنار دقت او در جزئیات کاری که به او سپرده شده است موجباتِ شکست وی را در برقراری رابطه با خانواده اش خصوصا دخترش پگی فراهم می آورد.  مهم‌ترین کرکتر جان دار زنِ «مردِ ایرلندی» را باید پگی بدانیم. دختری که از کودکی و بعد از ماجرای کتک زدن مرد فروشنده توسط فرانک حسِ چندان خوبی نسبت به پدرش و حتی راسل ندارد و از صمیمی شدن با وی اجتناب می‌کند و این اجتناب با تبادلِ نگاه های سرد میان او و پدرش در طول فیلم همراه است.  راسل بوفالینو با بازیِ جو پشی قابل توجه و تاثیرگذار است. راسل که به نوعی صمیمی‌ترین دوست و رئیسِ فرانک شیران به حساب می‌آید، شخصیتی خونسرد از خود در طول فیلم نشان می‌دهد و این کرکتر با توصیفات اولیه ی فرانک از وی در طولِ سفر که برای مثال سیگار نکشیدن در خودرو جزئی از آن است برایمان شناسانده می شود، اما همچنان مرموز باقی می ماند.او آرام است اما بسیار خطرناک‌تر از آنچه به نظر می‌رسد، عمل می‌کند. او کسی بود که فرانکِ ایرلندی را زیرپرو بال خود گرفت، تبدیل به دوست او شد، اما همواره رابطه او با فرانک مانند یک فرمانده و سرباز مطیعی است که عهد کرده‌اند مسیرشان از هم جدا نشود. راسل در انتها یک دستورِ دشوار پیشِ روی فرانک قرار داد: «تصمیم گرفته شده ، خونه باید رنگ بشه» .
کهنه سربازِ جنگِ جهانی دومی که همچنان فرمانبردار است و بی محابا فرمان های راسل را جز در موردِ عجیبِ جیمی هافا با بازی آل پاچینو که در تردیدی مرگبار دوربین ما را از لحظه ی سوار شدنش جهتِ عزیمت به فرودگاه تا پاشیدن رنگ خون جیمی  به دیوارهای محلِ اقامت و برگشت به خانه در انتهای سفری که از ابتدای فیلم با صدای فرانک همراهش بودیم،اجرا می کند.  هافا با بازی بسیار عالیِ آل پاچینو نیز ویژگی‌های منحصربه‌فردی دارد اما تقریباً در یک ساعت نخست فیلم، حاضر نیست. کارگردان سعی نمی‌کند او را شخصیتی منفی نشان دهد اما به شکل بارزی هافا را جاه‌طلب و فردی وقت‌شناس می‌داند که چیزی جز ریاست اتحادیه وی را راضی نمی‌کند. او از خاندان کندی نفرت دارد؛ بنابراین وقتی که قضیه ترورِ کندی که یکی از تراژدی‌های مهمِ تاریخ این کشور است، پیش می‌آید، هافا همدردی نمی‌کند و پرچم نیمه افراشته ی ایالات متحده را به حالت افراشته برمی گرداند.  جیمی بعد از دستورِ راسل حذف می شود، اما همه افرادی که در این موضوع نقش‌آفرینی کردند، به اتهامات مختلف وارد زندان می شوند. از جمله خودِ فرانک که 20 سال را پشت میله های زندان ماند.  
در پایان اما  خودِ شیران نیز واقعاً به دنبال توبه و بخشش نیست، او ده‌ها نفر را در طولِ زندگی‌اش به قتل رسانده اما آن چیزی که عذابش می‌دهد، همان عکسی است از جیمی هافا و دخترش در دست دارد. افرادی که اگر بودند می توانستند همراهان خوبی برای فرانک باشند، اما او کاری کرد که بدون آن ها در سال های پایانی عمرش با یک غریبه به خریداریِ تابوتِ خویش روی ویلچر برود.


 


نقدهای مرتبط با این اثر

هادی کریمی راد
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
خون شد (became blood)
  جدیدترین اثر مسعود کیمیایی یعنی "خون شد" را می توانن اثری رو به جلو در کارنامه ی فیلمسازیِ رییس سینمای ایران ارزیابی کرد.اثری کامل که تمامِ مولفه های سینمای کیمیایی در آن رعایت شده است.از کوچه های تاریک و تنگ تا دیالوگ های آتشینِ شخصیت ها که به دقت در فیلمنامه گنجانده شده اند، تا برای مخاطب یادآوری کند که سینما نه آن فیلم های روی پرده که می تواند و باید چنین باشد. سینمای کیمیایی سینمای قهرمان پروری است که در آن کرکترها به فراخورِ جایگاهشان...ادامه مطلب
هادی کریمی راد
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
یک شب در میامی (One Night in Miami...)
یک شب در میامی روایتی سینمایی در اولین فیلم بلند "رجینا کینگ" در مقام کارگردانی است که به ملاقات چهارتن از افراد موفق جامعه ی سیاهپوستان ایالات متحده در دهه ی 1960 در اتاق یک متل است. مالکوم ایکس،محمدعلی کلی،جیمی براون و سم کوک  ملاقاتی که در واقعیت رخ داده اما محتوای صحبت های آن چهار تن در آن شبِ به خصوص چیزی است که با اقتباسِ کارگردان از نقل قول های مرتبط و نیز نمایشنامه ای تحت این عنوان با قلمِ کمپ پاورز آمیخته شده است. فیلمنامه ی تاتری...ادامه مطلب
هادی کریمی راد
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
دادگاه شیکاگو 7 (The Trial of the Chicago 7)
"دادگاه شیکاگو هفت" از آن دسته فیلم هایی است، که شاید بیشتر از یکبار نتوان دید اما همین یکبار تماشا ؛ شما را آنچنان خوشنود از انتخابتان خواهد کرد که بخواهید برای بار دوم نیز تماشایش بکنید.آرون سورکین در اثر جدید خویش با بهره گیری از یک داستان واقعی توانسته است یک فیلم جنائی،دارم را روانه ی پرده ی نقره ای کرده و مخاطبان خویش را راضی نگاه دارد ، گرچه در پاره ای از موارد آن گونه که باید درخشان ظاهر نشده و ضعف های متعددی را در این خصوص می توان...ادامه مطلب

پربازدیدترین نقدها

انگل (Parasite)
   انگل اگرچه نام یک بیماری در دستگاه گوارش بشر است اما نمونه روانی – سینمایی آن را به خوبی از دوربین بونگ جون هو به تماشا نشستم . فیلم ساز در این اثر با نمایش اخلاقیات در چارچوب شرایط و تلطیف آن بنابر سلیقه شخصیت ها یک روند تکاملی در سیر صعودی روان آدمی را شکسته است . از آنجاییکه همه فیلم های هو و مشخصا : «خاطرات قاتل» و «مادر» در کوشش تغییر اخلاقیات به واسطه شرایط و سائق های شخصی دست و پا می زنند ، «انگل» تا به امروز ضعیف ترین نمونه دیده شده...ادامه مطلب
علی رضایی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
دشمن (Enemy)
نیکی و بدی که در نهاد بشر است، شادی و غمی که در قضا و قدر است، با چرخ مکن حواله کاندر ره عقل، چرخ از تو هزار بار بیچاره‌تر است.ادامه مطلب
معین رسولی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
عطر: داستان یک قاتل (Perfume: The Story of a Murderer)
عطر،داستان یک قاتل، فیلمی است برگرفته از کتابی با همین نام اثر پاتریک سوسکیند که پرفروش ترین کتاب سال 1985 نیز بوده است.ادامه مطلب
خانه دختر (The girl's house)
این نقد در سال 1393 و در زمان جشنواره فجر بر فیلم نوشته شده است:«خانه دختر» را يکي از بهترين فيلمهاي اين دوره جشنواره به لحاظ بازيگري دانست. درباره «خانه دختر» مي توان صفحه ها نوشت. فيلمي که يکي از قوي ترين فيلمهاي جشنواره تا به امروز بوده است.ادامه مطلب
پلتفرم (The Platform)
پلتفرم دارای یک جهان بینی استعاره ای ترسیمی از ماهیت بشر است که علیرغم قرارگیری در ژانر وحشت ممکن است ترس آنی برای مخاطب ایجاد نکند اما ترس عمیقِ ادراکی ایجاد می کند که تامل و تفکر ژرفای مضمونی آن ترس را در ضمیر ناخودآگاهِ مخاطبِ عالی بنا می نهد.ادامه مطلب

نظرهای منتشر شده