ورود / عضویت
برای ورود یا ثبت‌نام شماره تلفن همراه خود را وارد کنید

نقد فیلم چاقی, عشق در یک نگاه

یاسمن خلیلی فرد
۲۱ روز پیش - ۲ دقیقه مطالعه
منبعماهنامه هنر و تجربه
امتیاز منتقد به فیلم :

فیلم در مدیوم اشتباهی ساخته شده است. «چاقی» به¬واسطه¬ی پیشینه¬ی سازنده¬اش در ساخت سریال¬ها و تله¬فیلم¬ها شباهت زیادی به آثار تلویزیونی دارد و همین امر از ظرافت¬ آن در پرداخت به میزانسن¬های ناب، تصاویر غافلگیرکننده و حتا دستیابی به فرمی جدید و تکرارنشده کاسته است.

 «چاقی» از آن دسته از فیلم­هایی­ ست که از همان صحنه­ های ابتدایی­ اش تکلیف خود را با مخاطب روشن می­ کند.
فیلم در مدیوم اشتباهی ساخته شده است. «چاقی» به­ واسطه­ ی پیشینه­ ی سازنده ­اش در ساخت سریال­ ها و تله ­فیلم ­ها شباهت زیادی به آثار تلویزیونی دارد و همین امر از ظرافت­ آن در پرداخت به میزانسن ­های ناب، تصاویر غافلگیرکننده و حتا دستیابی به فرمی جدید و تکرارنشده کاسته است.
راما قویدل تلاش می ­کند تا در «چاقی» یک مثلث عشقی را طراحی کند اما در اجرای این ایده به موفقیت چشمگیری دست نمی ­یابد چرا که جرقه­ ی رابطه­ ی عاشقانه­ ی امیر (علی مصفا) و شادی (مهسا کرامتی) نه با منطقی موجه و نه در موقعیتی خاص زده می­ شود و همین مسئله این رابطه را از اساس غیرمنطقی و ناملموس جلوه می­ دهد. امیر و همسرش بهار (لادن مستوفی) زندگی مطلوبی را در کنار هم سپری می ­کنند. مشکل اصلی زندگیِ امیر چاقی اوست. چند باری تصمیم به لاغری گرفته اما هر بار به جهت بی­ ارادگی ­اش در این پروژه شکست خورده است. او در همان نگاه اول عاشق زن جوانی به نام شادی می­ شود و حضور شادی انگیزه ­ی لاغر کردن را در او بیدار می­ کند.
با این­که فیلم می­ کوشد به یک سینمای واقعگرایانه ­ی اجتماعی نزدیک شود اما ضربه ­ی اساسی اش را از ضعف در شخصیت ­پردازی و ناکارآمدی ­اش در شیوه­ ی ترسیم روابط آدم­ هایش در فیلمنامه می­ خورد. اشکال اساسی فیلم درواقع همان نقطه­ ی آغاز عشق است. این که از کجا و به چه علت عشقی این چنین پررنگ میان دختری جوان و مرد متاهل میانسالی شکل می گیرد خود جای سوال دارد. وقتی فیلمساز نمی ­تواند به این پرسشِ مهم پاسخ دهد طبیعتاً بخش­ های رمانتیک کار نیز قادر به شکل­ دهی دراماتیک عشق نخواهد بود. بدین ترتیب رابطه­ ی مرد میانسال و دختر جوان پتانسیل کافی برای ادامه­ ی داستان را از دست می­ دهد و فیلم کشدار و مبتلا به یکنواختی می­ شود. 

به­ طور کلی «چاقی» در به تصویر کشیدن روابط آدم­هایش عملکرد درستی ندارد و علاوه بر انفعال شخصیت­ هایش، روابطشان با یکدیگر نیز هرگز از حد و حدود کلیشه ­های رایجِ چنین فیلم ­هایی فراتر نمی­ رود.
اما آن­چه باعث می ­شود اشکالات «چاقی» به ­رغم همه­­ ی کاستی ­هایش گلدرشت به چشم نیایند شاید کم ­ادعایی­ آن باشد. فیلمساز فیلم خود را در فضایی مینی­مال جلو می­ برد و شخصیت­ های آن­ را نه در اندازه­ ی قهرمان و ضدقهرمان­ های آثار کلاسیک بلکه درست، سنجیده و به ­اندازه در بستر کار قرار می­ دهد و همین امر باعث می ­شود درام، نسبت روایی و ظاهری درستی با عشق داشته باشد و دست­ کم با اسلوب­ های ژانری خود همخوانی کند.
«چاقی» بازی­ های خوبی دارد. هر چهار بازیگر اصلی آن اولاً درست انتخاب شده ­اند و ثانیاً در تناسبی سنجیده و خوشایند با یکدیگر بازی می­کنند. «چاقی» شاید بهترین فیلمِ علی مصفا نباشد اما او یکی از بهترین بازی­های خود را در همین فیلم ارائه کرده است. 

2

نقدهای مرتبط با این اثر


در صورت تمایل نظر خود را درباره این نوشته بنویسید


نظر سایر کاربران

هنوز نظری ثبت نشده است