ورود / عضویت
برای ورود یا ثبت‌نام شماره تلفن همراه خود را وارد کنید

نقد فیلم سرجیو, Sergio, شکست عقل در برابر احساس

بنجامین لی
۶ ماه پیش - ۲ دقیقه مطالعه
امتیاز منتقد به فیلم :

«سرجیو» ترکیبی تأثیرگذار از دو دیسیپلین است که تلاش کرده است تا احساس و عقل مخاطب را بطور همزمان تحت تأثیر قرار دهد. در دومین تلاش «بارکر» برای نشان دادن تصویری از زندگی «سرجیو»، احساس بر عقل مقدم شده است. «مورا» که همگان او را به دلیل ایفای نقش «پابلو اسکوبار» در سریال «نارکوها» می‌شناسند، از پس نقش سرجیو برآمده است.

ترجمه اختصاصی سلام سینما

جذابیت خاصی در روایت داستان زندگی دیپلمات سازمان ملل توسط مستندساز مشهور «گرگ بارکر» وجود دارد. «سرجیو» روایتی دراماتیک از زندگی «سرجیو ویرا دی ملو» است که بارکر پیش‌تر در مستندی با همین نام آن را به تصویر کشیده بود. اطلاعات «بارکر» درباره‌ی زندگی سرجیو و دستاورد او که ادای احترامی درخشان به مفهوم انسانیت محسوب می‌شود، پیش‌زمینه‌ای شده است تا «بارکر» بتواند با اعتماد به نفس بالایی به سراغ ساخت فیلم سینمایی بلند برود.

«سرجیو» اولین اکرانش را در جشنواره ساندنس تجربه کرد که با توجه کمی از طرف مخاطبان همراه شد و اکنون نیز بدون سر و صدا و تبلیغات خاصی روی نتفلیکس در دسترس قرار گرفته است. «سرجیو» ترکیبی تأثیرگذار از دو دیسیپلین است که تلاش کرده است تا احساس و عقل مخاطب را بطور همزمان تحت تأثیر قرار دهد. داستان در سال 2003 با ورود «سرجیو ویرا دی ملو»(واگنر مورا) به عنوان دیپلمات سازمان ملل به عراق آغاز می‌شود. او به نمایندگی ویژه‌ی رئیس سازمان ملل در امور عراق منصوب شده است و امیدوار است تا بتواند در بحبوحه‌ی مسائلی که آمریکا در عراق ایجاد کرده است، به مردم این کشور اظمینان ببخشد که دموکراسی در عراق ایجاد خواهد شد. اما یک حمله‌ی تروریستی به مقر سازمان ملل در عراق باعث می‌شود تا سرجیو تنها شود. او تنها یک زن را همراه خود می‌بیند.

تغییر زمان داستان در فیلم و فلش‌بک‌ها بسیار به موقع و منحصربفرد است و در سکانس فیناله به اوج خود می‌رسد اما گاهی نیز باعث گیج شدن مخاطب می‌شود و در نتیجه ممکن است بخشی از ارزش کاری که سرجیو کرده است زیر سایه‌ی فلش‌بک‌ها قرار گیرد. کاملا قابل درک است که به دلیل مضمون داستان، «بارتون»(نویسنده) و «بارکر» نمی‌توانند بهترین راه برای به تصویر کشیدن چیستی و چگونگی کاری که سرجیو انجام داده است را پیدا کنند. کار بزرگ و تحسین‌برانگیز او در تیمور شرقی گاهی زیر سایه‌ی رابطه‌ی او با «کارولینا لاریرا» که نقش‌آفرینی آن برعهده‌ی ستاره‌ی «چاقوکشی» و ستاره‌ی جدید «جیمز باند» یعنی «آنا د آرماس» است، قرار می‌گیرد.

رابطه‌ی عاشقانه‌ی این دو کاراکتر بخش عمده‌ای از فیلم را به خود اختصاص داده است و به لطف شیمی خوبی که بین «مورا» و «د آرماس» برقرار است و متن «بارتون» که هوشمندانه محیط اطراف آنها را رمانتیزه نمی‌کند، تم عاشقانه‌ی موفقی در فیلم جای گرفته است. همچنین در زندگی شخصی سرجیو است که اشتباهات او را می‌بینیم و «بارکر» ترسی از این نداشته است که اشباهات یک انسان نجیب و متعهد در زندگی شخصی‌اش را به تصویر بکشد.

«مورا» که همگان او را به دلیل ایفای نقش «پابلو اسکوبار» در سریال «نارکوها» می‌شناسند، از پس نقش سرجیو برآمده است و توانسته تا دلیل حس احترام و تحسین دیگران نسبت به سرجیو را در این فیلم به خوبی به تصویر بکشد. وقتی به سکانس پایانی فیلم نزدیک می‌شویم، او موفق می‌شود تا سنگینی بار غم سرجیو را به خوبی به مخاطبان انتقال دهد. در دومین تلاش «بارکر» برای نشان دادن تصویری از زندگی «سرجیو»، احساس بر عقل مقدم شده است.

منبع : ‌گاردین

مترجم : وحید فیض خواه

0

نقدهای مرتبط با این اثر


در صورت تمایل نظر خود را درباره این نوشته بنویسید


نظر سایر کاربران

هنوز نظری ثبت نشده است