نقد فیلم آماده ای یا نه, Ready or Not, استعاره ای دیوانه وار و خونین از بهای ثروت

۲ سال پیش

۴ شهریور ۱۳۹۸

جان دفوره

امتیاز منتقد به این اثر: ۶ از ۱۰

این خانواده بسیار خرافه پرست هستند و مراسمات عجیب و غریبی دارند. هر فردی که با یکی از اعضای این خانواده ازدواج می کند باید در نصفه شب ازدواجش، با دیگران بازی کند. این بازی می تواند یک چیستان یا چیزی شبیه به شطرنج باشد.«آماده ای یا نه» در سبک خود فیلم خوبی است. گریس با بازی خود نشان می دهد که جمله «افراد پولدار هیچوقت انسانی های بی پول را به چشم انسان نگاه نمی کنند» چیزی فراتر از یک کنایه است.

جشن عروسی دختری به یک بازی شیطانی تبدیل می شود؛ زمانی که خانواده همسرش او را وارد یک بازی ترسناک می کنند.

اختصاصی سلام سینما- در تریلر شبه کمدی مت بتینلی الپین و تایلر گیلت، خانواده شوهر می خواهند عروس خود با بازی سامارا ویوینگ را به قتل برسانند. 

درست زمانی که فاکس نیوز شروع به تحریک استودیو به دلیل کنسل کردن فیلم (The Hunt) کرد، خبری از یکی از نسخه های خونین فیلمی مانند (The Purge) داده شد، بازی موش و گربه پردردسری از خانواده ای ثروتمند که برای حفظ پول های به ارث رسیده شروع به قتل غریبه ها می کنند. «آماده ای یا نه» کاملا اعلام نمی کند که ثروتمندان از سایرین متفاوت اند. باتوجه به اینکه امروزه تا چه اندازه این داستان ها شما را تحت تاثیر قرار می دهند می توان گفت که این فیلم در این راه قدم هوشمندانه ای برداشته است. 

سامارا ویوینگ در نقش گریس، زنی است که قصد دارد تا با الکس لدوماس (مارک اوبرین) ازدواج کند، پسر خانواده که تقریبا فرد منزوی است. گریس به وسیله خانواده ای بزرگ شده است و اکنون به دنبال اصالتش می گردد، به همین دلیل زمانی که می بینیم او بهانه های خانواده همسرش را می پذیرد ناراحت می شویم: پدر الکس، تونی (هنری چرنی) به طور واضحی از گریس متنفر است؛ خانواده الکس در انتخاب همسرش بسیار دخالت می کنند، زمانی که برای عکاسی جشن عروسی به دشت می روند شروع به اخم کردن می کنند. مراسم تا زمانی خوب پیش می رود که مهمانان حضور دارند. 

بعدها متوجه می شویم که این خانواده بسیار خرافه پرست هستند و مراسمات عجیب و غریبی دارند. هر فردی که با یکی از اعضای این خانواده ازدواج می کند باید در نصفه شب ازدواجش، با دیگران بازی کند. این بازی می تواند یک چیستان یا چیزی شبیه به شطرنج باشد. یا حتی ممکن است یکی از نسخه های بازی قایم باشک باشد که در آن فردی که قایم می شود (در این جا گریس) باید تا سپیده دم زنده بماند و این درحالی است که سایرین برای کشتن او تلاش می کنند. 

همانطور که در حال تفسیر چنین صحنه های ترسناکی هستیم، گریس در راهروهای این عمارت بزرگ در حال فرار کردن است و خانواده با تبر و سایر سلاح های گرم به دنبال شکار او هستند. خوشبختانه تعقیب کننده های او- که آخرین بار این بازی را در چند دهه گذشته انجام داده بودند- در آدمکشی چندان مهارتی ندارند. با به اوج رسیدن این تعقیب و گریزها متوجه می شویم که از نظر این خانواده، زندگی پرستاران و خدمتکاران کم اهمیت تر از زندگی گریس است. الکس تلاش می کند تا به طور پنهانی به گریس کمک کند اما او تنها در صورتی می تواند این کار را انجام دهد که اعضای خانواده در حال مشاجره باشند. او همچون برادرش دنیل (آدام برودی) درباره قربانی کردن انسان عقاید ضد و نقیضی دارد و همین سرعت شکار را کند می کند، اما مادرش (اندی مک دوئل) و خاله ترسناکش (نیکی گوادانی با چشمانی نافذ و موهایی خاکستری)، کاملا به این طلسم ایمان دارند که اگر گریس تا سپیده صبح نمیرد، آنها کشته خواهند شد. طرز فکرشان این است که مردن یک نفر بهتر از کشته شدن همگی آنهاست. 

سامارا ویوینگ که چشمان نافذش او را شبیه به مارگو رابی کرده است، قبلا در سال 2017 در فیلم (Mayhem) نقش یکی از قربانیانی را بازی کرده بود که فرصت این را به دست آورد تا تقریبا تمامی آنهایی را که مسئول فروش اجباری خانه اش بودند به قتل برساند. جو لینچ در آن فیلم به بازیگر زن این اجازه را داد تا داستان را با کمی شوخی همراه کند، در آنجا شاهد سرعت بیشتر کشت و کشتارها نسبت به «آماده ای یا نه» بودیم. 

«آماده ای یا نه» در سبک خود فیلم خوبی است (در اینجا جذابیت داستان بیشتر از آن چیزی است که در فیلم راز جنایت/ Murder Mystery دیده می شود)، ویوینگ آنقدر باهوش است که با نقش آفرینی جدی خود باعث خنده های گاه گدار بازیگران اطراف خود می شود. گریس با بازی خود نشان می دهد که جمله «افراد پولدار هیچوقت انسانی های بی پول را به چشم انسان نگاه نمی کنند» چیزی فراتر از یک کنایه است. 

منبع: هالیوود ریپورتر

مترجم: مهتاب عیوضی


نقدهای مرتبط با این اثر

جان دفوره
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
ماتریکس: رستاخیزها (The Matrix: Resurrections)
ماتریکس: رستاخیزها به از بین بردن مرزها علاقه دارد: مرزهای بین انسان و ماشین، بین زندگی واقعی و دیجیتال، بین گذشته و حال، و البته بین جنسیت‌ها. نیش و كنايه‌های تند و تيز رستاخيزهای ماتريكس درباره اينكه چگونه برخی از خطرناک‌ترين بازيگران فرهنگ سياسی معاصر افسانه‌های اين مجموعه را به خود اختصاص داده‌اند نشان‌دهنده اين است كه هر چقدر هم برخی پیکرنگاری‌های بصری آن معروف شده باشند، این فرنچایزی است که چشمانش را همیشه باز نگه داشته و به زمان حال...ادامه مطلب
نفس نکش 2 (Don't Breathe 2)
لانگ، بازیگر بسیار خوبی که بار دیگر ویژگی‌های فیزیکی خام را به بازی می‌آورد، می‌توانست با فیلمنامه کمی بهتر چیزی شبیه به همین از عهده این نقش بربیاید. افسوس، او باید با آنچه به او داده شده است کار کند، و چیز زیادی به او داده نشده است. با این حال، من مطمئن هستم که برخی از بینندگان زمان خوبی را برای تماشای لانگ خواهند داشت.ادامه مطلب
میدسامر (Midsommar)
نسبت به فیلم قبلی آستر،« موروثی »، ترس کمتری دارد. در این جا وی می خواهد جنبه های بیشتری را نمایش دهد و قصد دارد تا برای بررسی دیدگاه خود هر خطری را به جان بخرد. مانند« موروثی »،در این جا هم داستان با مرگ ناراحت کننده یکی از اعضای خانواده آغاز می شود. اما فیلم نمی تواند برای پشت سر گذاشتن این تروما صبر کند و با قراردادن شخصیت اصلی در موقعیتی کاملا متفاوت، وزنه ی احساسی خود را از دست می دهد.« میانه تابستان » به واسطه مراسمی که نشان می دهد آنقدر...ادامه مطلب

پربازدیدترین نقدها

انگل (Parasite)
   انگل اگرچه نام یک بیماری در دستگاه گوارش بشر است اما نمونه روانی – سینمایی آن را به خوبی از دوربین بونگ جون هو به تماشا نشستم . فیلم ساز در این اثر با نمایش اخلاقیات در چارچوب شرایط و تلطیف آن بنابر سلیقه شخصیت ها یک روند تکاملی در سیر صعودی روان آدمی را شکسته است . از آنجاییکه همه فیلم های هو و مشخصا : «خاطرات قاتل» و «مادر» در کوشش تغییر اخلاقیات به واسطه شرایط و سائق های شخصی دست و پا می زنند ، «انگل» تا به امروز ضعیف ترین نمونه دیده شده...ادامه مطلب
معین رسولی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
عطر: داستان یک قاتل (Perfume: The Story of a Murderer)
عطر،داستان یک قاتل، فیلمی است برگرفته از کتابی با همین نام اثر پاتریک سوسکیند که پرفروش ترین کتاب سال 1985 نیز بوده است.ادامه مطلب
پلتفرم (The Platform)
پلتفرم دارای یک جهان بینی استعاره ای ترسیمی از ماهیت بشر است که علیرغم قرارگیری در ژانر وحشت ممکن است ترس آنی برای مخاطب ایجاد نکند اما ترس عمیقِ ادراکی ایجاد می کند که تامل و تفکر ژرفای مضمونی آن ترس را در ضمیر ناخودآگاهِ مخاطبِ عالی بنا می نهد.ادامه مطلب
علی رضایی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
دشمن (Enemy)
نیکی و بدی که در نهاد بشر است، شادی و غمی که در قضا و قدر است، با چرخ مکن حواله کاندر ره عقل، چرخ از تو هزار بار بیچاره‌تر است.ادامه مطلب
خانه دختر (The girl's house)
این نقد در سال 1393 و در زمان جشنواره فجر بر فیلم نوشته شده است:«خانه دختر» را يکي از بهترين فيلمهاي اين دوره جشنواره به لحاظ بازيگري دانست. درباره «خانه دختر» مي توان صفحه ها نوشت. فيلمي که يکي از قوي ترين فيلمهاي جشنواره تا به امروز بوده است.ادامه مطلب

نظرهای منتشر شده