ورود / عضویت
برای ورود یا ثبت‌نام شماره تلفن همراه خود را وارد کنید
0
محسن سلیمانی فاخر
یک ماه پیش - ۳ دقیقه مطالعه
منبعhttp://jameaecinema.ir/2513/

«رامبد خان» و تئوری«هر که هر کجا خواست زایمان کند»

از منظر حقوقی فضایی که تعمدا در منظر عموم قرار داشته باشد، حریم خصوصی نیست و حتی اگر برملا شدن چنین مواردی برای توده ،تجاوز به حریم خصوصی‌شان تلقی شود،در افراد مشهور که دلیل شهرت‌شان همان عیان...

 جامعه سینما :محسن سلیمانی فاخر/حریم  خصوصی و بایدها و نبایدهای ورود به آن دارای حرمت دینی ،عرفی و اخلاقی است  اما اینکه بازیگران ،سلبریتی‌ها شخصا خود را در معرض دیده‌ شدن قرار  می‌دهند، دیگر نمی‌توانند ادعای حریم خصوصی داشته باشند. اینکه فردی چون  «رامبد جوان» از حقوق و مزایای عمومی برخوردار بوده و از مالیات عمومی مردم  دستمزد می‌گیرد، نمی‌تواند از ورود رسانه‌ها و مردم به حریم خصوصی‌اش شکوه  کند .هر جایی که در معرض دید عموم نباشد و بدون کنکاش نتوان آن را مشاهده  کرد،حریم خصوصی است ،اما «رامبد خان» که همسرش را هم کنارش می نشاند و از  نحوه عاشق شدن و علایقش می پرسد دیگر  این حریم اهانت بزرگی به «حریم  خصوصی» است .

از سویی هر چند که رسانه‌ها  و عوام در  رویکردی حرفه ای و نیز اخلاق مدار باید حریم خصوصی افراد را رعایت کنند و  حافظ زندگی خصوصی عوام و خواص  باشند اما  ماجرای رامبد جوان و ریا کاری  هایش در تلویزیون  راهی بس متفاوت دارد  .زمانی که وی با تحریک «هوش  هیجانی» به مردم شور و هیجان می  بخشد و وطن دوستی و عرق ناسیونالیستی  شهروندان را تحریک می کند و خود در جریانی متفاوت و در عملی متناقص و ریا  کارانه امر دیگری را انجام می دهد همان شور آنی و گذرایی که  خلق کرده  به  صورت آنی به خشم و انزجارعمومی علیه خود مبدل می شود  و پاسخ آنکه «خود  کرده را تدبیر نیست».

با این حال  ورود به حریم شخصی افراد و  تبدیل شدن آن  به عادت رسانه‌ای و عمومی  امری مذموم است اما اگر رامبد  جوان محرک و مداح وطن دوستی نمی شد و تنها مزد کیلویی می گرفت که «زورکانه»   مردم را به خندیدن و خوب بودن زبانی  و« اعتراف  گیرانه»  و تعارف وار  جلوه گر بود امروز او و همقطارانش چون «ژوله» و« پرستویی» می‌توانستند  که  البته توانستند رگ گردنشان باد کند و از مردم خرده بگیرند  و تئوری صادر  کنند که :« هر که هر کجا خواست زایمان کند» و  با چشمانی اشک بار و گلویی  بغض وار بگویند که مادر عروس کانادست و باید انجا تیمارداری کند و مردم را  به خجالت کشیدن دعوت کنند.

از منظری تحلیلی می توان به جای محاکمه و  ملامت  مرد «جوان»  و محبوب تلویزیون ، تشکیلاتی را محاکمه  و بازخواست کرد  که «ریاکاری »را نهادینه می کنند .نمایندگان مجلس ،وزرا و خود همین رسانه  ملی  مروج و محرک  اصلی ریاکاری و دغل بازی است که دست پرورده های خود را  در قالب «شومن» هایی چون خانم و آقای «جوان» و« نامداری» دم از خوب بودن و  حجاب بزنند و خود در خلوت کار دیگری کنند .در رویکردی ریشه یابانه  و نشانه  شناسانه مبتنی بر تحلیل محتوای تلویزیون ،این رسانه در ماموریت‌ها و سیاست  ها یش آنقدر در کندوکاو ظاهرسازی و متقاعد سازی  خواص  و عوام بوده  که  دست به دامن سلبریتی های  کم و  بی استعداد  چون همین اقای «جوان » و  «گلزار» و «بنیامین ها»  و« بازغی ها» که زندگی دوگانه، غیرصادقانه و ملون  شان  چون از دل بر نمی اید بر  جان  روده دل می کند و چون دمل دهان باز می  کند و منیت و دروغشان را بر ملا می کند.

البته خیلی هم منفی ها را  نبینیم چرا که  «رامبد خان» و «نگار جان» در سفری دوسویه برای مردم مفید خواهند بود ،هم  سبک زندگی شان  را که هم «زرق و برق» دارد  و هم  «درد و رنج» را  مفتی  نشانمان می دهند و دلمان را هم  «آب» می کنند و هم «خوش» . هم با دستی پر  از ایده های خلاقانه برای کپی کردن برنامه های  تلویزیونی مراکز استان‌های  فدرال کانادا  برای «رسانه متبوع» و دوست داشتنی شان و «مردمی که خیلی  خوبند»به وطن باز می گردند .دیر نخواهد بود که این« خانواده سه نفره» به  زودی بر صفحه تلویزیون ظاهر می شوند ضمن اعلام  انزجاز از وضعیت درمانی و  زایمان کشور دون کانادا  از ضعیت سفید  و مهرورزی که بین مان جاری ست سخن  می گویند و با  آغاز نصایح اخلاقی و انسانی  و شارژ تنخواه برنامه و جیب  های خالی شده در بلاد کفر،با رویکردی بدیع برایمان «خندوانه ۶ و ۷ » می  سازند و در سینما نیز«نگار ۲ و ۳» ارزانی مان می کنندو با تازیدن بر ژست  اپوزیسیون بازی را از رقبای ماهواره‌ای معاند می برند. .

از منظر حقوقی فضایی که تعمدا در منظر  عموم  قرار داشته باشد، حریم خصوصی نیست و حتی اگر برملا شدن چنین مواردی  برای توده ،تجاوز به حریم خصوصی‌شان تلقی شود،در افراد مشهور که دلیل  شهرت‌شان همان عیان بودن زندگی و رسانه ای کردن خواب و خورشان است و مردم  مدال شهرت را بر گردنشان اویخته اند ،تعرض به حریم خصوصی نیست . مردم در  جایگاه کسانی که به آنان شهرت و عزت و درامد داده اند می توانند حتی اگر  اخلاق را نادیده بگیرند به جزیی ترین مسائل خصوصی که خود مروج آنند دست  بگذارند و انتقاد و بازخواست کنند .البته این تبادل  و قانون نانوشته شده  بین مردم و سلبریتی ها درهمه جای دنیا اجرایی  ست و فردی در جایگاه وزیر و  سلبریتی و رییس جمهور ازمردم  طلب کار نیست که چرا به حریم او وارد شده اند  .آنان خوب می دانند که فضای رسانه‌ و انتظارات مردمی به افراد مشهور اجازه  نمی‌دهد که خود را پشت حریم خصوصی پنهان کنند ،اما در کشورمان «شهرت و  همراهی» که بخش خوب ماجراست را «شبه سلبریتی ها»یمان عاشق وار دوست دارند و  آن بخش را باید به مردم پاسخ دهند را دئانت  مردم و حرمت خصوصی بر می  شمارند .