نقد فیلم احضار روح 3: شیطان مرا وادار کرد, The Conjuring: The Devil Made Me Do It, ترس تا مغز استخوان

۲۵ روز پیش

۷ مهر ۱۴۰۰

امتیازی که برای هر سه قسمت از این سه ­گانه می­ توان قائل شد فیلمنامه­ ی آن­هاست. روایت به شکل مرحله ­بندی­شده ای جلو می­ رود و فیلمنامه­ ی دقیق و منطقی هر مرحله را به مرحله­ ی بعد می ­رساند.

- /۱۰
امتیاز سلام سینما

از ۰ رای

امتیاز دهید :

ادامه ای از مجموعه فیلم های احضار روح است. خانواده وارنس درباره‌ی قتلی تحقیق می‌کنند که به یک دارایی شیطانی ارتباط دارد.

  

«احضار» از آن دست فیلم ­های دنباله­ دار ژانر وحشت است که دو قسمت پیشین آن در سال­های 2013 و 2016 ساخته شده بودند و این قسمت احتمالاً آخرین بخش از این سه­ گانه­ی پرطرفدار است که به علت شیوع همه­ گیری کرونا با تعویقی چند ماهه در تابستان 2021 بر پرده ­ی اکران رفت.
وقتی از عبارت "بر اساس یک داستان واقعی" برای معرفی فیلمی ترسناک استفاده می­ شود بدیهی­ ست که مخاطب با کنجکاوی و وسواس بیش­تری به تماشای آن فیلم خواهد نشست و البته میزان ترسی هم که تجربه می­ کند بی­ شک بیش­تر است و گاهی بسیاری از فیلمسازان از همین ترفند برای تأثیرگذاری بیش­تر فیلم­هایشان بر مخاطب بهره می­ گیرند.
در آخرین قسمت از این سه­ گانه باز هم دو شخصیت اصلی یعنی لورین و اد وارن مأمور آن می­ شوند تا درباره­ ی پرونده­ ی پیچیده ­ای تحقیق کنند که در آن شیطان از بدن تسخیرشده ­ی کودکی خردسال وارد بدن نامزد خواهر او می­ شود و در این راستا ناخواسته قتلی اتفاق می ­افتد که جوان تسخیر­شده به وسیله ­ی نیروهای اهریمنی تسلطی بر رفتار خود هنگام ارتکاب قتل نداشته است.
امتیازی که برای هر سه قسمت از این سه ­گانه می ­توان قائل شد فیلمنامه ­ی آن ­هاست. روایت به شکل مرحله ­بندی­ شده ای جلو می­ رود و فیلمنامه­ ی دقیق و منطقی هر مرحله را به مرحله­ ی بعد می­رساند. درواقع فضای روایی خلق شده در فیلم پایدار و مستحکم است و تناسبی منطقی و پوینده میان تمام اجزای داستان برقرار می­ گردد.
مایکل چاوز کارگردان این قسمت دو فیلم قبلی "احضار" را کارگردانی نکرده است اما زبان سینما و خصوصیات ژانری کار را بلد است. میزانسن، فضاسازی و هدایت درست بازیگران را خوب می­ شناسد. او همه­ ی تلاشش را کرده است تا فیلم بتواند هم ­بافت و هم­سو با دو نسخه ­ی قبلی جلو رود و موفق شده در القای احساسات به ­جا و درست به تماشاگر به توفیقی نسبی دست یابد با این حال سومین نسخه از سری فیلم ­های "احضار" نتوانسته است موفقیت دو فیلم قبلی را تکرار کند و این خصوصیت اکثر فیلم ­های چندگانه است که عموماً قسمت ­های جدیدتر توفیق قسمت­ های اولیه را تکرار نمی­ کنند؛ شاید به این دلیل که شخصیت­ ها، رویدادها و حتی برخی از گره­ های درام برای مخاطبان قابل پیش­بینی می ­شوند و این خطایی فاحش و شکستی اجتناب­ ناپذیر برای آثار ژانر وحشت است.
همان­طور که گفته شد میزان استقبال کم­تر تماشاگران از قسمت سوم سه­ گانه­ی "احضار" بیش از آن که مرتبط با خود اثر باشد به مخاطب و تجربیات و پیش ­زمینه­ های او از این سری فیلم­ها بازمی­ گردد و نمی­ توان "احضار 3" را فیلمی ضعیف­ تر از سری­ های قبلی آن به شمار آورد.
درام علاوه بر آن­که در اجرا شسته ­رفته و کم ­اشکال از آب درآمده و بازی­ های روان و قابل­ قبولی دارد می­ک و­شد تا ریتم خود را حفظ کند و فضایش از المان­ های ترسناک و تأثیرگذار خالی نشود. بنابراین، فیلمساز چه در متن اثر و چه در عناصر بصری و فرمیک از حداکثر پتانسیل درونی آن مایه می­ گیرد تا کار وفاداری مطلوبی به اسلوب های ژانری خود داشته باشد و تعلیق ­های آن در جای مناسب قرار گیرند. ضمناً فیلمساز از روش نوسان فیلم بین شخصیت­ محوری و داستان­ محوری بهره می­ گیرد تا شخصیت ­ها و کنش­ های متن پا به پای هم جلو روند و فیلم دچار لحن یکنواخت و خالی از هیجان نگردد.
«احضار 3» شروع خوبی دارد و نکته­ هایی که راجع به پرونده­­ های واقعی خانواده­ های گلاتزل و جانسون مطرح می­ شود در بافت و لحن دلهره­ آور آن جا افتاده ­اند و این شیوه­ ی خشت به خشت وقوع مجموعه­ ای از رویدادهای هولناک و کشف­های تازه­ ی وارن­ ها درام را پرقدرت جلو می­ برد و این پیوستگی لاینقطع روایت ­پردازی تا پایان­بندی فیلم ادامه دارد و از به سکته افتادن آن جلوگیری می ­کند. درواقع پایان فیلم پاسخگوی دامنه­ ی درام است و به هیچ وجه شکلی تحمیلی به خود نمی­ گیرد.
"احضار 3" فیلم میخکوب­ کننده ­ای در ژانر وحشت است که در کنار بهره ­گیری از یک قالب تکنیکی موثر و منسجم، سر و شکل جالب و فرم­گرای آن و جلوه ­های بصری درست و به­ جایش موفق می­ شود با داستان­ پردازی درست و اقتباسی وفادار به واقعیت به رغم تمامی کاستی­ ها و نقایصش تأثیر مطلوبی بر مخاطب بگذارد.


نقدهای مرتبط با این اثر

یاسمن خلیلی فرد
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
پسرکشی (filicide)
فیلمنامه نویس احتمالا به منظور رازآلودتر کردن درام، بسیاری از المان های اصلی کار را در هاله ای از ابهام قرار می دهد و با بهره گیری از تمهیداتی (به عنوان مثال اسم نداشتن کاراکترها) می کوشد تا فضای موهوم و پیچیده ی کار را موهوم تر و پیچیده تر کند اما به واسطه ی آن که پاسخی برای چرایی های روایت وجود ندارد بسیاری از این تمهیدات بیش از آن که در مخاطب حس کنجکاوی ایجاد کنند کار را دچار ضعف منطق روایی کرده اند و اثر به جای جذاب شدن الکن شده است.ادامه مطلب
یاسمن خلیلی فرد
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
تکخال (Singleness)
"تک خال" از همان دست فیلمفارسی های به روز شده ای است که نمونه شان را بارها در سینمای گیشه پسند ایران و حتی در سال های اخیر دیده ایم.ادامه مطلب
یاسمن خلیلی فرد
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
لحظه گرگ و میش
"لحظه گرگ و میش" با توجه به مضمون، موضوع و داستانش قابلیت این را داشت که به سریالی کلیشه ای با موقعیتهایی اغراق آمیز و قابل پیش بینی چون "ستایش" تبدیل شود و هر فاز آن از فاز قبل ضعیف تر از آب درآید اما همایون اسعدیان با تدبیر هوشمندانه ای پتانسیل درونی قصه را در جهت درستی به کار گرفته و اجازه ی لوث شدن رویدادها را به داستان نمی دهد.ادامه مطلب

پربازدیدترین نقدها

عرشیا برجعلی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
پرندگان (The birds)
پس از شصت سال، هنوز مبهوت کننده و نفس گیر. کمتر فیلمی را مخصوصا در ژانر ترسناک میتوان پیدا کرد که حتی برای بار دوم، با وجود اطلاع تام بیننده از وقایع پیش رو، هنوز بتواند او را میخکوب کند. فیلم «پرندگان» هیچکاک شاهکاری است که با جلوه های ویژه اگزجره و به ظاهر پرطمطراق یا افکت های صوتی و موجودات خیالی مخاطب را به هراس نمی کشد، بلکه با چیزی این کار را می کند که شاید کسی فکر ترسیدن از آن را هم نکند!ادامه مطلب
انگل (Parasite)
   انگل اگرچه نام یک بیماری در دستگاه گوارش بشر است اما نمونه روانی – سینمایی آن را به خوبی از دوربین بونگ جون هو به تماشا نشستم . فیلم ساز در این اثر با نمایش اخلاقیات در چارچوب شرایط و تلطیف آن بنابر سلیقه شخصیت ها یک روند تکاملی در سیر صعودی روان آدمی را شکسته است . از آنجاییکه همه فیلم های هو و مشخصا : «خاطرات قاتل» و «مادر» در کوشش تغییر اخلاقیات به واسطه شرایط و سائق های شخصی دست و پا می زنند ، «انگل» تا به امروز ضعیف ترین نمونه دیده شده...ادامه مطلب
علی رضایی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
دشمن (Enemy)
نیکی و بدی که در نهاد بشر است، شادی و غمی که در قضا و قدر است، با چرخ مکن حواله کاندر ره عقل، چرخ از تو هزار بار بیچاره‌تر است.ادامه مطلب
معین رسولی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
عطر: داستان یک قاتل (Perfume: The Story of a Murderer)
عطر،داستان یک قاتل، فیلمی است برگرفته از کتابی با همین نام اثر پاتریک سوسکیند که پرفروش ترین کتاب سال 1985 نیز بوده است.ادامه مطلب
امیررضا صفائی تبار
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
پوست (skin)
اگر فیلم کوتاه حیوان را دیده باشید فیلم از همان مولفه ها و همان نمادها را دارد. نماد های بومی گرایی فیلم مانند شیر در فیلم می بینیم. بیان تعلیق و کشمکش های عمیق از خصوصیات خوب این فیلم است.ادامه مطلب
پلتفرم (The Platform)
پلتفرم دارای یک جهان بینی استعاره ای ترسیمی از ماهیت بشر است که علیرغم قرارگیری در ژانر وحشت ممکن است ترس آنی برای مخاطب ایجاد نکند اما ترس عمیقِ ادراکی ایجاد می کند که تامل و تفکر ژرفای مضمونی آن ترس را در ضمیر ناخودآگاهِ مخاطبِ عالی بنا می نهد.ادامه مطلب

نظرهای منتشر شده