ورود / عضویت
برای ورود یا ثبت‌نام شماره تلفن همراه خود را وارد کنید

نقد فیلم ولنتاین غمگین, Blue Valentine, نقش آفرینی بسیار خوب رایان گاسلینگ و میشل ویلیامز

پیتر بردشاو
۴ ماه پیش - ۲ دقیقه مطالعه
امتیاز منتقد به فیلم :

ستارگان داستان، رایان گاسلینگ و میشل ویلیامز، نقش آفرینی بسیار خوبی دارند. ولنتاین غمگین مخاطب را با خود همراه می کند.در این جا شخصیت گاسلینگ در مقایسه با ویلیامز روراست تر است اما درک کردن ویلیامز دشوار است.« ولنتاین غمگین »، فیلمی زیرکانه و مهم است که می توان آن را در کنار فیلم هایی همچون« جاده انقلابی »از سم مندس و یا شاهکار فرانسوا اوزن« 5x2» و حتی فیلم هارولد پینتر« خیانت »قرار داد.

اختصاصی سلام سینما-  رایان گاسلینگ و میشل ویلیامز نقش زوجی را بازی می کنند که ازدواجشان دیگر مانند گذشته نیست. 

فیلم« درک سیانفرانس »اگرچه به ندرت تاثیراتی تصنعی دارد اما تصویری دردناک و غمگین از یک ازدواج سمی نشان می دهد و اغلب تاثیرگذار و گاهی ناراحت کننده است. ستارگان داستان، رایان گاسلینگ و میشل ویلیامز، نقش آفرینی بسیار خوبی دارند. ولنتاین غمگین مخاطب را با خود همراه می کند، و شخصا گاهی احساس کردم این نوعی پروژه بازیگران است. 

سوالی که در اینجا مطرح می شود اهمیت دارد: چطور روابط با شکست مواجه می شوند؟ آیا مرحله ای وجود دارد که زوجین کاری انجام داده و اوضاع را تغییر دهند؟ آیا زوجین خود مقصر تخریب رابطه شان هستند؟ آیا تلاش برای درمان چنین دردهای طولانی را می توان یکی از بدترین اتفاقات رابطه دانست؟

گاسلینگ و ویلیامز در نقش دین و سیندی، زوجی هستند که یک دختر سه ساله دارند. سیندی پرستار است و دین به طور پاره وقت در یک شرکت کار می کند و وظیفه جابه جا کردن محصولات را برعهده دارد. بیشتر تمرکز دین بر زندگی خانوادگی و مسئولیت هایش است و به نظر می رسد که از سیندی به دلیل فراموش کردن چنین وظایفی رنجیده است، مانند مشاجره ای که درباره باز گذاشتن درب حیاط و بیرون رفتن سگ شان و گم شدن اش به وجود آمد.   

موهای دین می ریزد و اشتیاقش برای نوشیدنی اول صبح به چیزی بدتر تبدیل می شود. سیندی اگرچه استرس دارد و خسته است اما هنوز به نظر خوب می رسد، از چیزی که از دست داده پشیمان است و از اینکه دین پیشتکار ندارد کلافه شده است اما به دلیل ازدواج عاشقانه شان نمی تواند در این باره صحبت کند. چنین تغییراتی از طریق فلش بک هایی به چگونگی آشنا شدن این دو باهم مشخص می شود، و  سیانفرانس دلایل بروز چنین مصیبتی را نشان می دهد- زمانی که باهم بودند شرایط تا چه میزان به هم ریخته بود و تصمیم شان برای ازدواج به این شرایط بد دامن زد و در نهایت ازدواج شان آنقدرها هم همراه با عشق نبود تا بتواند بر این سختی ها غلبه کند. کسی را نمی توان مقصر دانست.

استایل بازیگری گاسلینگ و ویلیامز در این جا کاملا متفاوت است. شخصیت گاسلینگ در مقایسه با ویلیامز روراست تر است اما درک کردن ویلیامز دشوار است. شاید بخشی از این به ماهیت کاراکتر و فیلمنامه ای که نوشته شده برمی گردد و شاید بخش دیگر به استایل ساکت و کم حرف او مرتبط باشد. سکانس اتاق جراحی پزشک بسیار قوی و شوکه کننده است، زمانی که سیندی درباره روابط جنسی گذشته اش صحبت می کند. لحظه افشاکننده ای است که انتظارش را نداشته ایم، سکانس دیگری هم وجود دارد که در آن سیندی فریاد می زند« من دیگر عاشقت نیستم ».

تردید من نسبت به فیلم حول سکانس طولانی می چرخد که دین، سیندی را به هتل عشق می برد- دخترشان را پیش پدر سیندی گذاشته اند- تا بتوانند در آن جا خوش بگذرانند. به نظر این سکانس اضافی است، زیادی طولانی شده و شبیه جلسات فی البداهه بازیگران است. 

« ولنتاین غمگین »، فیلمی زیرکانه و مهم است که می توان آن را در کنار فیلم هایی همچون« جاده انقلابی »از سم مندس و یا شاهکار فرانسوا اوزن«  5x2» و حتی فیلم هارولد پینتر« خیانت »قرار داد. 

رابطه سیندی و دین زمانی طبیعی تر جلوه می کند که پس از آسیب شدیدی که به دین وارد می شود یکدیگر را در آغوش می گیرند. این ها شواهدی هستند که نشان می دهند دین بخاطر سیندی چه چیزهایی تحمل کرده و در نهایت منجر می شود تا عشق شان را رسمی کنند. در این به آغوش کشیدن به دنبال ایجاد لحظات ناراحت کننده ای هستند، مانند آنچه که در فیلم« گاو خشمگین »از رابرت دنیرو و کتی موریارتی دیده می شود. ولنتاین غمگین تلاش می کند تا بسیاری از ازدواج هایی را نشان دهد که برای فرار از تنهایی و ترس اتفاق می افتد- تا بلکه با این کار خود را تنها تر و ترسیده تر کنند. 

منبع: گاردین

مترجم: مهتاب عیوضی

0

نقدهای مرتبط با این اثر


در صورت تمایل نظر خود را درباره این نوشته بنویسید


نظر سایر کاربران

هنوز نظری ثبت نشده است