ورود / عضویت
برای ورود یا ثبت‌نام شماره تلفن همراه خود را وارد کنید

نقد سریال سرگذشت ندیمه - فصل 2, The Handmaid's Tale Season2, خشم "جون"، خشم ما نیز هست

لیز شانون میلر
یک ماه پیش - ۳ دقیقه مطالعه

سریال " سرگذشت ندیمه " که در هر قسمت عمیق تر می شود ، همواره مورد تشویق قرار گرفته و باعث شده که دنیای سریال های تلویزیونی همچنان زنده بماند.چیزهایی زیادی برای هیجان زده شدن در مورد سریال باقی مانده ، از گروه بازیگران فوق العاده گرفته تا فرصت هایی که برای سریال باقی مانده است. سریال " سرگذشت ندیمه " هرگز راه آسان را برای روایت قصه ی خود انتخاب نمی کند و همواره حس خطر در هر صحنه ی آن با تمام وجود احساس می شود.

ترجمه اختصاصی سلام سینما

تماشا کردن یا نوشتن درباره ی سریال" سرگذشت ندیمه " هرگز کار آسانی نبوده و نیست. هرچه بیشتر به روایت داستان آن می پردازیم ، هرچه بیشتر درباره ی جهان بی رحم آن اطلاعات کسب می کنیم ، درمی یابیم که خود ما هم همراه " جون " ( الیزابت ماس ) به دنبال فرار از آن جهان هستیم.

در قسمت های فصل 2 این سریال که در اختیار منتقدان قرار گرفت اتفاقات زیادی می افتد ، مخصوصا جایی که " جون " در تلاش برای یافتن امنیت در آن دنیای ناامن است. بسیاری از قسمت های این فصل تحت تاثیر اتفاقات پایان بندی فصل قبل اتفاق می افتد : در میان ملتی که کودک کش هستند ، " جون " باردار است. اما وقتی که بارداری او در " گلید " به او قدرت تازه ای می دهد ، هم زمان نیز او را بیش از پیش آسیب پذیر می کند ، نقش آفرینی " جون " توسط الیزابت ماس در فصل دوم بسیار چشم نوازتر از قسمت های اول فصل قبلی است.

در این فصل لحظات بی رحمانه ای وجود دارند که فقط دلیل آن بارداری " جون " نیست بلکه شورش و سرکشی اوست. می توان گفت که برخی از وحشتناک ترین صحنه های فصل دوم ، فلش بک هایی است که به زیبایی در قسمت های مختلف این فصل مرتب شده و کاملا می توان ارتباط میان انها را حس کرد. این فلش بک ها به خوبی به ما یادآوری می کنند که چقدر راحت دنیا می تواند به سمت جنون سقوط کند. در " گلید " ما در می یابیم که این اتفاقات فراتر از مرز های فیزیکی می تواند رقم بخورد. این حالتی از نگاه به جهانی بدون محدودیت است.

جلوه های بصری بسیار تاثیرگذار هستند ، رنگ های گل درشتی که برای زیبایی در سریال از آن استفاده می شد ، در این فصل به مکان جدیدی برده شده و جلوه ی تازه ای یافته اند. در فصل دوم شخصیت های سریال بعد از انتقال ما به یک منطقه ی مهاجرنشین هنوز زنده مانده اند، در یک سرزمین لم یزرع جایی که هیچ زنی با میل خود برای تمام عمرش حاضر به خدمتکاری نیست. با اینکه فضای سریال بسیار غم زده می شود اما کارگردانان این سریال که شامل " مایک بارکر " ، " کاری اسکولند " و سایرین می شوند ، در تلاشند تا زیبایی هایی از آن فضا را نیز به تصویر بکشند. جای " رید مورانو " بسیار خالی است ، یادگار او عضوی جدانشدنی در این سریال است که هنوز هم مشابهی در تلویزیون ندارد.

با کمال احترام ، ضرباهنگ سریال در این فصل ثابت مانده ، اما در شش قسمت اول یک کاهش قابل توجه در استفاده از صدای راوی را شاهد هستیم. تحت تاثیر نقش آفرینی تاثیرگذار ماس ، بنظر می رسد که نویسندگان سریال جرات بیشتری پیدا کرده اند تا اجازه دهند لحظات تاریک زندگی " جون " بدون دیالوگ و در سکوت به تصویر کشیده شوند. بار دیگر برنده ی جایزه ی امی ظرافت و لطافت را در حس خشم و سرکشی به نمایش می گذارد.

علاوه بر ماس که نقش اصلی را برعهده دارد ، گروه بازیگری سریال اعم از " یاوون اتراهوفسکی " و " الکسیس بلدل " نیز در این فصل قابل قبول ظاهر شده اند. حضور بلدل در فصل یک الزامی بود و در این فصل نیز حضور بسیار پررنگی دارد : در یک قسمت داستان سرگذشت " امیلی " به تصویر کشیده می شود که پر از لحظات دردناک و تصاویر دلهره آور است و به وضوح می بینیم که چگونه زندگی اش را از او گرفته اند.

سریال " سرگذشت ندیمه " که در هر قسمت عمیق تر می شود ، همواره مورد تشویق قرار گرفته و باعث شده که دنیای سریال های تلویزیونی همچنان زنده بماند. گفته می شود در فصل دوم با توجه به چند گره داستانی اساسی و افزایش انتظارات از سریال که بی پاسخ مانده ، گویی حس سردرگمی در مخاطب خود ایجاد می کند. هنوز چیزهایی زیادی برای فهمیدن در مورد " گلید " و سرگذشت های زیادی برای کشف باقی مانده است.اما عدم وجود یک چارچوب محکم یک حس عجیب در مخاطب ایجاد می کند.

همینطور گفته می شود که چیزهایی زیادی برای هیجان زده شدن در مورد سریال باقی مانده ، از گروه بازیگران فوق العاده گرفته تا فرصت هایی که برای سریال باقی مانده است. سریال " سرگذشت ندیمه " هرگز راه آسان را برای روایت قصه ی خود انتخاب نمی کند و همواره حس خطر در هر صحنه ی آن با تمام وجود احساس می شود.

وقتی که سریال بطور رسمی در سال 2016 معرفی شد ، دوره ی بسیار متفاوتی بود ، دوره ای که هم اکنون امیدوارکننده بنظر می رسد. مردان بد هالییودی که به کارکنان خویش اهانت جنسی می کردند ، پشت چهره ی معروف خود پنهان می شدند. حقیقت تلخی وجود داشت که می گفت : راجع به چیزی حرف نمی زنیم که نیاز باشد راجع به آن حرف بزنیم. اما هم اکنون شرایط تغییر کرده است. خشم " جون " ، خشم ما نیز هست. خشمی که فقط با فریاد زدن برای کسانی که سکوت کرده اند آرام می شود.


منبع : ایندی وایر

مترجم : وحید فیض خواه

1

نقدهای مرتبط با این اثر


در صورت تمایل نظر خود را درباره این نوشته بنویسید


نظر سایر کاربران

هنوز نظری ثبت نشده است

تلفن تماس:

۸۸۳۹۴۲۱۹-۰۲۱

استفاده از مطالب سلام سینما با ذکر منبع مجاز است.

کلیه حقوق این سایت برای سلام سینما محفوظ می‌باشد.

راه های ارتباطی با ما در شبکه های اجتماعی:

logo-samandehi