نقد فیلم همبستگی, Coherence, چگونه بودن؟! مسئله این است!

۷ سال پیش

۹ فروردین ۱۳۹۴

همبستگی فیلمی ساخته سال 2013 میلادی به کارگردانی جیمز وارد بیرکیت است که ضمن ارائه یک تعریف نسبی از بودن و نبودن، مخاطب را به خوبی در برابر سوال «چگونه بودن» قرار می دهد.

کارگردان : James Ward Byrkit
- /۱۰
امتیاز سلام سینما

از ۰ رای

امتیاز دهید :

چند دوست دور هم جمع می شوند تا با هم شام بخورند اما بعد از گذر یک ستاره دنباله دار اتفاقات عجیبی برای آنها رخ می دهد.

فرض کنید گربه­ ای همراه با مقداری اورانیوم در جعبه­ ای در بسته نگهداری می­ شود. درون جعبه تفنگی به سمت گربه نشانه روی شده است. در صورتی که اتم اورانیوم واپاشی کند ماشه تفنگ تحریک شده و گربه کشته خواهد شد... اتم اورانیوم می­ تواند واپاشی کند یا نکند. پس از نظر منطق کلاسیک گربه یا زنده است یا مرده. اما در نظریه کوانتوم، نمی­توان با اطمینان گفت که اورانیوم واپاشی کرده است. پس مجبوریم دو احتمال را جمع بزنیم، تابع موج اتم واپاشی کرده به اضافه تابع اتم دست نخورده. اما این به این معنا است که برای توصیف گربه نیز، مجبوریم دو حالت گربه را جمع بزنیم. پس گربه نه زنده است نه مرده. بلکه به صورت مجموعی از گربه زنده و مرده ارائه می­ شود! این در حالی است که هر زمان که در جعبه را باز کنیم، گربه یا مرده خواهد بود یا زنده و حالت بینابینی وجود ندارد(1)... در یک سیستم کوانتومی در صورت تغییر فاز اجزای آن سیستم، امکان بروز ناهمبستگی کوانتومی وجود خواهد داشت و یکی از پیامدهای این ناهمبستگی، احتمال افزونی اجزا است. پدیده­ ای که اگر در مورد انسان اتفاق بفتد در باور عامیانه از آن به عنوان همزاد یاد می­ شود. بسط این موضوع در فیزیک کوانتوم منجر به تعریف مفهوم جهان‌ های موازی می­ شود؛ جهان‌ هایی که از یکدیگر تنها توسط یک رویداد کوانتومی جدا می‌ شوند. حالا تعداد انسان­ ها را ضرب­ در تعداد تصمیماتی که هر لحظه می­ گیرند کنید تا تعداد جهان­ های موازی به بی­ نهایت میل کند. در یک برداشت از این مفهوم می­ توان گفت تمامی حالاتی که احتمال اتفاق افتادن آن­ها هست در جهان های موازی اتفاق می­ افتند و جهان ما تنها نمایشگر یک حالت از مجموعه بی­ نهایتی از این حالات است... حال این این سوال مطرح می­ شود که تا چه حد علاقه­ مند به دیدن نتیجه دیگر تصمیماتی که می­ توانستیم بگیریم هستیم؟ آیا اگر در کنکور شرکت نمی­ کردیم چه آینده­ ای در انتظار ما بود؟ اگر رشته دیگری انتخاب می­ کردیم چه طور؟ اگر فرد دیگری را به عنوان شریک زندگی انتخاب می­ کردیم چه اتفاقی می­ افتاد؟! اگر همین حالا به جای خواندن این مطلب آهنگ گوش می­ دادیم چه می­ شد؟! همبستگی فیلمی ساخته سال 2013 میلادی به کارگردانی جیمز وارد بیرکیت است که ضمن ارائه یک تعریف نسبی از بودن و نبودن، مخاطب را به خوبی در برابر سوال «چگونه بودن» قرار می­ دهد. داستان از این قرار است که یک شب چهار زوج برای ضیافت شام در یک خانه دور هم جمع می­ شوند، اما با عبور یک ستاره دنباله دار از کنار زمین، همه چیز عوض شده و این افراد در معرض نسخه­ هایی از خودشان قرار می­ گیرند! هرچند بازی بازیگران نه چندان نامدار فیلم از سطح متوسط فراتر نمی­ رود اما تاکید فیلم بر محتوا تا حدود زیادی نقص بازی بازیگران آماتور را پوشانده است. دوربین روی دست به بهترین شکل مفهوم ناهمبستگی ایجاد شده را منتقل می­ کند. می­ توان گفت فیلم موضوعی جذاب و فیلمنامه­ ای نسبتا منسجم دارد، اما فقدان یک تهیه­ کننده حرفه­ ای در آن احساس می­ شود و فیلم در کل ارزان تمام شده است؛ مشکلی که در حال حاضر پیش روی اکثر فیلمسازان مستقل قرار دارد. همبستگی فی نفسه در دسته علمی-تخیلی با چاشنی دلهره قرار می­ گیرد و تلاش کارگردان برای ایجاد صحنه­ های وحشت بی­ مورد است؛ کما اینکه سکانس­ های وحشت کاملا مصنوعی از آب درآمده و فیلم به هیچ عنوان به ژانر ترسناک نزدیک نمی­ شود اما به راستی چه قدر به عواقب تصمیماتی که هر لحظه می­ گیریم فکر می­ کنیم؟ آیا قرار گرفتن در مقابل نسخه دیگری از خودمان که کاملا مانند ما می­ اندیشد، دلهره­ آور است؟... (1) این پارادوکس به آزمایش «گربه شوادینگر» معروف است که در سال ۱۹۳۵ میلادی توسط اروین شرودینگر، فیزیکدان اتریشی، مطرح شد.

نقدهای مرتبط با این اثر

امین رضایی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
گس (Acrid)
روند داستان یکنواخت و کُند است که می تواند در برخی جاها برای مخاطب حوصله سربر باشد به خصوص که ریتم کُند بیشتر ناشی از کمبود محتوای فیلمنامه است تا نمایش سردی روابط. چه زمانی قرار است مشاورین فیلمنامه نقش واقعی در سینمای ما ایفا کنند؟...ادامه مطلب

پربازدیدترین نقدها

علی رضایی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
دشمن (Enemy)
نیکی و بدی که در نهاد بشر است، شادی و غمی که در قضا و قدر است، با چرخ مکن حواله کاندر ره عقل، چرخ از تو هزار بار بیچاره‌تر است.ادامه مطلب
انگل (Parasite)
   انگل اگرچه نام یک بیماری در دستگاه گوارش بشر است اما نمونه روانی – سینمایی آن را به خوبی از دوربین بونگ جون هو به تماشا نشستم . فیلم ساز در این اثر با نمایش اخلاقیات در چارچوب شرایط و تلطیف آن بنابر سلیقه شخصیت ها یک روند تکاملی در سیر صعودی روان آدمی را شکسته است . از آنجاییکه همه فیلم های هو و مشخصا : «خاطرات قاتل» و «مادر» در کوشش تغییر اخلاقیات به واسطه شرایط و سائق های شخصی دست و پا می زنند ، «انگل» تا به امروز ضعیف ترین نمونه دیده شده...ادامه مطلب
معین رسولی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
عطر: داستان یک قاتل (Perfume: The Story of a Murderer)
عطر،داستان یک قاتل، فیلمی است برگرفته از کتابی با همین نام اثر پاتریک سوسکیند که پرفروش ترین کتاب سال 1985 نیز بوده است.ادامه مطلب
پلتفرم (The Platform)
پلتفرم دارای یک جهان بینی استعاره ای ترسیمی از ماهیت بشر است که علیرغم قرارگیری در ژانر وحشت ممکن است ترس آنی برای مخاطب ایجاد نکند اما ترس عمیقِ ادراکی ایجاد می کند که تامل و تفکر ژرفای مضمونی آن ترس را در ضمیر ناخودآگاهِ مخاطبِ عالی بنا می نهد.ادامه مطلب
عرشیا برجعلی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
پرندگان (The birds)
پس از شصت سال، هنوز مبهوت کننده و نفس گیر. کمتر فیلمی را مخصوصا در ژانر ترسناک میتوان پیدا کرد که حتی برای بار دوم، با وجود اطلاع تام بیننده از وقایع پیش رو، هنوز بتواند او را میخکوب کند. فیلم «پرندگان» هیچکاک شاهکاری است که با جلوه های ویژه اگزجره و به ظاهر پرطمطراق یا افکت های صوتی و موجودات خیالی مخاطب را به هراس نمی کشد، بلکه با چیزی این کار را می کند که شاید کسی فکر ترسیدن از آن را هم نکند!ادامه مطلب

نظرهای منتشر شده