0
امیررضا محب
۹ ماه پیش - ۲ دقیقه مطالعه

نقد فیلم لانتوری, lantouri, عصبانی هستم

امتیاز منتقد به فیلم :

لانتوری سومین ساخته رضا درمیشیان بعد از عصبانی نیستم است که با دست گذاشتن روی سوژه داغ و ملتهب اسیدپاشی سعی در ساخت یک فیلم آسیب شناسانه ی تاثیرگذار دارد اما گویی کارگردان ما کماکان در اتمسفر حواشی فیلم قبلی خود گرفتار است و لحظه ای نمیتواند به آن فکر نکند وی حتی در یادداشت پیرامون فیلم لانتوری برای ویژه نامه مجله فیلم نیز بیشتر نام عصبانی نیستم را میبرد تا لانتوری. درمیشیان عصبانی است و همین امر باعث فاصله گرفتن از موضوع اصلی لانتوری و نیش و...

لانتوری سومین ساخته رضا درمیشیان بعد از عصبانی نیستم است که با دست گذاشتن روی سوژه داغ و ملتهب اسیدپاشی سعی در ساخت یک فیلم آسیب شناسانه ی تاثیرگذار دارد اما گویی کارگردان ما کماکان در اتمسفر حواشی فیلم قبلی خود گرفتار است و لحظه ای نمیتواند به آن فکر نکند وی حتی در یادداشت پیرامون فیلم لانتوری برای ویژه نامه مجله فیلم نیز بیشتر نام عصبانی نیستم را میبرد تا لانتوری.

درمیشیان عصبانی است و همین امر باعث فاصله گرفتن از موضوع اصلی لانتوری و نیش و کنایه زدن به دلواپسان و مسیولان و بیانیه سیاسی دادن میشود .این کنایه ها چه کاربردی در جلو بردن داستان  دارد؟

لانتوری بیشترین ضربه را از کارگردانی پراشکال درمیشیان و انتخاب های غلط او میخورد . تماشاگر بخش زیادی از فیلم را باید به تماشای صحبت افراد و کارشناسانی بنشیند که عقاید و نظرات سیاسی کارگردان را بیان میکنند که اغلب جدا از داستان هستند و فقط برای خالی کردن عصبانیت کارگردان از عدم اکران فیلم قبلی خود (که حق هم دارد) هستند.

شما بگویید دو کارشناس بیشتر یا کمتر چه فرقی میکند؟!

ما با فیلم مستند روبرو نیستیم که پای صحبت های چند کارشناس مربوطه بنشینیم و از دریچه انها به موضوعاتی مانند بزهکاری و اسید پاشی بنگریم. در اینجا ما با چند بازیگر که نقش کارشناسان را ایفا میکنند طرفیم لذا باید حضور انها کاربرد دراماتیک داشته باشند که این اتفاق نمی افتد . به مثال زیر توجه کنید:

باز هم شما بگویید نادر فلاح در نقش میوه فروش چه کاربرد دراماتیکی دارد؟ اصلا او کیست؟ میوه فروش سر کوچه رییس جمهور سابق؟ نقشش در ماجرای اسیدپاشی چیست؟ چرا باید پای صحبت های او بنشینیم ؟ تا بیانیه های سیاسی کارگردان را برایمان قرایت کند؟ چرا سوپر مارکتی سر کوچه یا بوتیک دار سر خیابون هم وارد فیلم نمیشوند؟ 

روایت مستند گونه با حضور افراد اضافی و صرفا برای بیان نظرات سیاسی و جشنواره پسند( بخوانید جشنواره های خارجی) بزرگترین ضربه رو به فیلمی وارد کرده که میتوانست با یک ریتم تند و داستان گویی متناسب (مشکل عمده اغلب فیلم های سینمای ایران) فیلم خوبی شود .

چیک چیک چیک چیک ، صدای اعصاب خورد کن شاتر دوربین ، واقعا چرا؟ که چه ؟ 

درمیشیان بارها با صدای اعصاب خورد کن شاتر دوربین و کات های کاملا بی موقع  و بی فایده تماشاگر خود را مانند خویش عصبانی میکند که ای کاش این اخر ماجرا بود .بیاد بیاورید صحنه ی سوختن صورت مریم را ، کلوز-آپی گرفته میشود و صورت مریم همانند ماهی تابه ای که روغن در آن در حال جلز ولز کردن است میسوزد . آیا این چیزی جز سادیسم کارگردان را نشان میدهد؟ هدف از این نمای کلوز چیست ؟ همدردی با قربانیان اسید پاشی؟ یا شفاف سازی برای تماشاگر که پس از  ریخته شدن اسید روی صورت چه اتفاقی می افتد؟ آیا کسی هست که نداند؟ 

جایگاه هنر و زیبایی شناسی در این نما چیست و آیا این همه بازی با اعصاب تماشاگر لازم است؟ صد در صد خیر اما باز هم ماجرا اینجا تمام نمیشود.

کات به لحظه ی قصاص پاشا:

زجه زدن های پاشا (نوید محمد زاده) و پزشکی که در حال آماده کردن اسید برای ریختن در چشم پاشاست و باز هم بیچاره تماشاگر که باید تحمل کند .نکته منفی دیگر این ماجرا این است که کارگردان با نشان دادن رنج و استرس و عذاب لحظه ی مجازات ترحم تماشاگر را بر می انگیزد تا در پایان فیلم نتیجه ی دلخواه خود(بهتر است بگوییم نتیجه دلخواه جشنواره های غربی ) را بگیرد.

اسیدپاشی که با نیت و برنامه ریزی قبلی و پس از بالا رفتن دو سه پیک مشروب اسید را روی صورت دختر بیچاره میریزد آیا سزاوار بخشش است؟! به شخصه مجازات این آدم ها را بهتر از بخشش آن ها برای جامعه میدانم.

ازنکات مثبت فیلم هم میتوان به بازی های خوب مریم پالیزبان، مهدی کوشکی،  رضا بهبودی و تا حدودی نوید محمدزاده اشاره کرد . موسیقی استاد کلهر هم که گوش نواز است و دلچسب.


hiva 7
۸ ماه پیش
در مورد فیلم آقای درمیشیان به عنوان یه طرفدار فیلم و سینما باید بگم که ایشون کارگردان توانایی هستند و فیلم لانتوری با بازی بسیار خوب نوید محمدزاده همراه بود و البته باران کوثری و سایرین درمورد آقای درمیشیان در این فیلم کمی عصبانی بود یا بهتره بگم خیلی هنوز به خاطر فیلم قبلیش دلخوره واما لانتوری بسیار فیلم خشنی بود بعضی مطالب ربطی به فیلم نداشت از جمله سکانس های مربوط به اون نادر فلاح که شاید چون فیلم مستندگونه بود از او استفاده شد که اصلا خوب نبود بعد سکانس آخر اون دسته مردمی که اول میگن انتقام و این حرفا بعد وقتی مریم پاشا رو میبخشه اینا یه فازه دیگه میگرن مثه بخشش مریم و ... همچنین صدای ناراحت کننده شاتر دوربین که خیلی ها به این مورد اشاره کرده بودند هم درسته مخاطب رو عصبی میکنه پاشاوباران اون التماس هایی که باران در فیلم برای پاشا میکنه یا اینکه خیلی دوسش داره هیچ اشاره کوچکی به این دو در گذشته نشده که با هم رابطه داشتن همدیگرو دوس داشتن یا نه این نوع فیلم کمی خشن هست جامع ای که توش زندگی میکنیم درکل فیلم خیلی عالی نبود اما تا حدی راضی کننده نکات خوب فیلم به نظر من بازی خوب باند لانتوری اول نوید محمد زاده و باران کوثری و 2عضو دیگر باند لانتوری فیلم .
پاسخ