ورود / عضویت
برای ورود یا ثبت‌نام شماره تلفن همراه خود را وارد کنید

نقد فیلم سفر به ایتالیا, Journey to Italy, الوهیتی از دل ابژه

احسان خلیل بیگی
۴ ماه پیش - ۱ دقیقه مطالعه
امتیاز منتقد به فیلم :

گاهی تنها یک لحظه اعجاب انگیز می تواند سرآغاز زندگی شود و پیوندی باشد بین ملت ها و طبقات فکری و اجتماعی انسان ها، حتی اگر گروهی نتوانند یا قادر نباشند آن لحظه را درک و از نگاه خود تفسیر کنند. ادعایی که روسلینی آنرا محور فیلمش قرارداده ، خودشناسی برپایه ی برانگیختگی حسّی از ناحیه ناخودآگاه انسان است، که منجر به تامل در سیر رفتاری و واکاوی در وجوهات اخلاقی فرد می شود تا زمینه برای احیای "احساس از دست رفته" فراهم آید. سوژه ی "تغییر" که مادون و...

گاهی تنها یک لحظه اعجاب انگیز می تواند سرآغاز زندگی شود و پیوندی باشد بین ملت ها و طبقات فکری و اجتماعی انسان ها، حتی اگر گروهی نتوانند یا قادر نباشند آن لحظه را درک و از نگاه خود تفسیر کنند.

ادعایی که روسلینی آنرا محور فیلمش قرارداده ، خودشناسی برپایه ی برانگیختگی حسّی از ناحیه ناخودآگاه انسان است، که منجر به تامل در سیر رفتاری و واکاوی در وجوهات اخلاقی فرد می شود تا زمینه برای احیای "احساس از دست رفته" فراهم آید.

سوژه ی "تغییر" که مادون و مافوقی برای خود مترتب است باید با ظرافت تمام کارگردان اجرا شود. هرکدام از زن و شوهر که در ابتدا به سردی روابطشان بایکدیگر دامن میزنند، متناسب با چارچوب ها و نظام فکری و عاطفی خود به سمت فعل و انفعالات فرمال، سوق داده می شوند. هردو با ورود به قالبی مشترک که نئورئالیسم ناب و خالص ایتالیاست و پیشینه ی اساطیری و ادبی ویژه ای دارد، خود را دستخوش اتفاقات ضمنی می بینند.

کاترین (با بازی اندازه و ظرافت گونه ی بانوی بزرگ تاریخ سینما اینگرید برگمن) زودتر از الکس و با یک نمای سوبژکتیو از دیدن ورودیه شهر ناپل آمادگی خود را به جهت هماهنگی و حل شدن در اتمسفر معناگرای ناپل به مخاطب اعلام می کند و در سکانس پایانی خود را به "مردم" نزدیک می بیند برخلاف الکس.

الکس اما فردی بوروکرات و صنعتی زده، پرتبختر در مواجهه با توده و از نظر طبقاتی آنطور که کاراکترش ایجاب می کند بسیار سنگین و قشری نگر است و همین امر او را به تنوع طلبی و ترک همیشگی کاترین به عجله می اندازد اما در زمین مقاله ای روسلینی، به موازات کاترین تا حدودی به بلوغ عاطفی مردانه می رسد. اما این جنبه کارکرد عاطفی خود را در واقعیت از دست داده است و با اینکه هردو به رشدی رسیده اند اما فقط یک شکوه از دل ابژه می تواند این زوج را به هم برساند و چه زیباست شکستن قوانین و تابوها و اصول اخلاقی که انسان حقیر خود را در منجلاب آنها گرفتار می کند تا شگفتی و جمال خداوند را نبیند. من هم با مردم ایتالیا به دنبال دیدن "معجزه"هستم چون می خواهم به الکس و امثال الکس مغرور و کمی آگاه بگویم که ما بچه ها شاد هستیم و خدا را داریم...


0

نقدهای مرتبط با این اثر


در صورت تمایل نظر خود را درباره این نوشته بنویسید


نظر سایر کاربران

هنوز نظری ثبت نشده است