ورود / عضویت
برای ورود یا ثبت‌نام شماره تلفن همراه خود را وارد کنید

نقد فیلم قصر شیرین, روباه و شیرین

محمدنعیم اسماعیلی
یک ماه پیش - ۲ دقیقه مطالعه
امتیاز منتقد به فیلم :

ر سینمای ما،فیلم های «جاده»ای خوب،به تعداد انگشتان یک دست هم نیستند و این فیلم یکی از آنهاست. در آخر باید گفت،«قصر شیرین» میتوانست نماینده شایسته ای برای اسکار ۲۰۲۰ ایران(به جای یک مستند) باشد چون فیلمی اخلاقی،بین المللی و انسانی است.

در سینمای ما،فیلم های «جاده»ای خوب،به تعداد انگشتان یک دست هم نیستند و این فیلم یکی از آنهاست.

رضا میرکریمی در دورانی که یک فیلم  زجر آور و بیش از حد جدی گرفته شده(امروز) و یک فیلم متوسط و خنثی(دختر) ساخته بود،تصمیم به ساخت این فیلم گرفت.

حقیقتش را بخواهید،تصورم از این فیلم مانند دو فیلم قبلی،فیلمی خشک و بی روح و پرادا بود اما «قصر شیرین»موفق میشود تا مارا به دوران اوج میرکریمی خصوصا «خیلی دور خیلی نزدیک» ببرد.

«قصر شیرین»فیلمی انسانی،شریف و اخلاقی است که حرفهایش را به دور از شعار میزد.

فیلم کاملا کم ادعاست و با بودجه ی پایین ساخته شده است.

داستان این فیلم خانوادگی و تاثیر گذار،درباره پدری است که پس از چند سال مجبور به دیدن بچه هایش میشود.مردی سنگ دل که در ابتدا همذات پنداری با او مشکل،اما در طی فیلم به مرور آسان میشود.

جزئیات فیلم قابل توجه اند و در لایه های مختلف از نظر عمق قرار دارند و فهم شما از حوادث فیلم کاملا بستگی به دقت و درک شما دارد(حتی ممکن است بعضی جزئیات را با دفعه دوم دیدن متوجه شویم).مثلا سکانسی که پس از رفتن زن،پدر از فرزندان میخواهد تا یک نفر بیاید جلو بنشیند،نشان دهنده ی وضع زندگی پدر است.پدری که پس از اتفاقاتی که در زندگی با «شیرین» تجربه کرده،تصمیم گرفته جای خالی اش را فقط پر کند،و برایش لزوما مهم نبوده با چه کسی!(از این دست نماد ها و جزئیات ظاهرا کم اهمیت در فیلم بسیار است)

سیر تحول شخصیت اصلی باور پذیر درآمده و ما در پایان یک سکانس پدر-پسری جذاب و پر از احساس داریم.اینها همه از تاثیرات «شیرین» است.کاراکتری که ما در طول فیلم،نه صدایش را میشنویم نه تصویرش را مشاهده میکنیم اما مانند «شازده کوچولو»یی غایب،«روباه»ش را اهلی میکند(اشاره به نمادهای سکانس پایانی).

عشق و مدیریتی که کاراکتر غایب «شیرین» از خودش جا گذاشته،کم کم اثر میکند اما اثرش منطقی و درست است و شازده کوچولو موفق میشود تا پرورش گلهایش(دو فرزند) را با روباه (جلال) بسپارد.

برخلاف نظرات یک سری از بینندگان،فیلم حتی با وجود رفتارهای ضد زن کاراکتر «جلال»،تبدیل به فیلمی ضد زن نمیشود زیرا این کاراکتر «شیرین» است که همچون مدیری کاربلد،در حضور و غیبتش خانواده ناکاملش را مدیریت کرده حتی شده با دروغ گفتن!

بازیها غیرقابل کتمان ترین نکات مثبت فیلم اند.«حامد بهداد» درونی ترین بازی کارنامه اش را انجام داده و بازیگران کودک فیلم،به طرز غیرمنتظره ای درخشانند.از زحمت «ژیلا شاهی» برای لهجه و بازی خوبش نباید گذشت.

موسیقی فیلم توانایی برانگیختگی احساسات مخاطب را دارد و فیلمبرداری با قاب بندی های زیبایش،زیبایی بصری زیادی به فیلم بخشیده است.

از نکات منفی فیلم شاید برای عده ای،ریتم کند فیلم باشد،همچنین بعضی نکات فیلم در پایان هم به صورت ابهام باقی میماند(شاید با دیدن در بار دوم رفع شود چون اطلاعات فیلم لایه به لایه چیده شده است)

در آخر باید گفت،«قصر شیرین» میتوانست نماینده شایسته ای برای اسکار ۲۰۲۰ ایران باشد چون فیلمی اخلاقی،بین المللی و انسانی است.

0

نقدهای مرتبط با این اثر


در صورت تمایل نظر خود را درباره این نوشته بنویسید


نظر سایر کاربران

هنوز نظری ثبت نشده است