ورود / عضویت
برای ورود یا ثبت‌نام شماره تلفن همراه خود را وارد کنید

کیمیایی را رها کنید

۷ سال پیش

روزنامه قانون به قلم مریم قربانی‌فر نوشت: بعد از نشستی که بلافاصله پس ازاتمام جشنواره جوادطوسی وپرویزنوری به همراه مسعودکیمیایی در آن شرکت ونقدفیلم راتبدیل به فحاشی تمام وکمال به مخالفان ومنتقدین«متروپل »کردند،این بارجوادطوسی خودبه تنهایی وارد میدان شده وکیمیایی رابه «فرمون» فیلم قیصر منتقدان فیلم متروپل را به «برادران آب منگل» تشبیه کرده است!جوادطوسی منتقدمطرح سینما که همواره درقامت مدافع کیمیایی حاضروآماده است دریادداشتی که به تازگی درویژه نامه نوروزی ماهنامه فیلم منتشر کرد به برخی ازمنتقدان فیلم متروپل کیمیایی به شدت حمله وحتی آنان رابه نفهمی وبدخواهی مسعود کیمیایی متهم کرده.
طوسی دریادداشت خودباعنوان«این نظام روزگاره »تقریبا درروشی مشابه تمام دوران نقدنویسی خوددرمقابل منتقدان کیمیایی ایستاده است.وی دربخش‌های ابتدایی یادداشت خود نوشت:«این روزهاکیمیایی ازجانب عده ای ازخودی‌های سابق وغیرخودی هابه خاطر فیلم تازه اش متروپل ستاره شده وبعضی نظریه پردازان متشخص که شناخت کافی ازجنس سینمای کیمیایی وسبک وشیوه کاراودارند صراحتاخواستاربازنشستگی او وکنار گذاشتن فیلمسازی شده‌اند،خیلی رو واعتمادبه نفس می‌خواهد.» وی دوستان سابق وفعلی مسعود کیمیایی رانیز که احتمالا به وی نقدداشته‌اند نیزازنظردورنگاه نداشته است واین گونه نوشته است:«اگر بخشی ازهیاهو را به اصحاب فتنه ربط دهیم،بایدمقصرش را خودکیمیایی دانست.رفتاروخصایص عاطفی واحساسی او و روباززندگی کردنش وشخصیت کاریزماتیک اش در دوران آشنایی باعث می‌شودکه افرادی زود بااو اخت شوند وبه مرحله‌ای از صمیمیت برسند که «بوی دوایی بدهند» و بعد یا هم صحبت و مونس تنهایی اش شوند و احیانا یکی دو پارت بیلیارد بازی کنند.اما از یک جا به بعد که ورق برمی گرددو تصویرذهنی دوطرف نسبت به هم عوض می‌شود و نیش وکنایه واقدامات تلافی جویانه و یارگیری علیه کیمیایی درسایت‌هاوصفحه‌های فیس بوک ومجالس انس ومحافل هنری ومطبوعاتی شروع می‌شود.»
جواد طوسی در بخش‌های پایانی یادداشت خودنوشته است:«درشرایطی که برخی دوستان وهمراهان سابق حالاخیلی بدشان نمی آیدبامخالف خوان‌های قدیمی کیمیایی هم صداشوند و به او وفیلمش گیر سه پیچه دهندجسارتا فقط خودکیمیایی می‌توانداین گونه آشنایی هاوروابط پرجاذبه ودافعه ناپایداررا سرو سامان دهدوقیددوستی وهم کلامی وهمراهی وسلام علیک‌هایی راکه خیلی زود تقش درمی‌آید بزند تا به دشمنی‌های بعدی با او تبدیل نشود.واکنش‌های غیرطبیعی درمقابل متروپل نشان می‌دهدکیمیایی دشمنان قسم خورده ای داردکه اتفاقا شمار قابل توجهی از آنها راخودش پروبال وبه خلوتش راه داده وبه این مرحله اجتهاد رسانده است. فیلمسازی که گوزن‌هاو دندان مار و ردپای گرگ وجرم ساخته و به دوستی ورفاقت اعتقادراسخ داردبهتر نیست دوستان اصیل وواقعی‌اش را از خود نرنجاند وکسانی که صلاحیت دوستی وزیر یک سقف با هم بودن را ندارند به حریم خود راه ندهد؟»
طوسی برای توجیه مخالفت‌ها با فیلم آخر مسعود کیمیایی «متروپل» از رفاقت‌های نصفه کاره تا دشمنی‌های قدیمی را وسط کشید تا شاید راه نجاتی برای آخرین فیلم کارگردان محبوبش بیابد اماشاید این منتقدبایددرابتدادرپی اصلاح خودبرآیدتا این که دریادداشت نقدواره ای به همه منتقدان کیمیایی ازدور و نزدیک توهین کندچرا که فیلم وی رادوست ندارندونقدهای بحق به فیلمی ضعیف چون «متروپل» را تمام وکمال بگذاردبه حساب حسدورزی وغرض ورزی اطرافیان کیمیایی.این که طرفدارسرسختی چون بنده که همواره ستایشگرسینمای مسعودکیمیایی بوده ام حالا بحق وبا نقدهای صحیح به این سینما ایراد بگیرم نه بنده را درجایگاه آب منگل قرار می‌دهدونه مسعود کیمیایی راقیصروفرمون ورضاموتوری می‌کند.اما وزن تحمل پذیری این کارگردان و حامیانش در مقابل مخالف را به خوبی نشان می‌دهد.
شایددلیل این که امروز این انتقادات به سینمای کیمیایی منتقدانی چون جوادطوسی وپرویزنوری وقدیمی ترهایی چنان پرویزدوایی را این چنین برآشفته می‌سازداین باشد که آنان بانقدهای سینه چاکانه همواره در مقابل هر نقدوبرخوردقلمی باسینمای مسعودکیمیایی مقابله کردند.این که اکنون منتقدی چنان جواد طوسی درمقابل گاف هاواشتباهاتِ کارگردانی چنان مسعودکیمیایی نه تنها سکوت می‌کندبلکه درصدد توجیه آن برمی آیدتاسف برانگیز است.
این که آقای منتقدسینما اشتباهاتی چون مسیرحرکت ماشین از فرشته به لواسان یااتفاقات خانه بهشته( دوست خاتون) یا دهها اشکال دیگردرفیلمنامه رانه تنهامشکلی برای سینمای کیمیایی  نمی داندبلکه منتقدان رابه ندانستن ونفهمیدن متهم می‌کندهمگی شایدنشان از این دارندکه آقای منتقد خودمی دانددرتمام این سال هاباحمایت‌های همدلانه از سر رفاقت ومقابله با هر نقد مخالفی و حتی گاه پیش رفتن تا مرز هتاکی منتقدان به سینمای کیمیایی ،باسینمای کارگردانی که می‌توانست بسیار بزرگ تر ازاین باشدچه کرده است.
شاید زمان آن رسیده است،این منتقدان سینه چاک سینمای کیمیایی این کارگردان را رها کنند.کیمیایی همواره ازابتدای دوران فیلمسازی خوددرپناه حمایت وهمدلی این منتقدان بوده است.اوخود راهیچ گاه از چشم منتقدانی که سینمای او را دوست داشته‌اند ومی‌خواستندبانقدهاومخالفتشان رشدکندندیده است،اوهمواره خودراازنگاه منتقدان سینه چاکی دیده که هرچه ساخته است تحسین کرده اند،شاید برای کمک به کیمیایی ونجات سینمایش بهتر است این آقایان دست ازسر سینمای اوبردارند.

نظرهای منتشرشده