ورود / عضویت
برای ورود یا ثبت‌نام شماره تلفن همراه خود را وارد کنید

ادامه انتقاد رسانه های اصول گرا از «عصبانی نیستم»

۶ سال پیش

به گزارش سلام سینما زمان اکران فیلم عصبانی نیستم برای اصحاب رسانه در روز آخر جشنواره می‌باشد اما عده‌ای از خبرنگاران رسانه‌های اصولگرا با دیدن این فیلم به همراه مردم در سینماهای مردمی، پیش از آنچه تصورش می‌رفت زبان انتقاد خود را بر این فیلم بیرون کشیدند و انتقادهای بی سابقه‌ای بر این فیلم نوشته‌اند، انتقاد‌هایی که به نظر می‌رسد امروز تنها روز آغاز آن‌ها بوده است.

نصرالله پژمانفر عضو کمیسیون فرهنگی مجلس در گفتگو با خبرنگار سینمایی خبرگزاری فارس درباره حضور فیلم «عصبانی نیستم» در جشنواره فیلم فجر گفت: ما قبلا هم به دوستان درباره فیلم های حامی فتنه در جشنواره تذکر داده بودیم و حتی رییس محترم کمیسیون نیز در نامه به آقای ایوبی این مورد را متذکر شده بودند.برای من خیلی جالب است که به دروغ می آیند و نظام را متهم می کنند و آنوقت آقایان در جشنواره ‌ای که به نام انقلاب است از آن پذیرایی می کنند.

روزنامه جوان-ویژه نامه سیمرغ جوان در مطلبی بر علیه این فیلم که در خبرگزاری فارس و رجا نیوز منتشر شده است این فیلم را متهم به کمک گرفتن از خارج کرده است. در این نوشته آمده:
البته راجع به "عصبانی نیستم" نمی شود سینمایی صحبت کرد. چون سینما نیست. فحشنامه ای است رکیک و البته مستقیم گو  علیه هر آنچه که کارگردان در این سال ها نپسندیده است. کارگردان از مذهبی ها متنفر است، پس در یک سکانس بی ربط و ضعیف، یک ریشوی مذهبی تسبیح به دست را ناگهان طالبان می خواند. از احمدی نژاد متنفر است، پس بی ربط و با ربط سخنرانی های او را به صورت کاملا گل درشت میان سکانس های فیلمش جاساز می کند تا شاید این گونه ارضا شود. از سال 78 با تیتر گل درشت دانشگاه به خاک و خون کشیده شد فکت می آورد و پوستر خاتمی را مدام توی چشم مخاطب فرو می کند. از بسیجی ها کینه به دل دارد، پس بعد از کتک زدن مفصل یک بسیجی توسط یکی از کاراکترها می گوید ما اهل زدن نیستیم، اینها هستند که مردم را کتک میزنند!، از نظام دل پری دارد، مدام از دستاویز دانشجوی ستاره دار استفاده می کند و به کشته های 88 نقبی می زند، به نامگذازی اسمال توسط مقام معظم رهبری متلک می اندازد و ...
 
با جرات می توان گفت که "عصبانی نیستم" به کنفرانس برلین بیشتر شبیه است تا فیلم سینمایی و کارگردان هیچ ابایی ندارد که حتی در قالب یک ارائه دانشگاهی، جمهوری اسلامی را از منظر امام علی (ع) نقد کند.
 
جالب تر آنکه دومین فیلم درمیشیان، تلاشی است مذبوحانه برای آنکه با آسمان و ریسمان بافتن های معمول شبه روشنفکران، به دروغ اثبات کند فتنه سال 88 محصول اعتراض طبقات محروم و  مستضعف به نظام بوده است. یعنی یک عدول کامل از آرمان های قشر مرفه بی درد برج نشین در سال 88 به نفع طبقه مستضعفی که در جریان فتنه آنها را شهروند درجه دو محسوب می کردند. همان ها که به زعم آقایان با یک گونی سیب زمینی رای شان عوض می شد. در واقع، جنبش اشرافیت علیه جمهوریت در اینجا به جنبش شهرستانی های فقیر ساکن تهران علیه نظام تبدیل شده است. و چه ادعایی خنده دار تر از این که فتنه 88 را مستضعفان پایین شهر به راه انداختند؟ اصلا انگار که جنبش سبز در سال 88 یک جنبش کارگری از نوع چپ بوده است!
 
البته ایراد و گله از درمیشان نیست. خوب پولی گیر او آمده -حتما از بخش خصوصی و بدون یک ریال کمک احیانا خارجی- و او فیلمش را ساخته است. اما حضور و اکران چنین فیلم رکیکی در بخش مسابقه جشنواره فیلم فجر به شدت شک برانگیز و حتی به نوعی موجب ایجاد شایبه رضایت و حمایت دولت تدبیر و امید از ساخت چنین فیلم هایی است. حالا باید صبر کرد و دید این دهن کجی سازمان سینمایی به خط قرمز نظام به ضرر چه کسی تمام می شود. اما نقدا می توان گفت چند روز آینده، روزهای سختی برای ایوبی و احسانی و رضاداد خواهد بود....

نظرهای منتشرشده