ورود / عضویت
برای ورود یا ثبت‌نام شماره تلفن همراه خود را وارد کنید

نقد، سينما، ادبيات

۶ سال پیش
سلام سينما در نظر دارد تا نگاهي ويژه به نقد در سينماي ايران و فيلم هاي ايراني داشته باشد و اميدوار است با افتتاح رسمي سايت و صفحه ويژه نقد، بتواند نقدهاي كاربران را كنار نقدهاي منتقدين منتشر كند.

فريد مسجدي - فاصله میان سینما و ادبیات در چیست؟ اساسا کدامین عامل دلیل اصلی پذیرفته شدن سینما بعنوان هنر است؟

ادبیات و رمان، با استفاده از ابزار واژه، در جایگاه درست القای مفهوم، ذهن انسان را وادار به تصویرسازی، بدون حضور در مکان سوژه‌ی تصویر می‌کند. ناگهان چشمانت را می‌بندی و در میان واژه‌ها، خود مجازی‌ات را در جهان شخصیت‌های داستان می‌بینی. بی آنکه شخصیت‌های داستان متوجه شوند، همراه با شخصیت‌ها کارهای روزانه دنیای حقیقی را در مجاز انجام می‌دهی. اما لذت خواندن یک رمان بر سر مفهوم حاصل از چینش واژه‌هاست. " گل سرخ "، دو کلمه است که در کنار یکدیگر و از دلشان، گلی را تداعی می‌کند که هر مخاطبی در ذهن خود با زاویه‌ای مخصوص آن را تجربه کرده است. زاویه دید می‌تواند به خاطره‌ای یا تصویر و تجربه‌ی شخصی مخاطب بازگردد

بنابراین رمان برای هر فرد موقعیتی را براساس تجربه‌ شخصی وی ترسیم می‌کند. با خواندن رمان شخصی‌ترین فضا در ذهن مخاطب ساخته شده و پی رنگ آن، که سوژه و داستان است در دنیای شخصی مخاطب جلو می‌رود. در حقیقت، با یک ماشین مواجه هستیم که واژه بعنوان ورودی‌اش، در ذهن هر مخاطب وارد شده و براساس تابع تجارب شخصی وی، تصویری را بازسازی کرده و خروجی‌اش مفهومی است که نویسنده به دنبال آن بوده است.

اما سینما یک گام جلوتر رفته است. ابزار انتقال مفاهیم در سینما، تصویر است. تنها لازم است در سالن سینما بنشینی و چشمانت را باز بگذاری. در سینما، " گل سرخ " تصویری براساس تجربه و ذائقه کارگردان است. ما به دنیای شخصی یک فرد به نام کارگردان وارد می‌شویم. دنیای کارگردان به ما نشان داده می‌شود و طرح داستان در پی رنگ تصاویر جان می‌گیرد

 داستان در غالب رمان، پی رنگ تجربه شخصی هر مخاطب و در غالب فیلم، پی رنگ تجربه یک فرد است. اگر در رمان، ترکیب واژه‌ها مفهومی را دلالت کرده و برای هر داستان، هزاران هزار تصویر متفاوت وجود دارد، در فیلم، مفهوم از دریچه دید کارگردان به عنوان تنها تصویری که نشان داده می‌شود، هزاران هزار واژه می آفریند. در حقیقت تجربه‌ی از واژه به تصویر که در رمان استخوان بندی اصلی است، در سینما راهی برعکس و از تصویر به واژه‌های متفاوت را منجر خواهد شد. در اینجا نقد فیلم وارد شده و هر مخاطب یک تفسیر از تصویر را برای خود داشته و در زنجیره‌ای از تفاسیر مخاطبان قرار خواهد گرفت. اتفاقا یکی از تفسیرها، همان تصویری است که کارگردان بعنوان نمونه‌ای از سوژه نشان داده است 

بنابراین در سینما، تجربه شخصی افراد مرهون نقد و بازگشت به دنیای متن است. می‌توان گفت نقد به تعداد مخاطبان یک اثر وجود دارد. بر همین مبنا، از تمامی دوستان که علاقه‌ای به نوشتن نقد دارند، تقاضا می‌کنم که در این مسیر ما را کمک کرده و نوشته‌های خود را نیز با ما به اشتراک بگذارند، تا از خواندن تجارب متفاوت یکدیگر لذتی وافر ببریم

نظرهای منتشرشده