ورود / عضویت
برای ورود یا ثبت‌نام شماره تلفن همراه خود را وارد کنید
پوستر فیلم روزی روزگاری در هالیوود
۶.۸/۱۰
۳۲ رای
۷.۳/۱۰
۱۸ رای

روزی روزگاری در هالیوود | Once Upon a Time in Hollywood (2019)

به فیلم رای بده:


خلاصه‌‌‌‌‌فیلم
سال 1969، در سال های پایانی عصر طلایی هالیوود، یک بازیگر از یاد رفته و بدلش، جویای نام و شهرت اند.

معرفی کامل فیلم

نظر شما چیست؟

عکس‌های فیلم روزی روزگاری در هالیوود

نقدهای کوتاه روزی روزگاری در هالیوود

جان بلیزدیل
«روزی روزگاری در هالیوود» یک فیلم کاملا لس‌آنجلسی است و این فرصت را به ما می‌دهد تا در آن غرق شویم. همچنین در فرهنگ آن دوران با سریال‌های تلویزیونی، قطعات موسیقی و صدای رادیو که در پس‌زمینه در حال پخش شدن هستند نیز غرق می‌شویم. این فیلم مانند یک رمان بزرگ درباره ی لس‌آنجلس است. نقش‌آفرینی‌ها بسیار عالی و فوق‌العاده‌اند و دیدن نقش‌آفرینی برد پیت و لئوناردو دی کاپریو در کنار یکدیگر لذت خاصی راه به همراه دارد. «روزی روزگاری در هالیوود» فیلمی برجسته، زیبا و بی‌رحمانه است. این بهترین فیلم تارانتینو پس از «بیل را بکش» یا شاید «قصه ی عامه پسند» است.
پیتر بردشاو
این کمدی سیاه از «کوئنتین تارانتینو» به یک برداشت رستگارانه به سبک قصه­ی عامه پسند از کابوس «منسن» در اواخر دهه 60 در کالیفرنیا دست می­یابد. رنگ های فیلم از آبی آسمان گرفته تا طلایی غروب بسیار شوکه کننده، جذاب و سرگیجه آور هستند. همان رنگ های گرم و صمیمی که «ماما کاس» درباره ی آنها آواز خوانده است. لس آنجلس سال 1969 با آن فرهنگ عامه ی ویژه اش ، کاملا به سلیقه ی تارانتینو از آب درآمده است. یکی از بهترین سکانس های فیلم وقتی است که «کلیف» به عنوان بدل باید با «بروس لی» مبارزه کند. نمی دانم تارانتینو چطور این را تصور کرده اما من حتی پس از گذشت سه دقیقه از پایان این سکانس همچنان در حال خندیدن بودم.
جاستین چنگ
25 سال پس از آنکه «قصه ­ی عامه پسند» موفق به دریافت نخل طلا از جشنواره کن شد؛ حالا با فیلم دیگری از تارانتینو روبرو هستیم که می تواند به همان اندازه تاثیرگذار و جریان ساز باشد. بنظر می رسد در این فیلم برای اولین بار است که تارانتینو قرار است با اتفاقات دنیای واقعی مثل رومن پولانسکی ، شارون تیت و افراد دار و دسته ی منسن نیز درگیر باشد و این مضامین قطعا فیلم را در برابر لو رفتن داستان بسیار مقاوم خواهد کرد زیرا اغلب مردم داستان آن را می دانند. اما من تمام تلاش خودم را خواهم کرد تا از خواسته ی آقای تارانتینو و همکارانش برای لو ندادن داستان این فیلم تبعیت کنم. اگر می خواهید تا حس خلوص دیدن فیلم برای اولین بار را برای خود حفظ کنید، توصیه می کنم تا زمان اکران عمومی آن در 26 جولای دیگر چیزی راجع به آن نخوانید.
دیوید رونی
تارانتینو در فیلم جدیدش یعنی «روزی روزگاری در هالیوود» با فیلم ها و سریال های درجه دو آمریکایی، وسترن های اسپاگتی، هنرهای رزمی، موزیک محبوب و فرهنگ عامه ی لس آنجلس در دهه 60 تجدید میثاق کرده است. در نهمین اثرش به نظر می رسد او به حدی در کارش مسلط است تا جایی که می تواند مردم را علیه خود بخنداند. مخاطبان نیز بدون شک می دانند که می توانند از فیلم او لذت ببرند ، حتی اگر این فیلم پر از مسیرهای انحرافی ، تکرار مکررات و اطلاعات گمراه کنده ای باشد که با آهستگی دو ساعت به طول بیانجامد و در پایان نیز با یک اوج بسیار خشن که انگار بدون فیلمنامه است، به پایان برسد. این فیلم یک نامه ی عاشقانه به دوران کودکی تارانتینو است که پایان نیز به شکل دیوانه واری ، پایان یک دوره را نشان می دهد.
برایان تالریکو
من از یک موضوع کاملا مطمئن هستم و آن هم این است که هرگز نمی‌توانم برای تماشای دوباره این فیلم صبر کنم. این فیلم اثری چندلایه و جاه‌طلبانه است؛ محصول یک فیلمساز توانا و با اعتماد به ‌نفس که برای ساخت آن با هنرمندان و افرادی در پشت صحنه کار کرده که کاملا با دیدگاه و سبک او همخوانی دارند. تک تک سکانس¬های این اثر زیبا و مبهوت¬کننده¬اند. هر تصمیم با دقت بسیار زیاد اتخاذ و اجرا شده است.
استیو پوند
این فیلم یک زمین بازی بزرگ برای فیلمساز به‌حساب می‌آید که باز هم توانسته به علاقه قدیمی خود یعنی فرهنگ عامه قدیم بپردازد، مرزها را در هم بشکند، به کاراکترهای داستانش آسیب برساند و شوق شگفت‌انگیز و حسی قوی از تباهی را به کل مجموعه بیاورد. این فیلم به طرز عجیبی دارای نوعی همبستگی با «درد و شکوه» اثر پدرو آلمودوار است.
برایان ترویت
نوع نگاه و چشم‌اندازی که تارانتینو از سال ۱۹۶۹ نسبت به هالیوود ارائه می¬دهد، کاملا واضح و زنده به نظر می‌رسد؛ آن هم با وجود آن شیمی بسیار قدرتمندی که بین دو بازیگر اصلی آن یعنی «لئوناردو دی‌کاپریو» و «برد پیت» وجود داشت. البته علاوه بر آن، نقش¬آفرینی فوق‌العاده‌ی «مارگو رابی» در نقش شارون تیت هم کمک زیادی به فضاسازی فیلم کرده است.
رکس رید
رویاپردازانه و افتضاح، واژگان مناسبی برای توصیف نهمین فیلم تارانتینو هستند. این فیلم هم مانند سایر کارهای او مانند قصه¬ی جن و پری روایت می¬شود و ویژگی¬های همیشگی سینمای او را داراست. تارانتینو از «سگهای انباری» افتضاح و «قصه عامه پسند» بی¬سر و ته تا «حرامزاده¬های لعنتی» فوق¬العاده، از یک فرمول پیروی می¬کند و آن هم استفاده از فیلمنامه¬ی بهم ریخته و به تصویر کشیدن داستان مانند بریده¬های روزنامه ، استفاده از بازیگران درجه یک و توانا، سکانس¬هایی که بسیار بد تدوین¬شده و پایان¬بندی¬های خیره¬کننده به لحاظ بصری که اغلب منتقدان را گول می¬زند را شامل می¬شود.
ویدیوهای فیلم روزی روزگاری در هالیوود
Current Time 0:00
/
Duration Time 0:00
Progress: NaN%
آنونس جدید «روزی روزگاری در هالیوود Once Upon a Time ...
Current Time 0:00
/
Duration Time 0:00
Progress: NaN%
آنونس «روزی روزگاری در هالیوود Once Upon a Time in ...
خبرهای مرتبط
طعنه و شوخی سیاسی برد پیت به تبرئه دونالد ترامپ در مراسم جوایز اسکار 2020 ؟! چرا برد پیت شوخی سیاسی‌ کرد؟ + ویدیو
اسامی برندگان نود و دومین دوره جوایز سینمایی اسکار(oscar 2020) اعلام شد. «انگل» از کره جنوبی اسکار بهترین فیلم و بهترین فیلم بین المللی را دریافت کرد.
گزارش تصویری، حواشی و اسامی برندگان جوایز بیست و ششمین انجمن بازیگران آمریکا(SAG Awards 2020)
نامزدهای نود و دومین دوره جوایز سینمایی اسکار(oscar 2020) معرفی شد./ «جوکر» با 11 نامزدی، صدرنشین نامزدهای اسکار
هفتاد و هفتمین گلدن گلوب(Golden Globe 2020) برگزار شد و فیلم «1917» بهترین فیلم معرفی شد. باقی برندگان از واکین فینیکس برای «جوکر» تا کوئنتین تارانتینو را بشناسید.

دانلود های پیشنهادی

نظرهای منتشرشده

الی نصیری
۸ ماه پیش
پایان بندی فیلم فوق العاده بود، قلبت رو در عین حال که آروم میکرد، به درد میاورد با یه لبخند روی لبت و اشک توی چشمت... کسایی که فیلم رو میبینن باید حتما داستان واقعی شارون تیت رو بدونن. بازی‌ها و فضاسازی‌ عالی بود و کسایی که طرفدار فیلم‌های قدیمی هستن، حتما از دیدن این فیلم لذت میبرن.
خطر لو رفتن داستان
پاسخ