پوستر فیلم درخشش

فیلم‌ سینمایی |ترسناک ، اسرار آمیز

درخشش (۱۹۸۰)

The Shining

۷.۴ /۱۰
امتیاز سلام سینما

از ۱۰۲ رای

0
امتیاز دهید :

نویسنده ای به نام «جک تورنس» (نیکلسن) استخدام می شود تا از هتل دورافتاده ای که در زمستان خالی از مشتری است، نگه داری کند. او، آرام آرام، در حالتی «تسخیر شده» به تهدید همسر، «رندی» (دووال) و پسرش، «دانی» (لوید) می پردازد...

عکس‌های فیلم درخشش


درخشش  
درخشش  
درخشش  
درخشش  
درخشش  
درخشش  
درخشش  
درخشش  

دیالوگ های به یاد ماندنی

نقدهای بلند فیلم درخشش

فیلم تلالو فیلم متوسط رو به خوبی است و و کوبریک هم از کارگردانان محبوب من. ترس و دلهره در کل فیلم موجود است و لحظه ای از بین نمی رود. البته این بخاطر  میزانسن های دقیق کوبریک است که باعث می شود این دلهره در کل فیلم در جریان است. چند مثال می آورم: ۱. نماهایی داریم از هتل که افراد در لانگ شات هستند و قالب بودن این مکان را به افراد می سازد و این باعث می شود هم آن حس دلهره در سکانس های حساس بیشتر شود و مهم تر سیطره ای از هتل می سازد و عیوب فضاسازی اش را تاحدی می پوشاند. جلوتر کمی درباره فضاسازی صحبت خواهم کرد. ولی این نماها از هتل حتی در نماهای بسته تر مثل نمای بازی پسرک با دوچرخه مانندش موجود است یعنی در آن نماها هم باز قالبی هتل را مثلا با هدروم داریم. ۲. نمایی داریم حین شکستن در حمام با تبر توسط جک نیکلسن که تبر می آید درون و مدیوم شاتی داریم از شرلی دووال و تبر بولد و برجسته جلوی قاب که انگار تبر به دووال خورده و این اضطراب سکانس را بیشتر می کند. ۳. نماهایی که اول فیلم از راه داریم مقدمه چینی خوب و اندازه ای است برای ادامه فیلم. ۴. برویم سراغ موضوع درخشش یا shining در فیلم. داستان و موضوع فیلم، اساسا موضوع سینمایی ای نیست. و جسارت کوبریک تحسین برانگیز است. اما مهم توانایی اش است. البته گاهی می لنگد ولی در کل توانا است. مثلا نمایی داریم از مدیوم نیکلسون که جلوی پنجره ایستاده و کوبریک با زومی به کلوزش می رسد ودر این نما نوری انگار به چهره اش می تابد و کوبریک انگار با این نما به مفهوم درخشش را تجسم می بخشد. یا نمایی داریم از صورت پسرک که انگار درخشش دارد برایش رخ می دهد و کوبریک با زومی سریع روی این تاکید می کند و صدای سوتی که پخش می کند یو خلا بوجود می آورد. یا در یک ...ادامه مطلب
  بنام خدایی که بخشش بی‌اندازه است و مهربانی‌اش همیشگی با تمام ارادتی که به آقای کوبریک دارم و از فیلمسازان بزرگ جهان است –و البته محبوب من-، باید بگویم درخشش، فیلم متوسطی است. مشکل اساسی فیلم شخصیت پردازی‌اش است. شخصیت‌ها هیچ ویژگی‌ شخصیتی خاص و معینی ندارند. بدترین شخصیت پردازی هم برای جک نیکلسون است: 1- معلّم و نویسنده بودن این شخص اصلاً کارکردی در شخصیتش ندارد و ما باور نمی‌کنیم. صرفا دستاویزی است برای کوبریک که داستانش را بتواند بگوید. 2- سیر تبدیل شدن نیکلسون از یک نویسنده، به کسی که درخشش یا همان shining برایش رخ می‌دهد، را نمی‌بینیم. وقتی این در فیلمنامه غایب است، ضربۀ بزرگی به فیلم وارد می‌شود. کمااینکه بعدا هم که ظاهرا درخشش ...ادامه مطلب
   درخشش  «The Shining» محصول سال 1980 به کارگردانی: استنلی کوبریک  درخشش باوجود ناقص بودن در شخصیت پردازی، در دوربین بشدت قوی و با منطق است. فیلم از نمای اکستریم لانگ شات در لحظه‌ی شروع داستان به لانگ شات می‌رسد و سپس نزدیک و نزدیک تر می‌شود.  همانطور که، در آشنایی ما با نیکلسون و یا آشپز سیاه پوست، از نمای لانگ این شخصیت‌ها به مدیوم لانگ و ب قاب‌های بسته‌تر می‌رویم که  این استفاده همان منطقی است که  در عالم واقع صورت می‌گیرد، یعنی آشنایی با یک پدیده از نمای باز ب ترتیب ب نماهای بسته تر  که بر میزان شناخت و صمیمیت دلالت دارد. کارگردان در این فیلم اکثرا از تکنیک تراولینگ بهره جسته و دوربین با حداقل کات، یک تیک با سوژه سفر می‌کند و ...ادامه مطلب

نقدهای کوتاه فیلم درخشش

خبرهای مرتبط با فیلم درخشش

نظرهای منتشر شده فیلم درخشش