پوستر فیلم حرامزاده های لعنتی

فیلم‌ سینمایی |درام ، جنگی ، ماجراجویی

حرامزاده های لعنتی

Inglourious Basterds

۷.۷ /۱۰
امتیاز سلام سینما

از ۳۳۸۲ رای

منتقدان:

۶

امتیاز دهید:

داستان غیر واقعی این فیلم درباره ی یک گروه سرباز یهودی امریکایی است که در جریان جنگ جهانی دوم در فرانسه ی تحت اشغال نازی ها گروهی را تشکیل می دهند با نام "حرامزادگان" که برای ایجاد رعب و وحشت در بین سربازان نازی به قلع و قم و شکار بی رحمانه ی آن ها می پردازند...

عکس‌های فیلم حرامزاده های لعنتی


حرامزاده های لعنتی  
حرامزاده های لعنتی  
حرامزاده های لعنتی  
حرامزاده های لعنتی  
حرامزاده های لعنتی  
حرامزاده های لعنتی  
حرامزاده های لعنتی  
حرامزاده های لعنتی  

نقدهای فیلم حرامزاده های لعنتی

نقد فیلم Inglourious Basterds | حرامزاده‌های لعنت ...


متین رئیسی
امتیاز منتقد به فیلم / ۱۰
   آنچه مرا بیشتر از همه درباره‌ی ششمین فیلمِ کوئنتین تارانتینو تکان داد، جسارت این کارگردان بود. آره، تارانتینو با همان دو فیلم اول خود، جسارتش را در استفاده‌ی بی‌حد و مرز از خشونت به جهانیان ثابت کرد و به کمک داستان‌گوییِ کم‌نظیرِ این فیلم‌ها، محبوبیت زیادی را به دست آورد. اما «حرامزاده‌های لعنتی» جنس متفاوت‌تری از جسارت را به تصویر می‌کشد. مسئله این است که بیشترِ فیلم‌های جنگی، مخصوصاً آثاری که از جنگ جهانی دوم سخن می‌گویند، دشمن را نه کسی مثل شخصیت‌های اصلی داستان که به دنبال پیروزی و زنده ماندن است، بلکه کسی که باید کشته شود، به تصویر می‌کشند. فیلم‌هایی مثل «نجات سرباز رایان (۱۹۹۸)» و «ستیغ هکساو (۲۰۱۶)» در بیشترِ دقایقشان به دنبال بُعد بخشیدن به دشمن نیستند و البته اشکالی هم ندارد؛ چون مفهومی که می‌خواهند بگویند، در تضاد با این کار قرار نمی‌گیرد. اما فیلم‌های دیگری همچون «دیکتاتور بزرگ (۱۹۴۰)» یا «پیانیست (۲۰۰۲)» که می‌خواهند به شخصیت‌پردازیِ دشمن هم بپردازند، یک مزیت بزرگ دارند: آن‌ها همیشه ما را متعجب و شگفت‌زده می‌کنند. به شرطی که این آثار حرف جدیدی برای گفتن داشته باشد، از اینکه به سراغ پرداخت به چنین مفهومی می‌روند، شگفت‌زده می‌شویم؛ چرا که این، اتفاق معمولی نیست و بیشترِ فیلم‌ها به سراغ آن نمی‌روند. تازه این آثار هم باید بتوانند دشمنشان را دشمن (و شاید بد و نفرت‌انگیز) نشان دهند و هم کاری کنند که با آن‌ها همذات‌پنداری کنیم؛ که نقطه‌ی مشترکی بین آن‌ها و خودمان بیابیم. بیشترِ فیلم‌های جنگی در یکی از این دو دسته‌بندی قرار می‌گیرند؛ اما چه می‌شود اگر فیلمی در وسط این دو گروه قرار گیرد؟ چه می‌شود اگر فیلمی به طور نامحسوس‌تری ما را «متعجب» کند؟ «حرامزاده‌های لعنتی» ...
   آنچه مرا بیشتر از همه درباره‌ی ششمین فیلمِ کوئنتین تارانتینو تکان داد، جسارت این کارگردان بود. آره، تارانتینو با همان دو فیلم اول خود، جسارتش را در استفاده‌ی بی‌حد و مرز از خشونت به جهانیان ثابت کرد و به کمک داستان‌گوییِ کم‌نظیرِ این فیلم‌ها، محبوبیت زیادی را به دست آورد. اما «حرامزاده‌های لعنتی» جنس متفاوت‌تری از جسارت را به تصویر می‌کشد. مسئله این است که بیشترِ فیلم‌های جنگی، مخصوصاً ...

خبرهای مرتبط با فیلم حرامزاده های لعنتی

نظرهای منتشر شده فیلم حرامزاده های لعنتی