پوستر فیلم هیچکس

فیلم‌ سینمایی |اکشن ، جنایی ، ماجراجویی

هیچکس

nobody

۸.۵ /۱۰
امتیاز سلام سینما

از ۶ رای

منتقدان:

۷

امتیاز دهید :

هاچ منسل به عنوان یک مرد ناتوان شناخته می‌شود. شبی به خانه‌ی آن‌ها حمله می‌شود؛ اما او برای جلوگیری از خشونت کاری نمی‌کند. این‌کار موجب ناامیدی پسرش و دوری همسرش از او می‌شود. خشونت درونی هاچ باعث می‌شود که به تدریج مهارت‌های کشنده‌ی او فعال شود و خانواده‌اش را از دست باند مواد مخدر نجات دهد. از این به بعد دیگر کسی او را دست کم نمی‌گیرد.

کارگردان: ایلیا نایشولر

نویسنده: درک کولستاد

عکس‌های فیلم هیچکس


باب ادنکیرک در فیلم «هیچکس» (Nobody)
کانی نیلسن، گیج مونرو و پیسلی کادورات در فیلم «هیچکس» (Nobody)
باب ادنکیرک، کریستوفر لوید و رابرت فیتز جرالد دیگز در فیلم سینمایی «هیچکس» (Nobody)
باب ادنکیرک در «هیچکس» (Nobody)
کریستن هریس و اریک آتاواله در فیلم «هیچکس» (Nobody)
باب ادنکیرک در نمایی از فیلم «هیچکس» (nobody)
باب ادنکیرک در نمایی از فیلم سینمایی «هیچکس» (nobody)
باب ادنکیرک در نمایی از «هیچکس» (nobody)

دیالوگ های به یاد ماندنی

نقدهای بلند فیلم هیچکس

   هیچکس – تیم گریرسون – اسکرین دیلی – 70 «درک کولستاد» همانطور که در فیلمنامه‌ی «جان ویک» توانسته بود همه‌ی افراد بی‌عرضه‌ی جهان را در برابر «کیانو ریوز» قرار دهد، در «هیچکس» سعی کرده است تا این کار را به سبک فیلم‌های درجه 2 و فوق خشن انجام دهد تا بتواند ایده‌ی اولیه‌ی ضعیف داستان را پشت هیجان و خشونت پنهان کند. «باب ادنکیرک» نقش یک مرد معمولی و خوش‌اخلاق را ایفا می‌کند که پس از آسیب روانی ناشی از هجوم به منزلش، تلاش می‌کند تا دوباره با زندگی ارتباط برقرار کند تا اینکه سر و کار او به مافیاهای روسی می‌افتد.  این مرد خوشتیپ بذله‌گو احتمالاً به شدت از نقش مرکزی خود راضی است اما کارگردان این فیلم یعنی «ایلیا نایشولر» تا ضرب و شتم و کمدی تاریک فیلمش را در یک ریتم ثابت نگه دارد. «درک کولستاد» که فرنچایز موفق «جان ویک» را به وجود آورده است، بخاطر علاقه‌‌ی شخصی‌اش به یک کمدین کهنه‌کار به نام «باب اودنکیرک» که به دلیل نقش‌آفرینی‌اش در «برکینگ بد» و «بهتر است با ساول تماس بگیری» به شهرت بی‌نظیری رسیده است، فیلمنامه‌ی «هیچکس» را به رشته‌ی تحریر در می‌آورد. در این دوره که تحمل فیلم‌های خشن بسیار سخت است، «هیچکس» مثل یک کشتی نجات است.  «هاچ»(باب ادنکیرک) مردی شریف است که ازدواج موفقی نداشته است و فرزندانش احترامی برای او قائل نیستند. شبی سارقین مسلح به خانه‌ی او حمله‌ور می‌شوند. هنگامی که «هاچ» با چوب گلف روی یکی از سارقین می‌پرد، به طرز عجیبی نمی‌تواند از آن برای ضرب و شتم سارقین استفاده کنند. کسی آسیب نمی‌بیند اما خانواده‌ی «هاچ» او را بابت بزدلی‌اش سرزنش می‌کنند.  اما آنها از این خبر ندارند که «هاچ» به خود قول داده است که به کسی آسیب نرساند. «هاچ» تصمیم می‌گیرد ...ادامه مطلب
  "به نام هنرمندترین" در  ابتدا باید گفت، پدر، اگرچه درامی تلخ و سرد است اما بی‌گمان مخاطب  می‌تواند با آن تا انتها همراهی کند. چرا که منطق فیلمنامه شما را وادار  می‌کند بدون اینکه منتظر اتفاقی منحصر به فرد و یا حضور قهرمانی سرزده  باشید، سرنوشت پیرمردی که دچار آلزایمر است را تا انتها دنبال کنید. فلوریان زلر نویسنده و نمایشنامه‌نویس فرانسوی متولد ۱۹۷۹ در پاریس است. نخستین  رمانش را در سن بیست‌ودوسالگی منتشر می‌کند و جایزه‌ی ادبی هاشِت را برای  این کتاب، و جایزه‌ی انترآلیه را برای رمان سوم‌اش از آن خود می‌کند. او  تا به‌حال پنج رمان در فرانسه منتشر کرده. زلر به‌عنوان نمایشنامه‌نویس  فرانسوی‌ای که نمایشنامه‌هایش ...ادامه مطلب
برای طرفداران ژانر اکشن، هیچ رنگی به زیبایی و عاشقانگیِ «زرد» نیست؛ زرد یعنی قیژ قیژِ ماشین‌های کلاسیک و مدرن روی آسفالت و خاک، در جهتِ رقصی انفجاری؛ یعنی صدای یورشِ پوکه‌ی گلوله‌ها به زمین و به دنبالش، دیوارهایی خونین؛ یعنی به خاک و خون کشیده شدنِ آدم‌ها و ساختمان‌های نفرت‌انگیز به واسطه آتش. زردِ آتش، یعنی تجربه رویدادهایی که زندگی واقعی و روزمره خالی از آن‌هاست و شاید به همین دلیل است که هیجانشان را این‌چنین دوست داریم. «هیچکس»، جدیدترین اثرِ دِرِک کولستاد، نویسنده با استعدادِ «جان ویک» هم پر است از رنگ‌های زرد؛ از دلارهایی خروشان تا اسلحه‌هایی که ناامیدانه به دنبال خراشی بر هاچ منسل (شخصیت اصلیِ فیلم) می‌گردند. کولستاد اما بهتر می‌داند که زرد هم می‌تواند معنای توخالی بودن را بدهد و هم ...ادامه مطلب

نقدهای کوتاه فیلم هیچکس

بنجامین لی


برای هر بازیگر مرد بالای 50 سال که از نظر بدنی آماده است، ایفای نقش در فیلمی که بتواند برای او مثل «ربوده شده» برای «لیام نیسون» عمل کند، یک نعمت بزرگ است. بازیگران زیادی تلاش کردند تا چنین تجربه‌ای را برای خود به وجود آورند؛ اما اکثر آن‌ها با شکست مواجه شدند و در 60 سالگی مجبور هستند تا در آثار درجه دو ایفای نقش کنند. از آن اقلیت موفق اکنون می‌توان به «باب ادنکیرک» در «هیچکس» اشاره کرد.

میک لاسال


لحن کنایه‌آمیز فیلم از همان ابتدا که زندگی روزمره‌ی کاراکترهای اصلی را می‌بینیم، کاملاً مشهود است. این حقیقت که «ادنکیرک» هیکلی بزرگ و آماده ندارد، باعث می‌شود صحنه‌ی اکشنی که «هاچ» در آنها حضور دارد، جذاب‌تر از سکانس‌های اکشن معمولی در سایر فیلم‌ها باشد. سکانس درگیری «هاچ» با مافیای روسی در اتوبوس را می‌توان بعد از سکانس سونا در «وعده‌های شرقی»، یکی از بهترین سکانس‌های اکشن سینمای معاصر دانست.

نظرهای منتشر شده فیلم هیچکس

۵ ماه پیش

۲۵ تیر ۱۴۰۰

لذت بردم از سناریو و سکانس‌ها و بازی‌ها. به خصوص از صحنه‌ی اکشنش در اتوبوس
۱
۰
پاسخ
گزارش تخلف

۷ ماه پیش

۹ اردیبهشت ۱۴۰۰

لذت بخش بود، باب ادنکرک عزیز، یک روزی به حقش تو بازیگری می رسه
۱
۰
پاسخ
گزارش تخلف