پوستر فیلم بدون مرز

فیلم‌ سینمایی

بدون مرز (۱۳۹۳)

۵.۰ /۱۰
امتیاز سلام سینما

از ۲۵۰ رای

منتقدان:

-

امتیاز دهید:

داستان پسری است که هر روز برای ماهیگیری به کشتی به گل نشسته‌‎ای در نقطه صفر مرزی پا می‌گذارد و آنجا را به محلی برای آرامش خود تبدیل کرده، اما حضور غریبه‌ای این آرامش به هم می‌زند.

کارگردان: امیرحسین عسگری

نویسنده: امیرحسین عسگری

عکس‌های فیلم بدون مرز


فیلم بدون مرز امیرحسین عسگری
borderless movie
بدون مرز فیلمی از امیرحسین عسگری
علیرضا بالدی در فیلم بدون مرز
فیلم بدون مرز
علیرضا بالدی و امیرحسین عسگری در پشت صحنه فیلم بدون مرز
پوستر بین المللی فیلم بدون مرز ساخته امیرحسین عسگری
علیرضا بالدی در فیلم بدون مرز

نقدهای فیلم بدون مرز

نقد در نگاه اول / بدون ديالوگ


از سينمايي ترين فيلم هاي اين چند روز جشنواره فيلم بدون مرز امير حسين عسگري بود ، فيلمي که بايد در زمان مناسب خيلي بيشتر راجع به آن نوشت و از جزيياتش گفت. فيلمي مستقل و بسيار کم خرج ، چشمگير ، ملموس و پر از زندگي. فيلمي جنگي ، اما با کمترين ميزان سروصدا و شلوغي هاي آن نوع فيلم ها. نه سياهي لشگري ، نه اکشن هاي فراوان، نه دکور پر خرج ( اگر آن کشتي البته بازسازي نشده باشد) ، نه لباس ها و صحنه آرايي خيره کننده، نه بازيگران حرفه اي و ستاره، نه موسيقي باشکوه ، نه رنگ هاي درخشان و نه جلوه هاي ويژه ميداني و کامپيوتري. شايد با اين اوصاف چيز دندان گيري به نظر نرسد، اما اينطور نيست. بدون مرز فيلم جزييات است . از همان ابتدا، ميتوان محو حرکات روزانه آن پسر بچه شد که با چه ظرافت و دقتي کار مي کند. چگونه و با چه همتي ماهي مي گيرد. چطور از لحظه لحظه وقتش بهره مي برد و صدف ها را با چه ظرافتي سوراخ مي کند تا از آنها دستبند، گردن بند يا چيزهاي تزييني بسازد . خودش است و تنهايي خودش و همدمش که يک کشتي به گل نشسته است و تمام دنياي اوست . همه حفره ها و سوراخ هاي کشتي در قلمرو اش است . بدون مرز فيلمي است روان و بدون ديالوگ که به نظر حتي با ورود دختر به فيلم و بعدتر آن سرباز آمريکايي باز هم ديالوگي وجود ندارد . با ورود آن دو ، حالا آن پسر بچه و آن کشتي که خانه و مامن اش بود و در مقياسي بزرگتر سمبل و نشانه اي از ايران، ديگر ماهيت اش را از دست مي دهد . اکنون آن کشتي به گل نشسته نماد و نشانه اي است از کل جهان ، جهاني با آدم هاي مختلف و زبان هاي متفاوت که حرف هم را نمي فهمند ، اما نگاه ها را درک مي کنند و همه درد مشترکي دارند . درد تنهايي و تمام فيلم درباره همين است . درد تنهايي و درک متقابل. از اينجا ...
از سينمايي ترين فيلم هاي اين چند روز جشنواره فيلم بدون مرز امير حسين عسگري بود ، فيلمي که بايد در زمان مناسب خيلي بيشتر راجع به آن نوشت و از جزيياتش گفت. فيلمي مستقل و بسيار کم خرج ، چشمگير ، ملموس و پر از زندگي. فيلمي جنگي ، اما با کمترين ميزان سروصدا و شلوغي هاي آن نوع فيلم ها. نه سياهي لشگري ، نه اکشن هاي فراوان، نه دکور پر خرج ( اگر آن کشتي البته بازسازي نشده باشد) ، نه لباس ها و صحنه آرايي خيره ...

نظرهای منتشر شده فیلم بدون مرز

۶ سال پیش

July 28, 2016

فیلم زیبایی بود. هم خوش ساخت هم معناگرا بود. شاهکار سینمایی نبود ولی ارزش دیدن داشت.
۱
۰
پاسخ
گزارش تخلف

۸ سال پیش

February 18, 2015

وقتی در صف سینمای استقلال ایستاده بودم کسی متقاضی دیدن این فیلم نبود شاید بخاطر اینکه کارگردان و بازیگران مشهوری و شناخته شده ای ندارد کارگردانی که حتی اسمش هم برایم آشنا نبود ولی وقتی که از سالن سینما بیرون امدم همان بچه هایی که هنوز در صف بودند برای دیدن فیلم بعدی از من پرسیدند فیلم چطور بود ؟ گفتم کم دیالوگ و فقط با سه بازیگر ! خوشحالم که فیلم را دیدم برای من که زاده خرمشهرم دیدن این فیلم بسیار لذت بخش بود ... بدون مرز فیلم منحصر بفردی است با سه بازیگر و بسیار کم دیالوگ و از این نظر می تواند سرمشقی باشد برای سینماگرانی که پرحرفی های بازیگران انها , بیننده را دیوانه می کند ! درواقع این فیبلم فقط یک بازیگر دارد انهم علیرضا بالدی است. که بخوبی از ایفای نقشش برآمده است . شروع فیلم مرا به یاد دونده امیر نادری می اندازد ولی بعدا متوجه می شویم که این فیلم یک تفاوت بنیادی با ان فیلم دارد و لی از نظرکم دیالوگ بودن و جلوه های بصری و بعد سینمایی ساختاری شبیه فیلم دونده دارد ....
۹
۱
پاسخ
گزارش تخلف

۸ سال پیش

February 14, 2015

انسان در مرز و استعمار؛ یا دال هایی رها از سلطه! فیلم «بدون مرز» به کارگردانی و نویسندگی «امیرحسین عسگری» جهانی را روایت می کند که در آن انسان در بند «مرز»، «استعمار» و «جنگ» اسیر است؛ تاریخ تازیانه جهان استعمارگر سفید پوست و چشم روشن را بر پیکر مردمان تیره روز و فرودست حفظ کرده است؛ در فیلم با کشتی شکسته و ویرانه ای از تاریخ طرف هستیم که نماد «سلطه» و «جنگ» در منطقه است؛ قهرمانان فیلم، کودکان بی سر پناه، از طبقات پایین هستند که در «مرز دیگری» قرار گرفته اند. «ایرانی»، «عراقی» و در آخر، «سرباز فراری آمریکایی» که به جمع اسارت آن ها اضافه می شود؛ در فراسوی مرز، اسیر هستند. تأکید فیلم ساز بر «مرز»، «نسبیت فرهنگی» و بیشتر از همه به «انسان» و «زندگی»، محور شکل گیری حلقه داستان است؛ داستانی از جنگ و استعمار؛ داستانی از فقر و خردسالی. جالب اینجا است که «دیگری بزرگ» یا همان «ایدئولوژی» حضوری پررنگ در فیلم دارد؛ او بر کودکان فشار می آورد که باید با یکدیگر بجنگند؛ باید با یکدیگر دشمن باشند؛ همدیگر را «دشمن» خطاب کنند؛ ولی، «انسان» و «دنیای نمادین انسانی» جای خود را پیدا می کند. فیلم در لب مرز «پروپاگاندا» حرکت می کند؛ به علاوه، کلیشه های فیلم های متظاهر «روشن فکر نما» فیلم را تهدید می کنند؛ ولی، فیلم توانسته است از این سراشیبی جان سالم به در برد. ژانر فیلم را از نظر «رابرت مک کی/robert mckee» باید ژانر «هنری» در ترکیبی با ژانر «جنگی» دانست؛ از سویی، کارگردان فیلم با آگاهی، جنگ و انفجار های ناشی از آن را در آن سوی مرز قرار می دهد؛ قضاوت های خیلی کمی می کند؛ و به «انسان»، «زندگی»، «هویت»، «فرهنگ»، «استعمار» و «اسیری» می پردازد. «فرانتس فانون/Frantz Fanon» در کتاب «نفرین شدگان زمین/The Wretched of the Earth» در این باره می نویسد که چگونه بومی ها، در دوران استعماری، به عنوان «بومی» خلق و ترجمه شده اند و در «فرهنگ روان نژند» استعمار، به مثابه «دیگری بی ارزش» ثبت گشته اند.» (یانگ، 1391: 171). اگر از لحاظ «بینامتنیت/intertextuality» به فیلم بنگریم به فیلم «کلاس درس/The Class» اثر «لارن کانته/Laurent Cantet» در سال 2008 می رسیم؛ که به التقاط فرهنگ ها و تخاصم نژادی، طبقاتی و استعماری توجه ویزه می کند. شروع فیلم و نمای آغازین، ترکیب و تکثر دانشجویان مختلف در کنار معلمان گوناگون را با تصاویری لرزان و دوربین روی دست به نمایش می گذارد؛ بلافاصله، ما به کلاس ادبیات فرانسوا ماری با حضور دانش¬آموزان 14 الی 15 ساله تازه وارد روبرو می شویم؛ کلاس درس، معلم، شاگردان، فضا و دوگانی ابتدایی و کلیدی فیلم؛ یعنی، دوگانی «معلم/شاگرد» ما را به یاد دوگانی «خدایگان/بنده» می اندازد؛ که «هگل/Hegel» فیلسوف آلمانی برای بررسی «خود/دیگری» به کار برد، و آن را به شکل رابطه «آفریننده» یا یک «ارباب» می کاود؛ نشانگان دیگری که در ابتدای فیلم رخ می نماید، «هویت»، «فرهنگ» و «نژادهای گوناگون» دانش آموزان در یک کلاس درس واقع در یک کشور اروپایی استعماری است؛ انگار، تمثیلی از جهان، یک جهان کوچک را شاهد هستیم. در فیلم بدون مرز با دوگانی های: «رهایی/اسیری»، «جنگ/صلح»، «استعمارگر/فرودست» روبرو هستیم. این دوگانی ها تا انتها ما را با خود می برند و جهانی پر از «اسارت» را شکل می دهند. یانگ، جی.سی.رابرت (1391) درآمدی اجمالی بر نظر بر پسا استعمارگری، ترجمه¬ی: فاطمه مدرسی و فرح قادری، تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.
۸
۰
پاسخ
گزارش تخلف

۸ سال پیش

February 10, 2015

تبریک به کار گردان....
۴
۰
پاسخ
گزارش تخلف

۸ سال پیش

February 10, 2015

واقعاعالی بود مخصوصا کارگردانی که از پسری که بازیگر نیست بازی به این قشنگی گرفته.انشاا.. کارهای بعدی
۵
۰
پاسخ
گزارش تخلف

۸ سال پیش

February 10, 2015

10از10 مرحبا به کارگردان
۳
۰
پاسخ
گزارش تخلف

۸ سال پیش

February 9, 2015

نمره ى من ١٠ از ١٠ به اين فيلم...... به نظرم بازى گرفتن از دو نابازيگر خيلى سخته اونم تو يه تك لوكشين و اونم تو اولين تجربه ى كارى..... قطعاً گروهى كه با هم اين فيلم و به نتيجه رسوندن ... نتيجه ى خوبى هم خواهند گرفت.... اول به كارگردان و بعد به تك تك عوامل خسته نباشيد ميگم..... روزگارتان بر وفق مراد
۶
۲
پاسخ
گزارش تخلف

۸ سال پیش

February 9, 2015

به نظرم این فیلم عالی بود و نشون داد انسانها با هر زبانی میتونن کنار هم و سر یه سفره بشینن نمره من 10 از 10
۴
۱
پاسخ
گزارش تخلف

۸ سال پیش

February 9, 2015

آقاى مصطفا فك كنم موسيقى ساخته ى. اقاى ارجمند بود و بسيار عالى و هماهنگ
۳
۰
پاسخ
گزارش تخلف

۸ سال پیش

February 9, 2015

فیلمنامه عالی کارگردانی عالیتر با ارزوی توفیق برای امیر حسین عسگری
۳
۰
پاسخ
گزارش تخلف

۸ سال پیش

February 9, 2015

10از10
۱
۴
پاسخ
گزارش تخلف

۸ سال پیش

February 9, 2015

فیلم بسیار جذاب و پر معنایی ست امیدوارم بزودی زود کارهای بیشتری از استاد امیرحسین عسکری ببینیم.
۶
۰
پاسخ
گزارش تخلف

۸ سال پیش

February 8, 2015

از اینکه می خواستم یک فیلم از کارگردانی که حتی اسمش هم برام آشنا نبود فیلم ببینم احساس خوبی نداشتم ولی وقتی که از سالن داشتم میومدم بیرون حس عجیبی داشتم از دیدن فیلم.... موجی از شادی همراه با حس غرور از تولد اینچنین کارگردانی در سینما !!!.... حتما کارهای بعدیشو هم دونبال خواهم کرد...
۱۰
۱
پاسخ
گزارش تخلف

۸ سال پیش

February 8, 2015

اگه بتونید چهل دقیقه اول فیلم رو تحمل کنید که به نظرم کار راحتی هم نیست با یک شگفتی خوب رو به رو میشید و بعدش فیلم تازه جون میگیره و ریتم خوبی هم به دست میاره و مخاطب رو با خودش درگیر میکنه و با یک دکوپاژ بسیار عالی و همه اینا باعث میشه فیلم خوبی شاهد باشیم . فقط سعی کنید چهل دقیقه اول رو تحمل کنید بعدش قول میدم فیلم راضیتون میکنه .
۹
۱
پاسخ
گزارش تخلف

۸ سال پیش

February 7, 2015

جزو معدود فیلم های ایرانی است که دلم میخواد چندین بار دیگه ببینمش موضوعش فوق العاده است و برعکس بسیاری از فیلم های دیگه درطول فیلم نمیشه ادامه اونو حدس زد اسم آقای عسگری با این فیلم تو ذهن من حک شد آفرین
۱۰
۲
پاسخ
گزارش تخلف

۸ سال پیش

February 7, 2015

بد نبود
۵
۲
پاسخ
گزارش تخلف

۸ سال پیش

February 6, 2015

يكي از زيبا ترين فيلمهاي صلح كه تا كنون ديدم از جمله فيلم war horse و از جمله فيلمي كه در جشنواره سال گذشته همه را غافلگير كرد فيلم و تنهاي تنهاي تنها به همه دوستداران صح پيشنهاد ميكنم به آساني از كنار اين فيلم عبور نكنيد و كمي مكث كنيد و تنها آني بيآنديشيد بر جنگ برضرب آهنگ دلخراش جنگ بر خانواده و او كه در انتظار بازگشت است از جنگ بر خانواده و او كه قرباني شد در جنگ بر خانواده و او كه در كشورهاي همسايه شاهد است بر جنگ
۹
۰
پاسخ
گزارش تخلف

۸ سال پیش

February 6, 2015

اگر در جشنواره امسال یک فیلم دیدیم که بشه بهش گفت فیلم و بهش صفت هنری بودن و انسانی بودن داد، این فیلم بوده. تبریک به کارگردان و نویسنده و همه عوامل
۸
۴
پاسخ
گزارش تخلف

۸ سال پیش

February 1, 2015

جالبه که از آهنگ فیلم کنعان برای فیلم استفاده کرده!
۳
۴
پاسخ
گزارش تخلف