ورود / عضویت
برای ورود یا ثبت‌نام شماره تلفن همراه خود را وارد کنید

نقدهای فیلم رما


0
امتیاز منتقد به فیلم

رما از لحاظ فرمی و کار با صدا و تصویر منحصر به فرد و خاص است و کشفش در پلان به پلان حضوری لذت بخش ترین خواهد بود. تمایل داشتید در روز 23 فروردین با ثبت نام و حضور در جلسه پلان به پلان این فیلم در کافه پدرخوانده یکدیگر را ملاقات کنیم. البته موقتا تهرانی های مقیم مرکز!


https://t.me/mohsen_baghery_critic | دیگر نقدهای محسن باقری
0
امتیاز منتقد به فیلم

کوارون تصویربرداری «رم» را نیز بر عهده دارد و به همین دلیل این فیلم دارای یک نگاه عمیق جذاب است. کوارون استاد قصه گویی تصویری است ، او گاهی تغییرات کوکی در قاب تصویر اعمال می کند که اهمیت آن بعدا مشخص می شود.می توان گفت که قصه ی فیلم کوتاه است اما مانند فیلم «فرزندان انسان» آن چیزی در پیش زمینه ی داستان ...


0
امتیاز منتقد به فیلم

آنچه از ابتدا در «روما» مسلم است، این است که مانند فیلم قبلی کوارون یعنی «جاذبه»، دیگر با یک اثر هالیوودی موقعیت محورِ پرکنش و پرحادثه مواجه نیستیم؛ حتی مجموعاً با یک اثر به لحاظ زیستی و رفتاری و موقعیتی، جهان شمول و دارای زبان جهانی نیز مواجه نیستیم؛ بلکه آنچه شاهدش هستیم، یک فتورمان خودانگیخته‌ی محلی ...


1
امتیاز منتقد به فیلم

دربارۀ رُما؛ تازه‌ترین اثر «آلفونسو کوارون»


مجلۀ دنیای تصویر | دیگر نقدهای علی فرهمند
0
امتیاز منتقد به فیلم

تازه‌ترین ساخته‌ی آلفونسو کوآرون، این تحسین‌شده‌ترین فیلمِ سال از طرفِ منتقدانِ خارجی و این فیلمِ معجزه‌آسا به‌تعبیرِ مجید اسلامی، چندان فیلمِ تکان‌دهنده‌ای نیست. می‌توان نمونه‌ی پلاتِ این فیلم را در بسیاری از فیلم‌های دیگرِ سینمای جهان یافت، بی‌که برداشتِ دیگر یا متفاوتی در این فیلم از آن ارائه شده‌باشد ...


0
امتیاز منتقد به فیلم

اوّلین اکران «رُما» در جشنوارۀ فیلم ونیز بود که با استقبال بی‌نظیر منتقدان و هیئت داوران روبرو شد. منتقدان آن را یک شاهکار نامیدند و هیئت داوران نیز جایزۀ اول خود، شیر طلایی، را به فیلم جدید «آلفونسو کوآرون» دادند. البتّه این تمام حواشی اکران رما در ونیز نبود. در بخشی از کنفرانس مطبوعاتی فیلم، کوآرون ...


0
امتیاز منتقد به فیلم

فیلم با انتخاب چهره سیاه و سفید برای خود از فرم زنانه بیرون زده و اساسا مخاطب به جای درک سینمایی داستان مجموعه قابهایی حاوی روایت را مشاهده می کند



وقایع یک سال از زندگی یک خانواده متوسط در مکزیکوسیتی در اوایل دهه 70 را روایت می کند.